II SA/Op 511/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Bogusz po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S., T. S., R. S., na decyzję Wojewody Opolskiego w Opolu z dnia 19 września 2013 r., nr [...], w przedmiocie odmowy uchylenia, po wznowieniu, postępowania, decyzji w sprawie pozwolenia na budowę postanawia: odrzucić skargę Skarżący M. S., T. S. i R. S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 19 września 2013 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Starosty Krapkowickiego z dnia 19 lipca 2013 r., nr [...], odmawiającą uchylenia ostatecznej decyzji Starosty Krapkowickiego z dnia 5 marca 2013 r., nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej A.S. pozwolenia na budowę budynku usługowego w miejscowości [...] na działce oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków nr [...], k.m. [...]. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 21 listopada 2013 r. każdy ze skarżących został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi przez nadesłanie odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem w dwóch egzemplarzach, oraz do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania zawierały pouczenie, że zastosowanie się do nich przez któregokolwiek ze skarżących, zwalnia pozostałych z obowiązku ich wykonania. Wezwanie dla każdego ze skarżących przesłane zostało na adres do korespondencji podany w skardze i pod tym adresem odebrane dniu 29 listopada 2013 r. przez T. S., będącego bratem skarżących (por. k. 22, 23 i 24 akt sądowych). Termin do uzupełnienia braku formalnego skargi i uiszczenia wpisu upływał skarżącym w dniu 6 grudnia 2013 r. W terminie zakreślonym przez Sąd skarżący uzupełnili brak formalny skargi i przesłali w dniu 5 grudnia 2013 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej) do Sądu 2 egzemplarze odpisów skargi potwierdzone za zgodność z oryginałem, lecz nie uiścili wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skargę należało odrzucić. Na wstępie należy wskazać, że w pierwszej kolejności Sąd bada z urzędu dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, jakie zostały wymienione enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6). Odnośnie braków formalnych skargi podać trzeba, że w myśl art. 47 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a. do skargi należy dołączyć jej odpisy dla doręczenia ich pozostałym stronom postępowania. Obok wyżej wskazanych przesłanek dopuszczalności skargi, wymaganych przez podane przepisy P.p.s.a., warunkiem skutecznego wniesienia do sądu administracyjnego skargi, jako pisma procesowego, jest również - stosownie do treści art. 230 P.p.s.a. - uiszczenie od niej wpisu. Zgodnie z tą regulacją, od pism wszczynających postępowanie, do jakich należy skarga, pobiera się wpis, który w myśl § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), wynosi w niniejszej sprawie 200 zł. Niezachowanie wymogów formalnych, jak również nieuiszczenie wpisu od skargi, skutkuje wezwaniem przez Sąd do uzupełnienia braków oraz do uiszczenia wpisu w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawą odrzucenia skargi jest art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. określający, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie; oraz art. 220 § 3 P.p.s.a., będący przepisem szczególnym w stosunku do ogólnej normy z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i stanowiącym samodzielną podstawę prawną, w myśl którego sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. W rozpoznawanej sprawie Sąd wezwał skarżących do uzupełnienia braku formalnego skargi przez nadesłanie dwóch jej odpisów oraz wezwał do uiszczenia wpisu. Sąd wezwał skarżących do uiszczenia wpisu solidarnie, co oznaczało, że uiszczenie wpisu przez jednego ze skarżących zwalnia z tego obowiązku pozostałych. Wezwania zostały przesłane na adres skarżących do korespondencji podany w skardze i doręczone T.S. pod tym adresem w dniu 29 listopada 2013 r., co zostało przez niego potwierdzone. Wezwania dla M. S. i R. S., odebrał ich brat T. S., będący jednocześnie upoważnionym pracownikiem, dlatego zostały dokonane w trybie zastępczym, wynikającym z art. 72 P.p.s.a. Zgodnie z przywołaną regulacją, jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, pismo sądowe można doręczyć dorosłemu domownikowi (art. 72 § 1 P.p.s.a.), jeśli doręczenia dokonuje się w miejscu pracy, można doręczyć pismo osobie upoważnionej do odbioru pism (art. 72 § 2 P.p.s.a.). Potwierdzają to adnotacje listonosza na zwrotnych potwierdzeniach odbioru wezwań w pkt 1 d. Tym samym należało uznać, że pisma Sądu zobowiązujące do uzupełnienia braku formalnego skargi i uiszczenia wpisu zostały skarżącym skutecznie doręczone w dniu 29 listopada 2013 r. Siedmiodniowy termin do wykonania powyższych obowiązków rozpoczął bieg w dniu 30 listopada 2013 r. i upływał z końcem dnia 6 grudnia 2013 r. (piątek). Skarżący nadesłali w tym terminie wymagane dwa odpisy skargi potwierdzone za zgodność z oryginałem, nie uiścili natomiast wymaganego wpisu od skargi. Skoro we wskazanym przez Sąd terminie nie doszło do uiszczenia wymaganego wpisu od skargi, stąd - na podstawie art. 58 § 3 i art. 220 § 3 P.p.s.a. - orzeczono, jak w sentencji.