II SA/Op 500/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Krupiński Protokolant: - Po rozpoznaniu w dniu 18 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. H. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie obowiązku meldunkowego postanawia: odrzucić skargę Przedmiotem skargi wniesionej przez J. H. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Opolu, jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...], nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza Miasta [...] z dnia [...], nr [...], podjętą w sprawie wymeldowania skarżącego z miejsca stałego pobytu. W dniu 24 sierpnia 2006 r. skarżący otrzymał wezwanie o uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100, - zł w terminie 7 dni. Jak wynika z akt sprawy, wpisu tego w zakreślonym terminie nie uiszczono. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga winna ulec odrzuceniu. Zgodnie z art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz 1270), zwanej dalej ustawą, od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Wezwanie o opłacenie skargi w terminie 7 dni w kwocie 100 zł zostało przesłane skarżącemu na adres podany w skardze i pod tym adresem zostało odebrane przez dorosłego domownika – żonę K. H. - w dniu 24 sierpnia 2006 r. Termin opłacenia skargi upłynął w dniu 31 sierpnia 2006 r. Skarga w tym terminie nie została opłacona. W aktach sprawy znajduje się natomiast dowód wniesienia przez skarżącego w drodze przelewu bankowego opłaty sądowej w kwocie 100 zł w dniu 1 września 2006 r. Zgodnie z treścią art. 220 § 3 ustawy skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Zasada powyższa odnosi się także do wypadku spóźnionego uiszczenia opłaty sądowej, bez względu na to, jaka była wielkość spóźnienia. W świetle powyższych regulacji prawnych w sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające zastosowanie tego ostatniego przepisu i odrzucenie skargi jako nieopłaconej przez skarżącego.