II SA/Op 530/21

PostanowienieWSA w Opolu2022-02-28

Skład orzekający: Sędzia WSA Daria Sachanbińska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona w języku obcym, bez urzędowego tłumaczenia i bez wskazania organu, którego działania dotyczy, podlega odrzuceniu?
Ratio decidendi
Skarga wniesiona w języku obcym, bez urzędowego tłumaczenia na język polski, nie może otrzymać prawidłowego biegu, co stanowi brak formalny. Ponadto, brak oznaczenia organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, również jest brakiem formalnym. Niespełnienie tych wymogów, pomimo wezwania do ich uzupełnienia, skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Stan faktyczny
Skarżący A. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę w języku niemieckim, domagając się uznania wyroku Federalnego Sądu Socjalnego w sprawie przyznania emerytury. Sąd wezwał skarżącego do złożenia urzędowego tłumaczenia skargi na język polski oraz do uzupełnienia braków formalnych poprzez wskazanie organu, którego działania dotyczy skarga. Skarżący odebrał wezwanie, ale nie udzielił na nie odpowiedzi.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. L. w przedmiocie uznania wyroku Federalnego Sądu Socjalnego w sprawie przyznania emerytury postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 21 października 2021 r. A. L. (zwany dalej skarżącym) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę - sporządzoną w języku niemieckim wraz z załącznikami w tym samym języku - w której domagał się uznania wyroku Federalnego Sądu Socjalnego w sprawie przyznania emerytury. Na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 3 listopada 2021 r. skarżący został wezwany do złożenia - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329; obecnie Dz. U. z 2022 r. poz. 329), dalej zwanej "P.p.s.a." - urzędowego tłumaczenia na język polski wniesionej skargi oraz załączonych do niej pism. Ponadto Sąd wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.), przez złożenie pisma procesowego sporządzonego w języku polskim, zawierającego: - oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy; - jednoznaczne oznaczenie przedmiotu zaskarżenia i w tym zakresie oświadczenie, czy skarżący wnosi skargę na decyzję, postanowienie lub na inny akt albo inną czynność skarżonego organu, bądź też bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez ten organ. Sąd wskazał, że należy również wskazać datę oraz numer zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu) czy skarżonej czynności, bądź też określić, na czym polega skarżona bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w tej sprawie. Jednocześnie Sąd pouczył, że stosownie do treści art. 5 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2020 r. poz. 2072), który na podstawie art. 29 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137) znajduje zastosowanie przed sądami administracyjnymi, językiem urzędowym przed polskimi sądami administracyjnymi jest język polski. Jeżeli zatem pismo procesowe lub inny niezbędny dokument sporządzony został w języku obcym, należy przedłożyć jego tłumaczenie na język polski. W języku polskim powinna też być kierowana do sądu wszelka korespondencja. Skarżący odebrał wezwanie w dniu 24 listopada 2021 r., co dokumentuje zwrotne pocztowe potwierdzenie odbioru przesyłki zawierającej wezwanie (k. 25 akt sądowych), lecz nie udzielił na nie żadnej odpowiedzi do dnia wydania niniejszego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 pkt 1-3 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy; określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Określenie przedmiotu zaskarżenia stanowi wymóg formalny skargi, zaś skarga, której braków formalnych strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). Aby móc ocenić, czy wniesiona skarga spełnia ww. wymagania, powinna zostać sporządzona w języku urzędowym. Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim (Dz. U. z 2021 r. poz. 672) język polski jest językiem urzędowym organów, instytucji i urzędów podległych m.in. konstytucyjnym organom państwa, powołanych w celu realizacji zadań tych organów. Oświadczenia woli, podania i inne pisma składane tym organom muszą być dokonywane w języku polskim (art. 5 ust. 2 cyt. ustawy). Z treści art. 5 ust. 2 w zw. z art. 4 pkt 1 ustawy o języku polskim wynika obowiązek prowadzenia wszelkich czynności procesowych w języku polskim. Ponadto, jak już wskazano wyżej, stosownie do art. 5 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych językiem urzędowym przed sądami jest język polski. W rozpoznawanej sprawie skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przez złożenie jej tłumaczenia na język polski, pod rygorem odrzucenia skargi. Natomiast przepis art. 49 § 1 P.p.s.a. stanowi, że w przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W niniejszej sprawie wezwanie do sprecyzowania skargi i przedłożenia jej wraz z załącznikami, przetłumaczonej na język polski, zostało doręczone skarżącemu w dniu 24 listopada 2021 r. Skarżący nie udzielił żadnej odpowiedzi na wezwanie Sądu, a zatem nie uzupełnił braków formalnych skargi. Jeśli chodzi o wezwanie do oznaczenia zaskarżonego aktu wyjaśnić należy, że przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi Sąd dokonuje oceny dopuszczalności skargi, czyli bada, czy skarga dotyczy przedmiotu objętego właściwością sądu administracyjnego. Granice kognicji rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych sprecyzowane zostały w przepisach art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4 i art. 5 P.p.s.a., jak również wynikają ze szczególnych przepisów zawartych w innych aktach prawnych. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 K.p.a. oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i 3 P.p.s.a.). W pojęciu sprawy sądowoadministracyjnej mieści się zatem kontrola działalności administracji publicznej w zakresie wyznaczonym enumeracją z art. 3 P.p.s.a., a także kontrola innych kwestii rozpoznawanych w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów P.p.s.a., jak wymienione w art. 4 P.p.s.a. spory o właściwość lub kompetencję, a także przekazanych z mocy ustaw odrębnych. Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w cytowanych przepisach. Skarga złożona do tut. Sądu nie określała skarżonego organu, choć z art. 57 § 1 pkt 2 P.p.s.a. wynika obowiązek oznaczenia organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, ani nie wskazywała jej przedmiotu określonego przepisami art. 3-4 P.p.s.a. lub przepisami szczególnymi. Wobec tego skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi w tym zakresie. Skarżący, jak już wspomniano wcześniej, nie wykonał wezwania Sądu. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że przedmiotowa skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. z uwagi na nieuzupełnienie jej braków formalnych, o czym orzekł w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło