II SA/Op 519/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Bogusz po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. C. na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 23 września 2013 r., nr [...], w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 22 października 2012 r. S. C. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 23 września 2013 r., nr [...], w przedmiocie rozbiórki samowolnie wybudowanego budynku gospodarczego zlokalizowanego w [...] nr [...] na działce nr A k.m. [...] stanowiącej własność Gminy [...] i częściowo na działce nr B k.m. [...] stanowiącej własność M.G., którą uchylono decyzję organu I instancji w całości i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II WSA w Opolu z dnia 25 listopada 2013 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem w trzech egzemplarzach, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania skarżący odebrał osobiście - pod adresem podanym w skardze - w dniu 2 grudnia 2013 r., co wynika ze zwrotnego pocztowego potwierdzenia odbioru przesyłki. Zobowiązania tego strona nie wykonała, gdyż w aktach sprawy brak jest dowodu uiszczenia wpisu, jak również żądanych odpisów skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Na wstępie należy wskazać, że w pierwszej kolejności Sąd bada z urzędu dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, jakie zostały wymienione enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6). Odnośnie braków formalnych skargi podać trzeba, że w myśl art. 47 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a. do skargi należy dołączyć jej odpisy dla doręczenia ich pozostałym stronom postępowania. Obok wyżej wskazanych przesłanek dopuszczalności skargi, wymaganych przez podane przepisy P.p.s.a., warunkiem skutecznego wniesienia do sądu administracyjnego skargi, jako pisma procesowego, jest również - stosownie do treści art. 230 P.p.s.a. - uiszczenie od niej wpisu. Zgodnie z tą regulacją, od pism wszczynających postępowanie, do jakich należy skarga, pobiera się wpis, który w myśl § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), wynosi w niniejszej sprawie 500 zł. Niezachowanie wymogów formalnych, jak również nieuiszczenie wpisu od skargi w momencie jej wniesienia skutkuje wezwaniem przez Sąd do uzupełnienia braków oraz do uiszczenia wpisu w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawą odrzucenia skargi jest art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. określający, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie i art. 220 § 3 P.p.s.a., będący przepisem szczególnym w stosunku do ogólnej normy z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., stanowiący samodzielną podstawę prawną, w myśl którego sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. W rozpoznawanej sprawie Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi przez nadesłanie jej odpisu oraz wezwał do uiszczenia wpisu. Pisma Sądu, zakreślające termin wraz ze wskazaniem skutków jego niedochowania, zostały przesłane na adres skarżącego podany w skardze i doręczone mu pod tym adresem w dniu 2 grudnia 2013 r., co zostało potwierdzone osobiście przez skarżącego. Z tego względu, zakreślony przez Sąd siedmiodniowy termin rozpoczął bieg w dniu 3 grudnia 2013 r. i upłynął, z dniem dnia 9 grudnia 2013 r. (poniedziałek). Skoro we wskazanym przez Sąd terminie nie doszło do uzupełnienia braku formalnego skargi, ani też do uiszczenia wymaganego wpisu, stąd - na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 P.p.s.a. - orzeczono, jak w sentencji.