II SA/Op 50/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie: Sędzia WSA Teresa Cisyk po rozpoznaniu w 15 marca 2004r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie doprowadzenie obiektu do stanu pierwotnego, postanawia: odrzucić skargę. W. K., wniosła skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O., z dnia [...], utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie [...], w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku charakterze niepieniężnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga winna ulec odrzuceniu. Stosownie do treści art. 53§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zauważyć należy, że w dotychczasowych regulacjach prawnych, również do wniesienia skargi, termin wynosił trzydzieści dni, co potwierdza zapis art. 35 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368). Termin trzydziestodniowy, liczy się od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zaskarżone postanowienie skarżąca odebrała w dniu 17 grudnia 2003r., w którym została pouczona o terminie i trybie wniesienia skargi. Przy obliczaniu trzydziestodniowego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym doręczono postanowienie, a zatem z dniem następnym tj. 18 grudnia 2003r. rozpoczął bieg termin do wniesienia skargi, który upłynął w dniu 16 stycznia 2004r. W rozpatrywanej sprawie, skarga pochodząca z dnia 30 grudnia 2003r., została nadana listem poleconym w dniu 3 lutego 2004r., a więc z uchybieniem terminu do jej wniesienia. Niezachowanie ustawowego terminu do wniesienia skargi, obliguje sąd do jej odrzucenia. Stąd, na zasadzie art. 58 § 1 pkt. 2 ustawy-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak na wstępie.