II SA/Op 526/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. M. na postanowienie Opolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Opolu z dnia 12 października 2017 r., nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym w sprawie wykonania obowiązku poddania dziecka szczepieniom ochronnym w związku z zażaleniem pełnomocnika skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 31 stycznia 2018 r., sygn. akt II SA/Op 526/17, o odrzuceniu skargi postanawia odrzucić zażalenie. Skarżący R. M., działając przez pełnomocnika z wyboru - adwokata A. T., złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na postanowienie Opolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Opolu z 12 października 2017 r., nr [...], w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym w sprawie wykonania obowiązku poddania dziecka szczepieniom ochronnym. Postanowieniem z dnia 31 stycznia 2018 r. Sąd odrzucił ww. skargę z uwagi na nieuzpełnienie jej braków formalnych, poprzez przedłożenie pełnomocnictwa do działania w imieniu strony skarżącej. Odpis postanowienia został doręczony skarżącemu, do rąk jego pełnomocnika, w dniu 7 lutego 2018 r. ze wskazaniem, że od postanowienia tego przysługuje zażalenie. Pismem z dnia 21 lutego 2018 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik skarżącego wniósł w jego imieniu zażalenie, zatytułowane jako "skarga kasacyjna" na postanowienie Sądu z dnia 31 stycznia 2018 r. Na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braków formalnych zażalenia poprzez złożenie oryginału lub wierzytelnego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego. W wezwaniu tym wskazano, że należy je wykonać w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 7 marca 2018 r., co dokumentuje zwrotne pocztowe potwierdzenie odbioru (k. 36 akt sąd.). Pełnomocnik skarżącego nie odpowiedział na wezwanie do dnia wydania niniejszego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu, jako spóźnione, jak również wobec niewykonania wezwania do uzupełnienia jego braków formalnych. Na wstępie wskazać należy, że ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658; dalej: "ustawa zmieniająca"), dokonano istotnej nowelizacji ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie: Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.), dalej zwanej P.p.s.a. Zmiana dotyczyła między innymi art. 173 § 1 P.p.s.a., któremu nadano brzmienie: "Od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego" (art. 1 pkt 48 ustawy zmieniającej). W konsekwencji zmianie uległ również art. 194 P.p.s.a. poprzez dodanie w § 1 punktu 1a, stanowiącego, że zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3 P.p.s.a. (art. 1 pkt 57 ustawy zmieniającej). Jednocześnie zgodnie z treścią art. 2 ustawy zmieniającej, przepisy P.p.s.a. w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 2-8, pkt 10-14, pkt 19-32, pkt 34-39, pkt 41-47, pkt 51, pkt 52, pkt 55, pkt 57, pkt 58, pkt 60-69, pkt 71, pkt 72 i pkt 74-81 niniejszej ustawy stosuje się również do postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie. W pozostałym zakresie do tych postępowań stosuje się przepisy ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym. Powyższy zapis oznacza, że po wejściu w życie ustawy zmieniającej środkiem zaskarżenia postanowień odrzucających skargę z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych skargi jest zażalenie bez względu na to, w jakiej dacie sprawa ta została wszczęta. W niniejszej sprawie rozpatrywane pismo procesowe, zatytułowane "skarga kasacyjna", wniesione zostało od postanowienia zapadłego 31 stycznia 2018 r., czyli niewątpliwie po wejściu w życie ustawy zmieniającej (to jest po 15 sierpnia 2015 r.). Pismo to, mimo że zostało nazwane skargą kasacyjną, w ocenie Sądu, należy uznać za zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z 31 stycznia 2018 r. o odrzuceniu skargi. Zgodnie z art. 194 § 2 P.p.s.a., zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od doręczenia postanowienia. Stosownie do treści art. 197 § 2 P.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. Do zażaleń, na podstawie powołanego wyżej artykułu, stosuje się również przepis określający sposób składania skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 177 § 1 P.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie. Wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie (art. 178 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie, na podstawie art. 177 § 1, art. 194 § 2 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., pełnomocnik skarżącego powinien złożyć zażalenie na postanowienie z 31 stycznia 2018 r. w terminie siedmiu dni od dnia jego doręczenia, na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Opolu. Jak wynika z akt sprawy, zaskarżone postanowienie doręczono pełnomocnikowi skarżącego 7 lutego 2018 r., zatem siedmiodniowy termin do złożenia zażalenia upływał 14 lutego 2018 r. Tymczasem pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie na postanowienie Sądu dopiero 21 lutego 2018 r., czyli po upływie terminu do wniesienia tego środka zaskarżenia. W tej sytuacji zażalenie, jako spóźnione, podlega odrzuceniu. Nie mniej istotne jest również to, że pełnomocnik skarżącego nie wykonał wezwania, które skierowano do niego na podstawie art. 49 § 1 P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni. W rozpatrywanym przypadku do zażalenia pełnomocnika skarżącego nie przedłożono pełnomocnictwa lub wierzytelnego odpisu pełnomocnictwa, choć należało to uczynić, gdyż dokumenty te w niniejszej sprawie nie zostały wcześniej złożone. Zatem, zażalenie to nie spełniało wymogu opisanego w art. 46 § 3 P.p.s.a. i dlatego konieczne stało się wystosowanie wspomnianego wezwania. Biorąc pod uwagę datę jego doręczenia, czyli 7 marca 2018 r., uznać należało, że ostatnim dniem terminu do jego wykonania była 14 marca 2018 r. Termin ten upłynął jednak pełnomocnikowi skarżącego bezskutecznie. W opisanej sytuacji zażalenie pełnomocnika skarżącego podlega odrzuceniu, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., zarówno ze względu na wniesienie go po upływie terminu, jak i na nieuzpełnienie jego braku formalnego.