II SA/Op 505/12

PostanowienieWSA w Opolu2012-12-10

Skład orzekający: Grażyna Jeżewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga do sądu administracyjnego na rozkaz personalny organu pierwszej instancji jest dopuszczalna, jeśli strona nie wyczerpała drogi odwoławczej do organu wyższego stopnia?
Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna, jeśli strona nie wyczerpała środków zaskarżenia przysługujących jej w postępowaniu administracyjnym. W przypadku rozkazu personalnego organu pierwszej instancji, wyczerpanie środków zaskarżenia oznacza wniesienie odwołania do organu wyższego stopnia i jego rozpoznanie. Wniesienie skargi bez uprzedniego wyczerpania drogi odwoławczej skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.
Stan faktyczny
Skarżący R. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rozkaz personalny Komendanta Miejskiego Policji w Opolu z dnia 8 maja 2012 r. dotyczący mianowania na stanowisko służbowe. WSA w Warszawie stwierdził swą niewłaściwość i przekazał sprawę do WSA w Opolu. Komendant Miejski Policji w Opolu wniósł o odrzucenie skargi, wskazując na niewyczerpanie przez skarżącego drogi odwoławczej. WSA w Opolu uznał skargę za niedopuszczalną.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Jeżewska po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. K. na rozkaz personalny Komendanta Miejskiego Policji w Opolu z dnia 8 maja 2012 r., nr [...] w przedmiocie mianowania na stanowisko służbowe postanawia: odrzucić skargę. R. K. pismem z 8 czerwca 2012 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na klika aktów wydanych przez organy Policji, to jest na rozkaz personalny [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji nr [...] z dnia 20 grudnia 2011 r., postanowienie Komendanta Głównego Policji nr [...] z dnia 24 maja 2012 r., rozkaz [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] nr [...] z dnia 19 marca 2012 r. wraz z utrzymującym go w mocy rozkazem Komendanta Głównego Policji nr [...] z dnia 30 kwietnia 2012 r. oraz na rozkaz Komendanta Miejskiego Policji w Opolu nr [...] z dnia 8 maja 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2012 r., sygn. akt II SA/Wa 1211/12, stwierdził swą niewłaściwość w sprawie ze skargi R. K. na rozkaz Komendanta Miejskiego Policji w Opolu z dnia 8 maja 2012 r., nr [...] w przedmiocie mianowania na stanowisko służbowe i przekazał sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Opolu zgodnie z właściwością miejscową. Akta sprawy zostały przesłane do właściwego sądu w dniu 8 października 2012 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej). W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 12 października 2012 r., doręczono odpis skargi Komendantowi Miejskiemu Policji w Opolu, zobowiązując go do złożenia odpowiedzi na skargę wraz z aktami administracyjnymi sprawy w terminie 30 dni. Odpowiadając na skargę pismem z dnia 15 listopada 2012 r. Komendant Miejski Policji w Opolu wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że przedmiotem skargi jest rozkaz personalny wydany przez organ I instancji, od którego przysługiwało stronie odwołanie do organu wyższego stopnia, w związku z czym należało przyjąć, że skarżący wniósł skargę bez uprzedniego wyczerpania przysługujących mu środków zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, zważył co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ), powoływanej dalej jako P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek odwoławczy, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie. Przy czym samo wniesienie środka zaskarżenia nie jest równoznaczne ze spełnieniem warunku, o którym mowa w art. 52 § 1 P.p.s.a., o jego spełnieniu można mówić dopiero po rozpoznaniu wniesionego środka zaskarżenia przez właściwy organ administracji publicznej (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 9 marca 2004 r., I SA/ 2813/03 niepubl.). Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest rozkaz personalny z dnia 8 maja 2012 r., nr [...], wydany przez Komendanta Miejskiego Policji w Opolu w przedmiocie mianowania na stanowisko służbowe. Zgodnie z powołanym w jego podstawie prawnej przepisem art. 32 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2011 r., Nr 287, poz. 1687 ze zm.), do mianowania policjanta na stanowiska służbowe, przenoszenia oraz zwalniania z tych stanowisk, właściwi są przełożeni: Komendant Główny Policji, komendanci wojewódzcy i powiatowi (miejscy) Policji oraz komendanci szkół policyjnych, a od decyzji, o których mowa w ust. 1, policjantowi służy odwołanie do wyższego przełożonego. Zatem w art. 32 ust. 2 i 3 wskazanej ustawy o Policji, expressis verbis postanowiono, że mianowanie policjanta na stanowisko, przenoszenie orz zwolnienie ze służby następuje w formie decyzji administracyjnej (por. Wojciech Kotowski, Komentarz do art. 32 ustawy o Policji, stan prawny na 1 stycznia 2012 r., Wydanie 3, System Informacji Prawnej Lex, Nb 2). Zaskarżony rozkaz wydany przez organ I instancji, zawierał pouczenie, że stronie przysługiwało prawo do wniesienia od niego odwołania do Opolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w Opolu za pośrednictwem organu I instancji, w terminie 14 dni od jego otrzymania. Pomimo pouczenia skarżacy, jak wynika z nadesłanych akt administracyjnych, nie wniósł jednak odwołania do organu II instancji od zaskarżonej decyzji, lecz złożył do tut. Sądu skargę na decyzję organu I instancji. W związku z tym mając na uwadze treść art. 52 § 2 P.p.s.a. nie można przyjąć, że przed wniesieniem skargi do tut. Sądu skarżący wyczerpał tryb administracyjny, a tym samym, że dopuszczalne było wniesienie skargi, bowiem przez wyczerpanie trybu rozumieć należy rozpoznanie sprawy przez organ wyższego stopnia, zaś skarga do sądu dopuszczalna jest jedynie na akt wydany przez organ wyższego stopnia po rozpoznaniu środka odwoławczego. Biorąc pod uwagę powyższe, wniesienie w niniejszej sprawie skargi bez wyczerpania trybu administracyjnego skutkowało tym, że nie została spełniona przesłanka dopuszczalności skargi, o której mowa w art. 52 § 1 P.p.s.a. Z tego względu wniesioną skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., według którego Sąd odrzuca skargę w przypadku, gdy jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wskazane w art. 58 § 1 pkt 1-5 P.p.s.a. Za niedopuszczalne należy uznać natomiast wniesienie skargi na decyzję organu pierwszej instancji, bez uprzedniego wyczerpania administracyjnego trybu zaskarżenia. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., orzeczono, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło