II SA/Op 516/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Jerzy Krupiński Sędziowie: sędzia WSA Teresa Cisyk sędzia WSA Elżbieta Naumowicz – spr. Protokolant : st. sekretarz sądowy Katarzyna Johan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 stycznia 2008 roku sprawy ze skargi A S.A. w W. na decyzję Wojewody (...) z dnia (...), nr (...) w przedmiocie sprzeciwu wobec zgłoszenia robót budowlanych postanawia 1. umorzyć postępowanie, 2. zasądzić od Wojewody (...) na rzecz skarżącej A S.A. w W. kwotę 500 (pięćset ) złotych tytułem kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. A Spółka Akcyjna w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Wojewody (...) z dnia (...), nr (...), uchylającą decyzję Prezydenta Miasta (...) z dnia (...), nr (...), i wnoszącą sprzeciw na dokonane przez skarżącą Spółkę zgłoszenie zamiaru zainstalowania tablicy informacyjnej "(...)" na terenie działki nr A, przy ulicy (...) w O. W skardze, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta (...), wywiedziono, iż objęta zgłoszeniem inwestycja powinna być realizowana w trybie zgłoszeniowym, a nie na podstawie pozwolenia na budowę, jak przyjęły to organy. W piśmie procesowym z dnia 16 stycznia 2008 r. Wojewoda (...) wskazał, iż na podstawie art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uwzględnił skargę w całości, wydając – po ponownym przeanalizowaniu zarzutów skargi – decyzję o uchyleniu zaskarżonej decyzji oraz decyzji pierwszoinstancyjnej i umorzeniu postępowania. Do pisma dołączona została decyzja Wojewody (...) z dnia (...), nr (...), rozstrzygająca o uchyleniu decyzji z dnia (...), uchyleniu decyzji Prezydenta Miasta (...) z dnia (...) oraz o umorzeniu postępowania pierwszej instancji w sprawie przedmiotowego zgłoszenia. Na rozprawie w dniu 22 stycznia 2008 r. pełnomocnik organu wniósł o umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W przepisie powyższym została dopuszczona przez ustawodawcę możliwość podjęcia przez organ administracji, który wydał akt zaskarżony następnie do sądu administracyjnego, działania w trybie tzw. samokontroli. Decyzja (lub inny akt) wydana w trybie tego przepisu jest decyzją nową, wydaną w tej samej sprawie i w tym samym postępowaniu administracyjnym. Zastępuje ona decyzję zaskarżoną do sądu administracyjnego. Skoro zatem decyzja autokontrolna, będąca decyzją ostateczną, prowadzi do wyeliminowania z obiegu prawnego decyzji zaskarżonej do sądu administracyjnego, to postępowanie sądowoadministracyjne wszczęte konkretną skargą na konkretną decyzję, która przestała funkcjonować w obiegu prawnym, staje się bezprzedmiotowe. Na zasadzie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe. W świetle tego przepisu, bezprzedmiotowość postępowania może wynikać ze zdarzeń zaszłych w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Za takie zdarzenie w rozpoznawanej sprawie należało uznać wydanie przez Wojewodę (...) decyzji z dnia (...), nr (...), opartej o przepis art. 54 § 3 P.p.s.a., w której organ ten rozstrzygnął o uchyleniu zaskarżonej decyzji własnej z dnia (...), nr (...), oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta (...) z dnia (...), nr (...). W wyniku takiego rozstrzygnięcia, decyzja Wojewody (...) z dnia (...) będąca decyzją ostateczną, nie tylko wyeliminowała z obrotu prawnego wydane w sprawie i kwestionowane w skardze rozstrzygnięcia, ale doprowadziła również do umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie robót objętych zgłoszeniem. Decyzja ta bezspornie uwzględnia skargę w całości, a zatem wyczerpuje wymogi określone w art. 54 § 3 P.p.s.a., powołanym jako jej podstawa prawna. Z powyższych względów, w ocenie Sądu, postępowanie ze skargi na decyzję Wojewody (...) z dnia (...) stało się bezprzedmiotowe, co uzasadniało jego umorzenie, stąd na zasadzie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji. Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania, zawarte w punkcie 2 wyroku, oparto o przepis art. 201 § 1 P.p.s.a.