II SA/Op 486/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz Sędziowie: Sędzia WSA Grażyna Jeżewska Sędzia WSA Daria Sachanbińska (spr.) Protokolant: Sekretarz sądowy Agnieszka Jurek po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2008 r. na rozprawie sprawy ze skargi R. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie uzgodnienia w sprawie zagospodarowania przestrzennego postanawia: umorzyć postępowanie. Postanowieniem z dnia [...], nr [...], Marszałek Województwa [...], działając na podstawie art. 53 ust. 4 pkt 6 w zw. z art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) oraz art. 106 Kodeksu postępowania administracyjnego, w związku z wnioskiem Wójta Gminy [...] o uzgodnienie w zakresie melioracji projektu decyzji o warunkach zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na budowie stacji paliw i gazu LPG dla pojazdów samochodowych, przewidzianej do realizacji na działce nr A ark. m. [...], położonej w miejscowości P., gm. [...], uzgodnił projekt opisanej decyzji. W zażaleniu na powyższe postanowienie R. D. wniósł o nie wyrażanie zgody na realizację stacji paliw, albowiem działkę, na której ma być zrealizowana odsprzedał nabywcy z przeznaczeniem pod budowę budynku mieszkalnego. W bezpośrednim sąsiedztwie planowanej inwestycji prowadzi gospodarstwo ogrodnicze, stąd jego obawy, że prace melioracyjne i sama inwestycja wpłyną niekorzystnie na poziom wód oraz stan upraw. Po rozpatrzeniu zażalenia, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O., postanowieniem z dnia [...] o numerze [...] utrzymało w mocy zaskarżone orzeczenie. W uzasadnieniu postanowienia podniosło, iż przedmiotowe uzgodnienie został dokonane w trybie art. 106 K.p.a., co oznacza, że organ prowadzący postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy jest zobowiązany zwrócić się do właściwego organu o zajęcie stanowiska w sprawie, każdy zaś z uzgadniających organów jest zobowiązany do zajęcia stanowiska w zakresie swojej właściwości, przy czym nie załatwia istoty sprawy, ani jej nie kończy w instancji administracyjnej. Wypowiada się jedynie w niektórych kwestiach, przykładowo dotyczących ochrony zabytków, ochrony gruntów rolnych, bezpieczeństwa sanitarnego. Postępowanie organu współdziałającego ma więc charakter pomocniczego stadium postępowania w sprawie załatwianej przez wydanie decyzji. Artykuł 53 ust. 4 pkt 6 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym stanowi, że decyzje o lokalizacji inwestycji celu publicznego, a także o ustaleniu warunków zabudowy dla innych inwestycji (art. 64 ust. 1) wydaje się po uzgodnieniu z organami właściwymi m.in w sprawach melioracji wodnych, tj. - na mocy art. 75 ust. 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001r. Prawo wodne - marszałkiem województwa. Przedmiotowa działka nr A w P. nie jest uzbrojona w ewidencjonowane urządzenia melioracji wodnych, dlatego należało uzgodnić planowaną inwestycję. R. D. zaskarżył postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. podnosząc, iż jako strona prowadzonego postępowania nie wyraża zgody na budowę stacji paliw na terenie, który został podstępnie od niego wykupiony. Postanowieniem z dnia 23 listopada 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zawiesił postępowanie do czasu prawomocnego zakończenia innej sprawy ze skargi R. D. (sygn. akt II SA/Op 487/06), dotyczącej postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. w sprawie sprostowania oczywistej omyłki jaką popełniono w postanowieniu dokonującym uzgodnienia inwestycji. Tut. Sąd postanowieniem z dnia 26 lutego 2007 r. odrzucił zażalenie na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania, natomiast zarządzeniem z dnia 23 kwietnia 2007 r. pozostawił pismo skarżącego z dnia 5 marca 2007 r. bez rozpoznania. Zażalenie na to zarządzenie zostało odrzucone postanowieniem z dnia 16 lipca 2007 r. Z kolei, Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił w dniu 30 października 2007 r. zażalenie na powyższe postanowienie. W dniu 4 lutego 2008 r. postępowanie w niniejszej sprawie zostało podjęte. Sądowi z urzędu jest wiadome, że w sprawie o sygn. akt II SA/Op 1/08, w której została złożona skarga na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] utrzymujące w mocy postanowienie Marszałka Województwa [...] z dnia [...], uzgadniające w zakresie melioracji wodnych kolejny projekt decyzji Wójta Gminy [...] o warunkach zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na budowie stacji paliw i gazu LPG dla pojazdów samochodowych wraz z infrastrukturą towarzyszącą na działce nr A w P. Wyrokiem z dnia 4 marca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji. W trakcie rozprawy sądowej R. D. cofnął skargę. Stwierdził, iż wobec uchylenia decyzji opartej o zaskarżone postanowienie, postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie podlega umorzeniu. Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) – zwanej P.p.s.a., skarżący może zrezygnować z sądowej kontroli, poprzez cofnięcie skargi. Oświadczenie skarżącego o cofnięciu skargi, co do zasady jest wiążące dla sądu i w myśl art. 161 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu (...) skutkuje umorzeniem postępowania sądowoadministracyjnego. Za niedopuszczalne Sąd uznaje cofnięcie skargi jedynie wtedy, gdy zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do powołanych powyżej przepisów w niniejszej sprawie, dokonane przez skarżącego cofnięcie skargi, uznać należało za skuteczne. Podczas rozprawy, która odbyła się przed tut. Sądem w dniu 6 maja 2008 r., skarżący wyraźnie bowiem oświadczył, iż nie jest zainteresowany dalszym tokiem postępowania i cofa wniesioną skargę – co zostało odnotowane w protokole rozprawy. Jednocześnie dokonane cofnięcie, w ocenie Sądu, nie zmierza do obejścia prawa, ani też nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego nieważnością. Wskazać wszak przyjdzie, iż przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie było postanowienie wydane w przedmiocie uzgodnienia w zakresie melioracji projektu decyzji o warunkach zabudowy dla stacji paliw i gazu LPG dla pojazdów samochodowych, przewidzianej do realizacji na działce nr A w P. Po wydaniu niniejszego postanowienia wydana została, w dniu 20 marca 2006 r., przez Wójta Gminy [...], decyzja ustalająca warunki zabudowy dla przedmiotowej stacji paliw i gazu. Decyzja ta następnie została jednak uchylona przez organ odwoławczy (decyzja z dnia [...]). Po ponownym zaś rozpoznaniu sprawy organ pierwszej instancji, właściwy w sprawie ustalenia warunków zabudowy, zwrócił się do Marszałka Województwa [...] o uzgodnienie nowego projektu decyzji ustalającej warunki zabudowy. Stanowisko organu współdziałającego w zakresie nowego projektu wyrażone zostało w dniu [...]. Z przytoczonych okoliczności faktycznych sprawy związanej z uzgodnieniem w zakresie melioracji przedmiotowej inwestycji wynika, iż stanowiące przedmiot zaskarżenia postanowienie nie posiada samodzielnego bytu, bowiem nie załatwia sprawy administracyjnej co do jej istoty. Postanowienie to służy postępowaniu głównemu i wydawane jest przez tzw. organ współdziałający, w trybie art. 106 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Wobec natomiast wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji z dnia 20 marca 2006 r. o warunkach zabudowy, wydanej w sprawie głównej, przyjąć należało, iż stanowisko współdziałającego organu z dnia [...], nie wywiera już żadnego skutku prawnego. Skoro zaś, nie ma ono już wpływu na treść stosunku administracyjnoprawnego kształtowanego decyzją o warunkach zabudowy, w ocenie Sądu, w niniejszej sprawie cofnięcie skargi uznać należało za dopuszczalne. Na marginesie zaznaczyć jedynie można, że projekt kolejnej decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji w dalszym postępowaniu podlegał nowemu uzgodnieniu w zakresie melioracji wodnych. Wobec skutecznego cofnięcia skargi przyjąć należało, iż w niniejszej sprawie zaistniała przesłanka umorzenia postępowania, o której mowa w art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Zgodnie z tą regulacją, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji.