II SA/Op 510/17

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu Violetta Radecka-Sinicka po rozpoznaniu w dniu 4 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata A. S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi L. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 9 sierpnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie przyznania pomocy w formie bezpłatnego zasiłku postanawia: przyznać adwokat A. S. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej L. P., obejmujące wynagrodzenie w kwocie 295,20 zł (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy), w tym podatek VAT w kwocie 55,20 zł (słownie: pięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy). Postanowieniem z dnia 8 grudnia 2017 r., sygn. akt II SA/Op 510/17 starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu, umorzył postępowanie z wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowił L. P. adwokata z urzędu, w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 9 sierpnia 2017 r., nr [...]. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w [...], na pełnomocnika skarżącego została wyznaczona adwokat A. S., wykonująca zawód w Kancelarii Adwokackiej w [...], przy ul. [...] lok.[...]. W dniu 20 lutego 2018 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił skargę wniesioną w sprawie. Z protokołu rozprawy wynika, że w imieniu skarżącego występował przed tut. Sądem substytut pełnomocnika z urzędu – radca prawny J. S., który m.in. złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że nie zostały one opłacone ani w części, ani w całości. Następnie pełnomocnik wniósł o sporządzenie i doręczenie zapadłego w sprawie wyroku wraz z uzasadnieniem, a w piśmie z dnia 23 kwietnia 2018 r. poinformował, że skarżący rezygnuje ze złożenia środka odwoławczego od zapadłego wyroku. Wobec czego, powtórzył wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369, ze zm.) – zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a." zważono, co następuje: Stosownie do treści art. 250 P.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczególne zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielanej przez adwokata ustanowionego z urzędu, reguluje w rozpatrywanej sprawie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1714, ze zm.). Zgodnie z treścią § 2 rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz niezbędne i udokumentowane wydatki adwokata ustanowionego z urzędu. Przedmiotem niniejszego orzeczenia są koszty pełnomocnika wyznaczonego z urzędu, poniesione w postępowaniu przed Sądem I instancji. W myśl § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, opłata w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji wynosi 240 zł. Natomiast stosownie do treści § 4 ust. 3 przywołanego rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przed adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1 i 2 podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku, obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik z urzędu zapewnił reprezentację skarżącego w postępowaniu przed sądem w pierwszej instancji. W sprawie złożono także wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, zawierający oświadczenie o nieopłaceniu tych kosztów ani w całości ani w części. Wobec przedstawionych okoliczności sprawy, należało przyznać pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenie za zastępstwo prawne, tj. za pomoc prawną udzieloną w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, w kwocie 240 zł i podwyższyć tę kwotę o kwotę podatku od towarów i usług (23%). Natomiast, wobec braku wniosku w przedmiocie poniesionych wydatków, referendarz nie orzekł w tym zakresie. Mając na względzie powyższe, referendarz działając na zasadzie art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.