II SA/Op 481/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Cisyk po rozpoznaniu w dniu 25 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. R. na pismo [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w O. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie funkcjonariusza Policji postanawia odrzucić skargę Pismem z dnia 21 czerwca 2006 r., J. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na nieusunięcie naruszenia prawa i odmowę wypłaty równoważnika za remont lokalu mieszkalnego przez [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w O. W odpowiedzi na wezwanie sądu, o uzupełnienie braków formalnych skargi poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu lub czynności, skarżący wskazał, iż skarga dotyczy pisma [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...], nr [...], którym to pismem, stanowiącym odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w dalszym ciągu podtrzymuje się stanowisko w sprawie odmowy równoważnika. Skarżący dodał, że prawo do równoważnika nabył na podstawie decyzji, a odmowa jest bezprawna ponieważ brak jest decyzji odmownej lub uchylającej tę dotychczasową. W odpowiedzi na skargę [...] Komendant Wojewódzki Policji w O. wniósł o jej odrzucenie, bowiem przywołane zaskarżone pismo stanowi informację oraz interpretację obowiązujących od 1 stycznia 2006 r. przepisów regulujących wypłatę równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego mieszkania. Ponadto dodał, że w sprawie nie toczyło się żadne postępowanie administracyjne, zaskarżone pismo nie stanowi decyzji lecz tylko wyjaśnienie w przedmiocie uprawnień, a także organ nie wydał żadnej decyzji zmieniające tej ostatecznej o Nr [...], z dnia 11 lutego 2002 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zakres przedmiotowy działania sądów administracyjnych, wyznaczony przez pojęcie sprawy sądowoadministracyjnej, został określony w art. 3 i art. 4 Prawo o postępowaniu (...). W myśl art. 3 § 2 przywołanej ustawy Prawa o postępowaniu (...) obejmuje on orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1 - 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4. Ponadto w myśl art. 3 § 3 Prawa o postępowaniu (...) do właściwości sądów administracyjnych należy także orzekanie w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę. Stosownie zaś do art. 4, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, sądy administracyjne są właściwe również do rozstrzygania sporów o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi oraz sporów kompetencyjnych między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Mając na uwadze treść wskazanych przepisów uznać przyjdzie, iż pismo [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji, będące przedmiotem skargi, nie mieści się w żadnej z wymienionych kategorii spraw podległych kognicji sądów administracyjnych. Nie stanowi ono bowiem żadnego z aktów, ani też czynności organu administracji publicznej, wskazanych w art. 3 Prawa o postępowaniu (...). W szczególności, co należy podkreślić, nie jest ono decyzją administracyjną. Zasygnalizować wypada, że przez pojęcie decyzji administracyjnej rozumieć bowiem należy, jednostronny przejaw woli organu administracji publicznej, rozstrzygający o prawach i obowiązkach określonego adresata, podstawę którego stanowią powszechnie obowiązujące przepisy prawa. Zaskarżone natomiast pismo [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w O., z dnia [...], zawiera informację oraz interpretację obowiązujących od 1 stycznia 2006 r. przepisów prawa w zakresie regulującym wypłatę równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego. Treścią powyższego pisma jest wyjaśnienie przywołanych w nim przepisów prawa i wypowiedzenie poglądu na temat skutków wynikających z nowelizacji wskazanego aktu prawnego. Stąd pismo wyrażające stanowisko prawne organu w przedmiocie stosowania przepisów, co do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego, nie stanowi woli organu i w żaden sposób, w formie prawem przewidzianym nie rozstrzyga o prawach i obowiązkach skarżącego. Dodać należy, że skarżący, jak sam podnosi, posiada decyzję ostateczną Nr [...], [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w O., z dnia 11 lutego 2002 r. w przedmiocie spornego równoważnika, a organ w odpowiedzi na skargę nie neguje tego stanu, wręcz przeciwnie, potwierdza, że w obiegu prawnym nadal pozostaje ta decyzja, bowiem organ nie wydal żadnej decyzji ją zmieniającej lub uchylającej. Jednakże przedmiotem skargi nie jest akt zmieniający przywołaną wyżej decyzję, ani też inny akt lub czynność w wyniku wszczętej egzekucji żądanego świadczenia. Skoro zatem, zaskarżone pismo nie stanowi aktu ani też czynności organu administracji publicznej, podlegających kontroli sądowej, a skarżący w odpowiedzi na wezwanie sądu nie wskazał żadnego innego aktu wydanego w postępowaniu administracyjnym lub egzekucyjnym, ani też czynności, z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, uznać należało, iż w niniejszej sprawie zachodzi przesłanka odrzucenia skargi, o której mowa w art. 58 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu (...). Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji.