II SA/Op 526/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Jeżewska po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. T. na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 29 sierpnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania czynności w celu doprowadzenia obiektu budowlanego do stanu zgodnego z prawem postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 25 września 2012 r. W. T. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 29 sierpnia 2012 r., nr [...], znak [...] w przedmiocie nakazu wykonania czynności w celu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem. W wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 29 października 2012 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem w 4 egzemplarzach oraz do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł. Oba te wezwania zawierały pouczenie, że należy zastosować się do nich w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania zostały doręczone skarżącemu na adres podany w skardze w dniu 2 listopada 2012 r., jak wynika ze zwrotnego pocztowego potwierdzenia odbioru przesyłki, odebrał je dorosły domownik – żona skarżącego T. T.. W aktach sprawy brak jest dowodu uiszczenia wpisu, jak również żądanych odpisów skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Na wstępie należy wskazać, że w pierwszej kolejności Sąd bada z urzędu dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, jakie zostały wymienione enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6). Odnośnie braków formalnych skargi podać trzeba, że w myśl art. 47 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a. do skargi należy dołączyć jej odpisy dla doręczenia ich pozostałym stronom postępowania. Obok wyżej wskazanych przesłanek dopuszczalności skargi, wymaganych przez podane przepisy P.p.s.a., warunkiem skutecznego wniesienia do sądu administracyjnego skargi, jako pisma procesowego, jest również – stosownie do treści art. 230 P.p.s.a. – uiszczenie od niej wpisu. Zgodnie z tą regulacją, od pism wszczynających postępowanie, do jakich należy skarga, pobiera się wpis, który w myśl § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), wynosi w niniejszej sprawie 500 zł. Niezachowanie wymogów formalnych, jak również nieuiszczenie wpisu od skargi, może skutkować wezwaniem przez Sąd do uzupełnienia braków oraz do uiszczenia wpisu w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawą odrzucenia skargi jest art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. określający, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie, oraz art. 220 § 3 P.p.s.a., w myśl którego sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. W rozpoznawanej sprawie Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi przez nadesłanie jej odpisu w 4 egzemplarzach oraz wezwał do uiszczenia wpisu. Pisma Sądu, zakreślające termin wraz ze wskazaniem skutków jego niedochowania, zostały przesłane na adres skarżącego podany w skardze i pod tym adresem doręczone skarżącemu w dniu 2 listopada 2012 r., co zostało potwierdzone przez żonę skarżącego. Doręczenie było zatem skuteczne, stosownie do treści art. 72 § 1 P.p.s.a., zezwalającego na doręczenie zastępcze, to jest np. do rąk dorosłego domownika adresata, jeżeli adresata nie zastanie się w domu. Z tego względu, zakreślony przez Sąd siedmiodniowy termin rozpoczął bieg w dniu 3 listopada 2012 r., a upływał skarżącemu w dniu 9 listopada 2012 r. Skoro we wskazanym przez Sąd terminie nie doszło, ani do uzupełnienia braku formalnego skargi, ani do uiszczenia wymaganego wpisu, stąd - na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 P.p.s.a. - orzeczono, jak w sentencji.