II SA/Op 488/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Jeżewska po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia po wznowieniu postępowania, postanowienia uchylającego postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia w sprawie zgodności zmiany użytkowania z planem miejscowym postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia A. S. pismem z dnia 24 sierpnia 2007 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...], Nr [...] o odmowie uchylenia postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...], Nr [...], uchylającego postanowienie Burmistrza [...] z dnia [...], Nr [...] w sprawie odmowy wydania zaświadczenia o treści żądanej przez K. G., J. G. i M. G. o zgodności planowanej zmiany sposobu użytkowania lokali mieszkalnych, położonych na pierwszym i drugim piętrze budynku przy ul. [...] nr [...] w P., z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 28 marca 2007 r., o czym świadczy adnotacja na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki, znajdująca się w aktach administracyjnych sprawy. Postanowienie zawierało pouczenie o tym, że strona niezadowolona z jego rozstrzygnięcia może złożyć wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 7 dni, licząc od daty jego otrzymania. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. wniosło o jej odrzucenie, wobec niewyczerpania przez A. S. środków zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) – zwanej dalej w skrócie:" P.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek odwoławczy, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie. Stosownie do art. 127 § 3 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm. ) zwanej dalej K.p.a., od postanowienia wydanego w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy zażalenie, jednakże strona niezadowolona z postanowienia może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Obowiązek wyczerpania środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi do sądu wynika z założenia, że Sąd nie wyręcza organów administracji wyższego stopnia i nie narusza podstawowej zasady dwuinstancyjności postępowania, ustanowionej w art. 15 K.p.a. Zasada dwuinstancyjności daje stronie prawo domagania się dwukrotnego merytorycznego rozpatrzenia jej sprawy. Rangę tej zasady potwierdza art. 78 Konstytucji RP, w myśl którego "każda ze stron ma prawo do zaskarżenia orzeczeń i decyzji wydanych w pierwszej instancji. Wyjątki od tej zasady oraz tryb zaskarżenia określa ustawa" ( por. B. Adamiak, J. Borkowski: "Polskie postępowanie administracyjne sądowoadministracyjne", Warszawa 1999 r., str. 165 i nast. ). W myśl omówionej wyżej zasady dwuinstancyjności postępowania i zgodnie z przywołanymi wyżej przepisami art. 127 i art. 144 K.p.a., A. S. winien był przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego, wyczerpać tryb zaskarżenia przewidziany przepisami K.p.a. i zwrócić się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. o ponowne rozpatrzenie sprawy. O powyższym prawie zaskarżenia został on pouczony w zakwestionowanym postanowieniu. Pomimo tego jednak złożył on bezpośrednio skargę do sądu administracyjnego, nie zachowując wymaganego ustawowo trybu zaskarżenia. Tym samym więc skarga na to postanowienie wniesiona do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna. Wobec powyższego skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.