II SA/Op 531/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie warunków zabudowy terenu postanawia odrzucić skargę. D. D., M. D. i R. D., pismem z dnia 28 sierpnia 2008 r., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...], Nr [...], umarzającą postępowanie z odwołania M. D. i D. D. od decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...], Nr [...] o ustaleniu na rzecz M. S. warunków zabudowy terenu dla inwestycji polegającej na budowie wolnostojącego jednorodzinnego budynku mieszkalnego z poddaszem użytkowym i wbudowanym garażem, na części działki nr A k.m.[...], położonej w P. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 6 października 2008 r. powyższa skarga została rozdzielona na trzy odrębne skargi. Skarga M. D. została wpisana do Repertorium sądowego pod numerem II SA/Op 531/08. Następnie, zarządzeniem z dnia 6 października 2008 r. tut. Sąd wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 (pięćset) zł. Wezwanie zawierało pouczenie, że niezastosowanie się do jego treści w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, spowoduje odrzucenie skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 10 października 2008 r., o czym świadczy stosowna adnotacja na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki. Pomimo upływu wyznaczonego terminu, skarżąca nie zastosowała się do wezwania Sądu i nie uiściła wpisu od skargi. W dniu 23 października 2008 r. wpłynęło natomiast do tut. Sądu pismo D. D., M. D. i R. D., w którym w/w wyjaśnili, że skarga przez nich wniesiona do sądu administracyjnego, została oparta na piśmie Urzędu Gminy w L., w którym błędnie podano jako nabywcę działki nr B K. K. Powyższe mogło wskazywać na to, że to on właśnie jest właścicielem terenu na ulicy [...], a tym samym współwłaścicielem razem z D. D. i M. D., drogi dojazdowej do przedmiotowego terenu. Dalej D. D., M. D. i R. D. podali, że Urząd Gminy w L. pismem nr [...] sprostował zaistniałą omyłkę, wyjaśniając, że właścicielem terenu jest R. D., a nie K. K. Skarga natomiast została oparta na wcześniejszym piśmie Urzędu Gminy, błędnie określającym współwłaściciela działki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Na wstępie należy wskazać, że Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6), która występuje m.in. w razie niewyczerpania środków zaskarżenia. Obok wyżej wskazanych przesłanek dopuszczalności skargi, do warunków wymaganych przez przepisy P.p.s.a. do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego jako pisma procesowego, zalicza się także stosownie do treści art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a. - uiszczenie wpisu od skargi. Dokonując oceny niniejszej skargi pod wyżej wskazanym kątem należało stwierdzić, że skarga ta podlegała odrzuceniu z powodu niewykonania zarządzenia Sądu, a to nieuiszczeniu wpisu od skargi. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 od skargi pobiera się wpis. Stosownie natomiast do § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), wpis stały wynosi w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu zagospodarowania przestrzennego – 500 zł. . Do uiszczenia wpisu w takiej wysokości wezwano skarżącą skutecznie, do rąk dorosłego domownika R. D., w dniu 10 października 2008 r., o czym świadczy stosowna adnotacja na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Doręczenia powyższego dokonano zatem skutecznie, w trybie zastępczym wynikającym z art. 72 P.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, pismo sądowe można doręczyć dorosłemu domownikowi. Doręczenie było skuteczne, zatem termin dla skarżącej do dokonania żądanej czynności upłynął w dniu 17 października 2008 r. Pomimo upływu wskazanego terminu, skarżąca nie uiściła wpisu od skargi. W myśl art. 220 § 3 P.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez Sąd. Skoro, pomimo prawidłowego wezwania, skarżąca nie uiściła wpisu od skargi w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, jej skarga podlegała odrzuceniu, na zasadzie przywołanego wyżej art. 220 § 3 P.p.s.a. Na rozstrzygnięcie Sądu nie ma wpływu pismo skarżącej z dnia 20 października 2008 r., w którym M. D. wyjaśnia, iż wniosła skargę do Sądu na skutek błędnego pisma Urzędu Gminy w L. Z wyjaśnień skarżącej wywieść można, iż wobec sprostowania omyłki przez Urząd Gminy w L., nie podtrzymuje ona skargi. Przyjmując nawet, że pismem z dnia 20 października 2008 r., skarżąca w istocie cofa swoją skargę, a zatem zaistniały przesłanki do umorzenia postępowania, nie zmienia to faktu, iż wcześniej skarżąca nie uiściła wpisu od skargi w zakreślonym przez Sąd terminie. Wobec tego, orzekając w sprawie w pierwszej kolejności wzięto pod uwagę okoliczności skutkujące odrzuceniem skargi, a nie umorzeniem postępowania. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia.