II SA/Op 482/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia NSA Jerzy Krupiński – spr. po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w przedmiocie odmowy zwrotu dokumentów postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 16 sierpnia 2018 r., nazwanym: "Pozew," J. K. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu przeciw Kierownikowi Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie, o zwrot wszystkich dokumentów wysłanych przez wnioskodawcę do ww. Urzędu w związku z ubieganiem się o potwierdzenie swojej działalności opozycyjnej i żądaniem uznania go kombatantem. Zarzucił także pracownikom ww. organu działanie na rzecz komunistów. W dalszej części pisma skarżący szczegółowo opisał przebieg zdarzeń historycznych i wyraził poglądy na temat grup politycznych kraju. Sprawa została odnotowana w Repertorium sądowym pod sygn. akt II SA/Op 482/18 i stanowi przedmiot niniejszego postępowania. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 9 października 2018 r., wezwano J. K. jako skarżącego - do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania, braków formalnych skargi w przedmiocie odmowy zwrotu dokumentów, przez: - osobiste podpisanie skargi lub nadesłanie osobiście podpisanego egzemplarza skargi, wniesionej w formie kserokopii pisma datowanego na dzień 16 sierpnia 2018 r., oznaczonego jako "Pozew"; - wskazanie i jednoznaczne oznaczenie aktu, którym odmówiono skarżącemu zwrotu dokumentów i w tym zakresie podanie numeru oraz daty jego wydania. Pouczono jednocześnie skarżącego, że nieusunięcie braków formalnych wniosku w terminie spowoduje odrzucenie skargi art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.) – zwanej dalej: "P.p.s.a.". Opisane wezwanie zostało doręczone osobiście skarżącemu w dniu 16 października 2018 r., o czym świadczy pocztowe potwierdzenie odbioru przesyłki. W dniu 18 października 2018 r. skarżący nadesłał (data stempla pocztowego) pismo datowane na dzień 18 listopada 2018 r., w którym stwierdził, że skarży bezczynność polegającą na nieprzekazaniu przez Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych poprzedniego pozwu skierowanego do tut. Sądu. Ponadto, J. K. wskazał, że skarży także akt administracyjny, którym odmówiono mu zwrotu żądanych dokumentów. Z odpowiedzi na skargę udzielonej przez Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wynika, że skarżący pismem procesowym z dnia 3 lipca 2017 r., złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu dotyczącą działalności Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych oraz Prezesa A. Skarga została złożona w Biurze Podawczym Sądu w dniu 10 lipca 2017 r. i przekazana przez WSA w Opolu za pismem z dnia 10 lipca 2017 r., znak: [...] do Urzędu celem nadania jej biegu na podstawie art. 54 P.p.s.a. Szef Urzędu w dniu 24 sierpnia 2017 r. pismem z dnia 22 sierpnia 2017 r., znak: [...] udzielił odpowiedzi na skargę J. K. i przesłał pismo procesowe wraz ze skargą i całością akt administracyjnych sprawy do tut. Sądu. Wyrokiem z dnia 5 maja 2017 r., sygn. akt II SA/Op 89/17 WSA w Opolu oddalił skargę J. K. na decyzję ww. organu z dnia 29 grudnia 2016 r., nr [...], a postanowieniem z dnia 13 października 2017 r., sygn. akt II SA/Op 408/17 – odrzucił skargę w przedmiocie przekazania akt. Wobec powyższego, organ wskazał, że nie pozostaje w bezczynności i wniósł o oddalenie skargi. Jednocześnie organ poinformował, że w sprawie J. K. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z dnia 17 marca 2016 r., nr [...] odmówił potwierdzenia statusu działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych. A następnie, na skutek złożenia przez skarżącego wniosku o wzruszenie decyzji organu w trybie art. 154 K.p.a., decyzją z dnia 10 listopada 2016 r., nr [...], utrzymaną w mocy decyzją z dnia 28 grudnia 2016 r., nr [...] organ orzekł o odmowie uchylenia decyzji z dnia 17 marca 2017 r. Ostatnio wymieniona decyzja został poddana kontroli sądowoadministracyjnej i wyrokiem z dnia 5 maja 2017 r., sygn. akt II SA/Op 89/17 WSA w Opolu oddalił skargę, a postanowieniem z dnia 30 czerwca 2017 r., odrzucił skargę kasacyjną. Organ podniósł, że żadne z wymienionych rozstrzygnięć nie dotyczyło zwrotu akt administracyjnych sprawy, a organ nie wydał także żadnego aktu administracyjnego dotyczącego przedmiotowej kwestii. Ponadto, skarżący nie złożył do organu wniosku dotyczącego zwrotu akt sprawy. Wobec czego organ wniósł o odrzucenie skargi w tym zakresie. Na skutek zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 9 października 2018 r., działającego na zasadzie art. 57 § 3 P.p.s.a. oraz § 27 zarządzenia w sprawie ustalenia zasad biurowości, wyłączono ze sprawy o sygn. akt II SA/Op 482/18 – sprawę z wniosku J. K., o wymierzenie grzywny Kierownikowi Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych za bezczynność w sprawie odmowy zwrotu dokumentów, nadając jej sygn. II SO/Op 11/18. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy Sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest ocenić dopuszczalność skargi. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę: 1) jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego; 2) wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia; 3) gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi; 4) jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona; 5) jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie; 5a) jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego; 6) jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. O ile przyczyny niedopuszczalności skargi wymienione w art. 58 § 1 w punktach od 1 do 5a wprost wymieniają szczegółowo przesłanki niedopuszczalności skargi, o tyle przepis punktu 6 art. 58 § 1 P.p.s.a., ujmuje tę kwestię ogólnikowo. Przedmiotowe unormowanie odsyła bowiem do tzw. nienazwanych przyczyn niedopuszczalności skargi. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym i w literaturze przyjmuje się, że jedną z przyczyn takiej niedopuszczalności jest brak przedmiotu zaskarżenia, mające miejsce w przypadku wniesienia skargi na nieistniejący akt lub czynność. Przykładowo wskazuje się, że niedopuszczalna jest skarga - i to w obu trybach przewidzianych w ustawach samorządowych - na uchwałę organu gminy, powiatu lub województwa, której nieważność orzeczono prawomocnym rozstrzygnięciem nadzorczym jeszcze przed wniesieniem skargi (por.: postanowienie NSA z dnia 21 marca 1991 r., sygn. akt SA/Wr 168/91, LexPolonica nr 300067, opubl. ONSA 1991, nr 1, poz. 28). Nie ma również przedmiotu zaskarżenia skarga na bezczynność, wniesiona po wydaniu rozstrzygnięcia w sprawie (por.: np. postanowienie NSA z dnia 14 stycznia 1987 r., sygn. akt IV SAB 14/86, LexPolonica nr 297800 (ONSA 1987, nr 1, poz. 7) oraz postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 25 stycznia 2006 r., sygn. akt II SAB/Gd 42/05, powołane orzeczenie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej: http://www.nsa.gov.orzeczenia.pl). Nie budzi wątpliwości Sądu, że o braku przedmiotu skargi należy mówić także w sytuacji nieistnienia takiego aktu w sensie rzeczywistym i realnym, tj. wówczas gdy akt taki nie powstał i nie został wydany. Sytuacja taka zaistniała w niniejszej sprawie. Z akt administracyjnych sprawy, w szczególności z wyjaśnień dokonanych przez organ w odpowiedzi na skargę nie wynika, aby w stosunku do J. K. został wydany akt w przedmiocie zwrotu akt administracyjnych sprawy dotyczącej statusu działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych. Ponadto, skarżący pomimo stosownego wezwania Sądu w przedmiocie wskazania oraz jednoznacznego oznaczenia aktu, który skarży i którym odmówiono skarżącemu zwrotu dokumentów, a także podania jego numeru i daty wydania – nie wskazał tych informacji. Wręcz przeciwnie, odnosząc się do wezwania Sądu stwierdził, że skarży "[...] akt administracyjny, którym odmówiono mi zwrotu żądanych moich dokumentów /prawdopodobnie zniszczonych", "[...] nie znam daty, gdyż jej nie było". Wobec przedstawionych okoliczności uznać zatem należało, że podawany przez J. K. jako przedmiot skargi – akt odmawiający zwrotu dokumentów, w rzeczywistości nie istnieje. Tym samym brak jest przedmiotu zaskarżenia. W sprawie zaistniały więc przesłanki do odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej, na zasadzie przywołanego wyżej art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. O powyższym Sąd orzekł, jak w sentencji.