II SA/Op 504/14

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu Violetta Radecka po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 29 listopada 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego na skutek wniosku pełnomocnika skarżącego o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu postanawia: przyznać adwokatowi M. Z. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, koszty nieopłaconej pomocy pranej udzielonej skarżącemu E. M., obejmujące wynagrodzenie w kwocie 295,20 zł (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy), w tym podatek VAT w kwocie 55,20 zł (słownie: pięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy). Postanowieniem z dnia 1 kwietnia 2014 r., referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu, w sprawie ze skargi E. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 29 listopada 2013 r., nr [...] ustanowił skarżącemu adwokata z urzędu. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w [...], na pełnomocnika skarżącego został wyznaczony adwokat M. Z. wykonujący zawód w Kancelarii Adwokackiej w [...], przy ul. [...]. W sprawie odbyły się dwie rozprawy, w dniu 20 maja 2014 r. i w dniu 18 listopada 2014 r., na których w imieniu skarżącego występowała upoważniona przez wyznaczonego w sprawie adwokata, aplikant adwokacki J. P. Wyrokiem zapadłym na rozprawie w dniu 18 listopada 2014 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu uchylił zaskarżoną decyzję oraz określił, że nie podlega ona wykonaniu w całości. Z protokołu rozprawy, stanowiącego kartę nr 110 akt sądowych wynika, że aplikant adwokacki złożyła wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Ponadto, w piśmie z dnia 24 lutego 2015 r. adwokat M. Z. oświadczył, że koszty te nie zostały pokryte w całości ani w części. Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a." zważono, co następuje: Stosownie do treści art. 250 P.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady przyznawania wynagrodzenia reguluje natomiast rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 r., poz. 461), zwanego dalej rozporządzeniem. Z powyższego rozporządzenia wynika, że przyznanie adwokatowi wynagrodzenia oraz zwrotu niezbędnych, udokumentowanych wydatków za zastępstwo prawne wykonywane w ramach prawa pomocy następuje na jego wniosek, który powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części (§ 20 rozporządzenia). Oświadczenie takiej treści zostało złożone przez pełnomocnika wyznaczonego z urzędu, w piśmie procesowym z dnia 24 lutego 2015 r., a zatem została spełniona przesłanka warunkująca rozpoznanie złożonego wniosku. Referendarz zważył więc, że zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w innej sprawie niż wymienione w ust. 1 pkt 1 lit. a – b tego przepisu, wynosi 240 zł. Ponadto, według § 2 ust. 3 rozporządzenia, przedmiotowa opłata podlega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Na gruncie rozpoznawanej sprawy uwzględnieniu podlega wniosek pełnomocnika z urzędu o wynagrodzenie w zakresie zastępstwa prawnego w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu. W związku z powyższym, na podstawie art. 250 P.p.s.a. oraz § 2 ust. 3 i § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, należało przyznać adwokatowi wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w wysokości 240 zł, podwyższone o 23% stawki podatku VAT, to znaczy o kwotę 55,20 zł, a zatem łącznie: 295,20 zł. O powyższym referendarz sądowy orzekł, jak w sentencji.