II SA/Op 525/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 25 kwietnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu zatrzymanego prawa jazdy postanawia odrzucić skargę. K. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 25 kwietnia 2016 r., nr [...], utrzymującą w mocy rozstrzygnięcie organu instancji o zatrzymaniu skarżącemu prawa jazdy kategorii [...] nr [...], seria druku [...], wydanego w dniu 1 grudnia 2006 r. W wykonaniu zarządzenia z dnia 19 października 2016 r. Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu, wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało przesłane na adres K. B. podany w skardze, tj. [...]-[...] [...], ul. [...]. W dniu 10 listopada 2016 r. przesyłka została zwrócona z adnotacją, że była dwukrotnie awizowana, za pierwszym razem w dniu 24 października 2016 r., za drugim - w dniu 2 listopada 2016 r., a zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w placówce pocztowej pozostawiono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata (k. 16 akt sądowych). Do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżący w żaden sposób nie odniósł się do wezwania i nie uiścił wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.), zwanej P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, a do takich pism należy skarga, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Podstawę określającą wysokość należnego w niniejszej sprawie wpisu od skargi, stanowi § 2 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221 poz. 2193, z późn. zm.). Zgodnie z przywołanym przepisem, wpis stały w sprawach skarg dotyczących uprawnień do wykonywania określonego zawodu, czynności lub zajęć, bez względu na ich rodzaj i charakter, wynosi 200 zł. Wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w podanej wysokości zostało wysłane przesyłką pocztową na adres K. B. wskazany w skardze, lecz pomimo dwukrotnego awizowania przesyłki (w dniach: 24 października i 2 listopada 2016 r.), nie zostało odebrane przez adresata. Doręczenie wezwania skierowanego do skarżącego nastąpiło zatem w trybie art. 73 P.p.s.a. W myśl tego przepisu, w razie niezastania adresata w mieszkaniu i braku możliwości doręczenia przesyłki dorosłemu domownikowi, administracji czy dozorcy domu, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia (§ 1 i 2). W przypadku niepodjęcia pisma w tym terminie pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, na jaki pismo złożono w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy (§ 4). W świetle powyższych regulacji należało przyjąć, że po raz pierwszy przesyłka dla skarżącego była awizowana w dniu 24 października 2016 r., co wynika z adnotacji na kopercie, zatem ostatni dzień czternastodniowego terminu do uznania jej za doręczoną, przypadał na dzień 7 listopada 2016 r. Siedmiodniowy termin do dokonania żądanej przez Sąd czynności, upłynął więc w dniu 14 listopada 2016 r. Pomimo upływu wskazanego terminu, skarżący nie uiścił wpisu od skargi. Uznać tym samym należało, że w sprawie zaistniała przesłanka do odrzucenia skargi, określona w art. 220 § 3 P.p.s.a., zgodnie z którym, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Wobec powyższego, Sąd orzekł jak w sentencji.