II SA/Op 506/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Cisyk (spr.) po rozpoznaniu w dniu 25 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. K. i R. K. na Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie prudnickim w przedmiocie skargi powszechnej postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia 9 lipca 2010 r., stanowiącym wg wyjaśnienia skarżących uzupełnienie ich skargi przedstawionej w piśmie z dnia 8 lipca 2010 r., a zarejestrowanej pod sygn. akt II SA/Op 423/10, E. i R. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na działania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie prudnickim, związane z postępowaniem dotyczącym doprowadzenia do stanu poprzedniego ściany elewacyjnej w budynku inwestorskim. Osobie pełniącej obowiązki organu skarżący zarzucili nienależyte wykonywanie zadań poprzez: naruszenie interesów skarżących, współpracowanie ze stroną przeciwną i nie dawanie wiary dowodom przemawiającym na korzyść skarżonych, przy jednoczesnym uwzględnianiu nieprawdziwego stanu faktycznego przedstawianego przez stronę przeciwną. W piśmie z dnia 26 sierpnia 2010 r., stanowiącym odpowiedź na wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez oznaczenie organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy oraz wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu lub zaskarżonej czynności, wystosowane w sprawach ze skargi E. i R. K. wpisanych pod sygn. akt II SA/Op 422/10 i II SA/Op 423/10, skarżący ponownie oświadczyli, że wnieśli skargę m.in. na Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie prudnickim, w osobie J. D. Na mocy zarządzenia z dnia 11 października 2010 r., sprawę ze skargi E. i R. K. na działanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie prudnickim, w osobie J. D., wyłączono ze sprawy o sygn. akt II SA/Op 423/10 do odrębnego rozpoznania i wpisano pod sygn. akt II SA/Op 506/10 Sprawa ta stanowi przedmiot niniejszego postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. ) – zwanej P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności organów administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sąd orzeka także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosuje środki określone w tych przepisach. Ponadto, stosownie do treści art. 4 powołanej ustawy sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w powołanych przepisach. W szczególności nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych, objętych przepisami działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. ), zwanej dalej K.p.a. Zasada ta znajduje zastosowanie również w rozpoznawanej sprawie. Jak wynika z treści skargi wniesionej do Sądu oraz pisma z dnia 26 sierpnia 2010 r., skarżący kwestionują działania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie prudnickim, związane z postępowaniem dotyczącym doprowadzenia do stanu poprzedniego ściany elewacyjnej w budynku inwestorskim. W ocenie Sądu, skarga ta ma zatem charakter tzw. skargi powszechnej, której przedmiotem w myśl art. 227 K.p.a. może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwienie spraw. Do jej rozpoznania w myśl art. 229 pkt 7 K.p.a. w zw. z art. 80 ust. 2 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 Nr 156, poz. 1118 ze zm.), właściwy jest natomiast, Opolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Opolu. Stosownie do tego, skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie podlega rozpoznaniu przez Sąd, lecz przez właściwy organ. Należy przy tym zaznaczyć, że postępowanie skargowe w rozumieniu przepisów K.p.a jest jednoinstancyjne i nie ma w nim miejsca na środki zaskarżenia. Jeśli jednak obywatel jest niezadowolony ze sposobu załatwienia sprawy przez organ, do którego skargę skierował, może złożyć kolejną, nową skargę na działalność tego właśnie organu. W myśl art. 229 pkt 7 K.p.a., właściwym do rozpoznania skargi dotyczącej zadań lub działalności innego organu administracji rządowej, organu przedsiębiorstwa państwowego lub innej państwowej jednostki organizacyjnej – organ wyższego stopnia lub sprawujący bezpośredni nadzór. Uwzględniając powyższe wobec tego, że skarga określona w art. 227 K.p.a. nie mieści się w zakresie właściwości rzeczowej sądów administracyjnych, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a należało odrzucić skargę wniesioną przez E. i R. K. Przepis art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a stanowi bowiem o odrzuceniu skargi, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Z przedstawionych powyżej względów orzeczono jak w sentencji.