II SA/Op 5/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Asesor Sądowy Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia: o d r z u c i ć s k a r g ę. M. H. wniósł w dniu 5 grudnia 2004r. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium w O. z dnia [...], nr [...], uchylającą decyzję Burmistrza [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej w kwocie 1720 zł. i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Przez skarżącego wskazany został adres do doręczeń ul.[...], [...] [...]. Pismem z dnia 12 stycznia 2005r., przesłanym na wskazany adres i tam doręczonym w dniu 22 stycznia 2005 r., skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 (sto) złotych. Odpowiadając na wezwanie skarżący pismem z dnia 24 stycznia 2004r. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych ze względu na niskie dochody, podając adres zamieszkania w P. przy ul. [...], [...] [...]. W związku z tym wnioskiem, stosownie do przepisu art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., stanowiącym, że wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, przesłał skarżącemu stosowny formularz, wzywając jednocześnie do jego wypełnienia i odesłania w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie powyższe, przesłane na wskazany adres do doręczeń, zostało odebrane pod tym adresem w dniu 12 lutego 2005 r. Skarżący nie przesłał wypełnionego formularza w zakreślonym terminie. Sąd, biorąc pod uwagę, że w piśmie z dnia 24 stycznia 2004 r. skarżący wskazał adres swego zamieszkania, ponownie przesłał urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy na adres zamieszkania podany przez skarżącego w tym piśmie. Wezwanie to skarżący odebrał osobiście w dniu 11 kwietnia 2005 r. za pisemnym pokwitowaniem i do dnia dzisiejszego nie przesłał urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. Zarządzeniem z dnia 27 kwietnia 2005 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Zarządzenie powyższe, wraz z pouczeniem o prawie wniesienia sprzeciwu, zostało przesłane zarówno na wskazywany przez skarżącego adres zamieszkania, jak i na adres do doręczeń i pod obydwoma adresami zostało skutecznie doręczone odpowiednio w dniu 2 maja 2005 r. oraz w dniu 7 maja 2005 r. Na zarządzenie skarżący nie wniósł sprzeciwu, wobec czego Sąd pismem z dnia 20 maja 2005 r. ponownie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Pismo to, skierowane na adres do doręczeń, odebrane zostało w dniu 28 maja 2005 r. Przez skarżącego do dnia dzisiejszego nie został uiszczony wpis. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. od skargi pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis stosunkowy, na mocy art. 231 tej ustawy, pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja organu odwoławczego drugiej instancji o uchyleniu decyzji organu pierwszej instancji dotyczącej ustalenia skarżącemu opłaty adiacenckiej w kwocie 1720 zł. Według przepisu § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi do 100.000 zł - 4% wartości, nie mniej jednak niż 100 zł. Ponieważ należność objęta zaskarżonym aktem wynosi 1720 zł, wpis stosunkowy wynosi 100 zł. Poprzez doręczenie wezwania w dniu 28 maja 2005r. pod wskazanym adresem do doręczeń, którego wskazanie nie zostało przez skarżącego odwołane, skarżący został skutecznie wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w wymaganej wysokości. Zakreślony termin do uiszczenia wpisu upływał zatem z dniem 5 maja 2005 r. Skoro skarżący nie uiścił wpisu w wyznaczonym terminie, skarga podlegała odrzuceniu na zasadzie art. 220 § 3 p.p.s.a., stąd postanowiono, jak w sentencji.