II SA/Op 516/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Bogusz po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S., E.S. na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 21 sierpnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: 1) umorzyć postępowanie, 2) zwrócić skarżącym R. S. i E. S. solidarnie kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Przedmiotem skargi wniesionej przez R. S. i E. S. była decyzja Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu, dalej też w skrócie OWINB, z dnia 21 sierpnia 2014 r., nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie strzeleckim z dnia 30 kwietnia 2014 r. nr [...] nakazującą rozbiórkę tymczasowego obiektu budowlanego – pasieki z hodowlą pszczół, zlokalizowanej na posesji w [...] przy ul. [...], a będącego własnością skarżących. W uzasadnieniu skargi skarżący podkreślili, że hodują pszczoły od lat siedemdziesiątych ubiegłego wieku i jest to ich życiowa pasja. Sporny obiekt budowlany to altana z ulami, w których żyją pszczele rodziny. Obiekt ten jest tak usytuowany, aby wyloty pszczół odbywały się w sposób bezpieczny dla ludzi. Skarżący podkreślali, że altana wykonana jest zgodnie ze sztuka budowlaną i nie wymaga uzyskania pozwolenia na budowę. Działanie organu nadzoru budowlanego było konsekwencją skarg uczestniczki postępowania I. N., do której nie trafiały żadne racjonalne argumenty. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i odwołał się do argumentów zawartych w zaskarżonej decyzji. Zarządzeniem z dnia 18 listopada 2014 r., działając na podstawie art. 115 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm. ) dalej w skrócie P.p.s.a., zarządzono przeprowadzenie postępowania mediacyjnego. Posiedzenie mediacyjne zostało wyznaczone w dniu 16 grudnia 2014 r. O posiedzeniu tym zawiadomiono skarżących, organ i uczestników postępowania. Uczestniczka I. N. za pośrednictwem swojej matki K. L. zawiadomiła pismem z dnia 5 grudnia 2014 r., że nie stawi się na posiedzeniu z uwagi na pracę za granicą. Uczestnik J. N. był zawiadomiony o posiedzeniu prawidłowo (dwukrotne awizo), lecz następnie okazało się, że nie żyje. Do kręgu jego spadkobierców należy uczestniczka I.N. W dniu 16 grudnia 2014 r. sędzia sprawozdawca przeprowadził posiedzenie mediacyjne z udziałem skarżących i organu administracji publicznej. W czasie posiedzenia mediacyjnego Przewodniczący posiedzenia przedstawił zasady prowadzenia postępowania mediacyjnego na podstawie art. 115 - 118 P.p.s.a. oraz streścił przebieg postępowania administracyjnego zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji. R. S. i E. S. oświadczyli w toku posiedzenia, że cofają skargę sądowoadministracyjną i wnoszą o zwrot poniesionej opłaty sądowej. Zaznaczyli jedynie, że w ulach są nadal rodziny pszczele i nie jest możliwa likwidacja obiektu, którego dotyczy nakaz rozbiórki niezwłocznie. Pszczoły są w tak zwanym kłębie, pół aktywne. Aby zlikwidować hodowlę skarżący muszą znaleźć odpowiednie miejsce do przeniesienia uli, w przeciwnym przypadku pszczoły wrócą na ich posesję. Oczywiście będzie to możliwe dopiero wiosną, gdyż pszczoły zaczynają być aktywne przy temperaturze co najmniej 15 stopni Celsjusza. Pełnomocnicy OWINB S. S. – W. i G. K. złożyli procesowe oświadczenie, że nie sprzeciwiają się cofnięciu skargi. Zaznaczyli, że po zakończeniu postępowania sądowego akta administracyjne zostaną zwrócone organowi I instancji i ten organ jako organ egzekucyjny będzie prowadził postępowanie wykonawcze o ile skarżący nie zlikwidują spornego obiektu. Podnieśli też, że przed organem I instancji skarżący mogą składać oświadczenie, co do terminu likwidacji pasieki i ewentualny wniosek o odroczenie terminu rozbiórki obiektu budowlanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na początku trzeba podkreślić, że wniosek uczestniczki I. N. o odroczenie posiedzenia mediacyjnego nie zasługiwał na uwzględnienie ponieważ ustaleń co do sposobu załatwienia sprawy na podstawie art. 116 § 3 P.p.s.a. dokonują jedynie skarżący i organ administracji publicznej. Jeżeli te strony postępowania są zgodne, co do sposobu załatwienia sprawy w granicach prawa, to stanowisko uczestników postępowania nie ma procesowego znaczenia. Jednym ze sposobów załatwienia sprawy w wyniku przeprowadzenia posiedzenia mediacyjnego jest cofniecie skargi przez skarżących. Zgodnie z art. 60 P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W rozpatrywanej sprawie organ nie sprzeciwił się cofnięciu skargi a Sąd nie stwierdził istnienia przesłanek z art. 60 P.p.s.a. do uznania oświadczenia skarżących o cofnięciu skargi za bezskuteczne. W wypadku skutecznego cofnięcia skargi sąd administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. umarza postępowanie sądowe. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym zgodnie z art. 161 § 2 P.p.s.a. Umarzając postępowanie Sąd jest zobowiązany zwrócić skarżącym uiszczony wpis sądowy na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., dlatego stosowne rozstrzygniecie zawarte jest w pkt 2 postanowienia.