II SA/Op 513/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Jeżewska po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia odrzucić skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia z dnia 13 grudnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, oddalił skargę G. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego. Wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku na piśmie i doręczenie go wniósł skarżący w dniu 19 grudnia 2007 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej). Wyrok wraz z uzasadnieniem został mu doręczony w dniu 14 stycznia 2008 r., a w dniu 6 lutego 2008 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej), skarżący złożył wniosek, na urzędowym formularzu o przyznanie mu prawa pomocy, poprzez ustanowienie radcy prawnego i zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia [...] referendarz Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Opolu przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego z urzędu, postępowanie, co do kosztów z uwagi na ustawowe zwolnienie skarżącego ze względu na przedmiot sprawy, umorzył. Postanowienie o ustanowieniu radcy prawnego z urzędu wraz z pismem o wyznaczenie jego osoby, referendarz tut. Sądu przesłał do Okręgowej Izby Radców Prawnych w O., zostało ono odebrane w dniu 13 lutego 2008 r. Pismem z dnia 18 lutego 2008 r. OIRP w O. powiadomiła tut. Sąd o wyznaczeniu radcy prawnego z urzędu dla skarżącego – A. B. W dniu 25 marca 2008 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej), wpłynęła do tut. Sądu skarga kasacyjna strony skarżącej, sporządzono przez radcę prawnego z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę kasacyjną należało odrzucić. Wniesienie skargi kasacyjnej wywoła skutek w postaci wszczęcia sądowo -administracyjnego postępowania drugoinstancyjnego, jeśli dojdzie do łącznego spełnienia 5 ustawowych warunków zawartych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwaną dalej P.p.s.a., warunków: 1) skarga musi być wniesiona w przepisanym terminie (art. 177 P.p.s.a.), 2) skargę wniósł uprawniony podmiot (art. 173 § 2 P.p.s.a.), 3) skargę sporządził adwokat, radca prawny, względnie inna uprawniona osoba (art. 175 P.p.s.a.), 4) zostały zachowane wskazane wymagania formalnoprawne i konstrukcyjne (art. 176 w zw. z art. 174 P.p.s.a.), 5) skarga została należycie opłacona (art. 221 P.p.s.a.), patrz też wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 marca 2006 r., sygn. akt II OSK 523/05, System Informacji Prawnej Lex nr 198193). Niespełnienie któregokolwiek z powyższych warunków czyni skargę kasacyjną niedopuszczalną, a w konsekwencji powoduje jej odrzucenie (art. 178 P.p.s.a.). Dokonując oceny spełnienia wyżej wymienionych warunków przez skargę kasacyjną strony skarżącej, tut. Sąd stwierdził niedochowanie pierwszego z wymogów do jej prawidłowego wniesienia, to jest zachowania ustawowego terminu do jej złożenia, tut. Sąd stwierdził, że nie został on dochowany. Zgodnie z wyżej powołanym art. 177 § 1 P.p.s.a., skargę wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia wraz uzasadnieniem. Skarżący odebrał wyrok wraz z uzasadnieniem w dniu 14 stycznia 2008 r. Termin zatem do wniesienia skargi kasacyjnej rozpoczął bieg w dniu 15 stycznia 2008 r. i zakończył się w dniu 14 lutego 2008 r. Natomiast skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu została wniesiona w dniu 25 marca 2008 r., a zatem po upływie przepisanego terminu. W tym miejscu przypomnieć trzeba, że skarżący wniosek o przyznanie mu prawa pomocy nadał 6 lutego 2008 r. Zasygnalizować wypada, że wystąpienie przez skarżącego z wnioskiem o przyznanie mu prawa pomocy nie przerywa biegu ustawowego terminu do wniesienia skargi. Ponieważ w ocenie Sądu, jak wyżej wskazano, nie został spełniony pierwszy z pięciu warunków do wniesienia skargi, stąd zbędne stały się rozważania co do pozostałych. Skarga zatem, jako wniesiona po upływie przepisanego terminu do jej wniesienia (art. 178 P.p.s.a.), podlega odrzuceniu. W tym stanie rzeczy podstawie art. 177 § 1 w zw. z art. 178 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.