II SA/Op 5/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Jeżewska po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia Z. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 12 września 2011 r., sygn. akt II SA/Op 5/11 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi Z. B. na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy w Opolu z dnia 3 listopada 2010 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy nakazania pracodawcy umieszczenia pracownika w ewidencji pracowników wykonujących pracę w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze postanawia odrzucić zażalenie. Wyrokiem z dnia 19 maja 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił skargę Z. B., reprezentowanego podczas całego procesu sądowoadministracyjnego przez profesjonalnego pełnomocnika K. D. oraz przez Przewodniczącego Międzyzakładowego Związku Zawodowego [...] – J. G., na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy w Opolu z dnia 3 listopada 2010 r., Nr [...]. Postanowieniem z dnia 12 września 2011 r., sygn. akt II SA/Op 5/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił skargę kasacyjną Z. B. z dnia 11 sierpnia 2011 r., sporządzoną i podpisaną przez w/w radcę prawnego, jako złożoną z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia. Powyższe postanowienie doręczone zostało na adres kancelarii radcy prawnego w dniu 19 października 2011 r. (k. akt - 143). Pismem z dnia 22 września 2011 r. (złożonym do tut. Sądu w dniu 26 września 2011 r.) określonym jako zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 12 września 2011 r. odrzucające skargę kasacyjną, skarżący oświadczył, że wnosi zażalenie na powyższe postanowienie z dnia 12 września 2011 r. z powodu niezawinionego przez niego niedotrzymania terminu wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Opolu z dnia 19 maja 2011 r., i wskazał, że wnosi o przywrócenie uchybionego terminu. W uzasadnieniu skarżący podał, że niedotrzymanie przez niego terminu nie zostało zawinione przez niego, albowiem obsługę kancelarii radcy prawnego w [...] prowadził Związek Zawodowy, którego przewodniczącym jest J. G., jego drugi ustanowiony w sprawie reprezentant (pełnomocnik). Jednocześnie wyjaśnił, że ponieważ z treści postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej wynika, iż termin do wniesienia skargi kasacyjnej, odmiennie od przepisów Kodeksu postępowania cywilnego, wynosi nie 60 dni, a 30 dni, od dnia doręczenia odpisu orzeczenia z uzasadnieniem, to z winy reprezentującego go związku zawodowego obsługującego administracyjnie kancelarię radcy prawnego w [...], nastąpiło omyłkowe przeoczenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Mając na uwadze powyższe dowodził, iż skoro uchybienie terminu nastąpiło z przyczyny niezależnej od niego, a winę ponosi ustanowiony przez niego pełnomocnik, może on zasadnie wnosić o przywrócenie terminu. Pismo zostało sporządzone i wniesione osobiście przez skarżącego. Z uwagi na treść powyższego pisma zarządzeniem z dnia 4 października 2011 r. Sąd wezwał skarżącego do oświadczenia czy pismo z dnia 22 września 2011 r. należy traktować jako zażalenie na postanowienia z dnia 22 września 2011 r., czy jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W odpowiedzi na powyższe wezwanie Sądu, skarżący pismem z dnia 12 października 2011 r., oświadczył, że pismo z dnia 22 września 2011 r. należy potraktować jako zażalenie na postanowienie z dnia 12 września 2011 r. odrzucające skargę kasacyjną. Zarządzeniem z dnia 31 października 2011 r. profesjonalny pełnomocnik skarżącego wezwany został do wskazania w terminie 7 dni daty ustania przyczyny uzasadniającej przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej oraz wyjaśnienia czy zostały spełnione przesłanki z art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Profesjonalny pełnomocnik skarżącego w odpowiedzi na wezwanie Sądu, pismem z dnia 21 listopada 2011 r., wskazał, iż ewentualny błąd zaistniały w sprawie, nie może obciążać skarżącego albowiem w dobrej wierze zwrócił się on do Międzyzakładowego Związku Zakładowego o pomoc. Zwrócił on też uwagę, iż wobec treści pouczenia zawartego na postanowieniu o odrzuceniu skargi kasacyjnej termin do wniesienia zażalenia został w sprawie zachowany. Pismem z dnia 7 listopada 2011 r. Przewodniczący Międzyzakładowego Związku Zawodowego [...] wniósł o jego przesłuchanie w przedmiotowej sprawie, uzasadniając to tym, że osobiście wykonywał czynności przy załatwianiu "zażaleń". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, że z uwagi na treść pisma skarżącego z dnia 22 września 2011 r., należało uznać, iż poza wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej skarżący wniósł w tym piśmie również zażalenie na postanowienie Sądu o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Zażalenie to w ocenie Sądu podlega odrzuceniu. Wymogi, jakim powinno odpowiadać zażalenie są określone w art. 194 § 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. Stosownie do § 4 tego przepisu zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Do zażalenia odpowiednio stosuje się przepis art. 175 § 2 i 3 P.p.s.a, zgodnie z którym może ono zostać sporządzone również przez sędziego, prokuratora, notariusza, radcę Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesora lub doktora habilitowanego nauk prawnych, jeżeli jest on stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem; a także przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych lub przez rzecznika patentowego - sprawach własności przemysłowej. W tym miejscu zauważyć także należy, iż na tle obowiązującego orzecznictwa sądów administracyjnych i poglądów przedstawianych w literaturze przedmiotu, nie budzi wątpliwości, że użyte w art. 194 § 4 P.p.s.a. sformułowanie "powinno być sporządzone" należy rozumieć jako obowiązek sporządzenia zażalenia, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej przez profesjonalny podmiot (por. wyrok NSA z dnia 11 lipca 2009 r., sygn. akt II FZ 256/08, Lex nr 493665 i powołane tam orzecznictwo). W niniejszej sprawie skarżący nie zastosował się do wymogu przymusu sporządzenia zażalenia przez profesjonalnego pełnomocnika. Pomimo wskazania w piśmie z dnia 22 września 2011 r., że skarżący jest reprezentowany przez radcę prawnego, zażalenie sporządzone zostało osobiście przez skarżącego, na co jednoznacznie wskazuje umieszczony pod jego treścią podpis. Skoro zatem, w myśl przepisu art. 197 § 2 P.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia, zastosowanie znajdują odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej uznać należy, iż sporządzenie zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej z naruszeniem art. 194 § 4 P.p.s.a. jest brakiem, stanowiącym o niedopuszczalności zażalenia, który uzasadnia jego odrzucenie (por. postanowienie NSA z dnia 28 stycznia 2004 r., sygn. akt FSK 3/04, opubl. Monitor Prawniczy z 2004, nr 5, poz. 202; B. Gruszczyński [w:] B. Dauter, B Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Mendek " Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", wyd. LEX a Wolters Kluwer business, Warszawa 2009, s. 581). Nie jest to bowiem brak, który może być uzupełniony w trybie art. 178 w związku z art. 49 § 1 P.p.s.a. Stosownie do brzmienia art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. sporządzone osobiście przez skarżącego zażalenie, jako niedopuszczalne należało więc odrzucić. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia.