II SA/Op 481/12

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu Anna Misiak po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi S. L. na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 25 lipca 2012 r., nr [...], w przedmiocie odmowy wymeldowania wniosku pełnomocnika uczestnika postępowania M. M. ustanowionego z urzędu o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej postanawia: przyznać adwokatowi M. B. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej w kwocie 147,60 zł (słownie: sto czterdzieści siedem złotych sześćdziesiąt groszy) zawierającej podatek od towarów i usług, w kwocie 27,60 zł (słownie: dwadzieścia siedem złotych sześćdziesiąt groszy). S. L. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Opolu, na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 25 lipca 2012 r., nr [...], w przedmiocie odmowy wymeldowania M. M. z pobytu stałego w [...] nr [...]. Wyrokiem z 4 stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy Tułowice z 26 marca 2012 r., nr [...], określając, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości. Uczestnikowi postępowania M. M. doręczono wyrok wraz z uzasadnieniem na piśmie w dniu 21 stycznia 2013 r. Uczestnik w dniu 29 stycznia 2013 r. (data nadania w placówce pocztowej), złożył prośbę zawartą w piśmie z 22 stycznia 2013 r. o przyznanie mu pełnomocnika z urzędu. Postanowieniem z dnia 14 lutego 2013 r. referendarz sądowy orzekł o ustanowieniu dla skarżącego adwokata z urzędu. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] wyznaczyła adwokatem z urzędu M. B. z Kancelarii Adwokackiej w [...]. W dniu 25 marca 2013 r. (data stempla pocztowego), do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Opolu wpłynęła opinia sporządzona przez adwokata J. K., substytuta adwokata z urzędu, o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w imieniu M. M. w sprawie ze skargi S. L.. W opinii tej adwokat zawarł wniosek o przyznanie mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu na rzecz skarżącego według norm przepisanych oraz oświadczenie, że nie zostały one zapłacone w całości, ani w części. Załączył również potwierdzenie nadania opinii na adres uczestnika postępowania. Koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, obejmują zgodnie z § 19 pkt 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) – zwanego dalej rozporządzeniem, opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 – 5 rozporządzenia i niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia – stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynoszą 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 lit. c rozporządzenia, wynoszącej 240 zł, nie mniej niż 120 zł. Przy przyznawaniu przez Sąd, zgodnie z § 2 pkt 1 rozporządzenia opłaty za czynności adwokata z tytułu zastępstwa procesowego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy. Zgodnie z § 2 ust. 3 Rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w brzmieniu nadanym przez § 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 27 października 2005r. zmieniającym to rozporządzenie, sąd podwyższa opłatę za udzielenie pomocy prawnej z urzędu o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, obecnie wynoszącą 23 %. Referendarz sądowy przyznając adwokatowi ustanowionemu z urzędu, koszty udzielonej przez niego pomocy prawnej, kierował się wyżej wskazanymi przepisami prawa i uznał, iż za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w imieniu uczestnika postępowania, należy mu przyznać wynagrodzenie w stawce minimalnej. Rodzaj i stopień zawiłości sprawy oraz niezbędny nakład pracy adwokata uzasadniał, w ocenie referendarza sądowego, taką wysokość wynagrodzenia. Referendarz sądowy nie przyznał adwokatowi zwrotu niezbędnych wydatków, ponieważ nie wykazał on ich poniesienia. Zasądzając wynagrodzenie uwzględniono § 2 ust. 3 rozporządzenia i podwyższono wynagrodzenie o stawkę podatku od towarów i usług, czyli o kwotę 27,60 zł (słownie: dwadzieścia siedem złotych sześćdziesiąt groszy). W związku z powyższym na postawie art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a., orzeczono, jak w sentencji.