II SA/Op 531/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 13 czerwca 2017 r., nr [...] w przedmiocie przyznania zasiłku celowego w ramach programu "Pomoc państwa w zakresie dożywiania" postanawia odrzucić skargę. G. B. wniósł w dniu 25 lipca 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu, pismo zatytułowane "Skarga", zarzucając, że od czterech miesięcy nie otrzymał decyzji Kolegium w związku z odwołaniami, jakie złożył w dniu 10 lutego 2017 r. w sprawach o numerach [...]. Skarga została zarejestrowana w tut. Sądzie w repertorium spraw "SAB" pod sygnaturami: II SAB/Op 105/17, II SAB/Op 106/17, II SAB/Op 107/17. Na wezwanie Sądu o jednoznaczne określenie przedmiotu zaskarżenia, poprzez wskazanie, czy przedmiotem skargi jest bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu, czy przewlekłe prowadzenie postępowania przez ten organ w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji Burmistrza Nysy z dnia 26 stycznia 2017 r., G. B. w pismach z dnia 14 sierpnia, nadanych pocztą w tym samym dniu, co wynika z daty stempla pocztowego na kopercie przesyłki, oświadczył, że skarga dotyczy również odwołań od decyzji w sprawie przyznania kwot: zasiłku celowego, zasiłku celowego z programu "pomoc Państwa w zakresie dożywiania" oraz zasiłku okresowego. Pisma skarżącego z dnia 14 sierpnia 2017 r. zostały przesłane przez Sąd do Samorządwego Kolegium Odwoławczego w Opolu w celu udzielenia odpowiedzi na skargę oraz nadesłania akt administracyjnych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu wniosło o odrzucenie m.in. skargi wniesionej na decyzję tego organu z dnia 13 czerwca 2017 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję z dnia 26 stycznia 2017 r., nr [...], wydaną przez Kierownika Działu Świadczeń Ośrodka Pomocy Społecznej w Nysie, działającego z upoważnienia Burmistrza Nysy, o przyznaniu skarżącemu świadczenia pieniężnego na zakup posiłku lub żywności w formie zasiłku celowego w wysokości 90 zł w ramach wieloletniego programu wspierania finansowego gmin w zakresie dożywiania "Pomoc państwa w zakresie dożywiania". Kolegium podniosło, że wniesienie skargi nastąpiło z uchybieniem terminu. Skarga G. B. na ww. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 13 czerwca 2017 r., nr [...], została zarejestrowana w repertorium sądowym pod sygnaturą II SA/Op 531/17 i stanowi ona przedmiot niniejszego postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Na zasadzie art. 54 § 1 P.p.s.a., skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Natomiast po myśli art. 53 § 4 P.p.s.a., wskazany wyżej termin trzydziestu dni uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego. W takim przypadku sąd ten niezwłocznie przesyła skargę do organu, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie. Ostatnio opisana sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie. Z kolei według art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę złożoną po upływie terminu do jej wniesienia. Tak sformułowany zapis jest nakazem bezwzględnym, co oznacza, że odrzucenie skargi następuje bez względu na okoliczności sprawy. Odrzucenie skargi jest równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy i nadania jej dalszego biegu. Stosownie zaś do art. 58 § 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Dodać jeszcze trzeba, że wskazany wyżej trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi jest terminem ustawowym, a więc niedopuszczalne jest jego skrócenie lub przedłużenie. Jest on również terminem prekluzyjnym, w tym znaczeniu, że jego upływ sąd uwzględnia z urzędu i z tej przyczyny na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. odrzuca wniesioną skargę. Jak wynika z przedłożonej dokumentacji, zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 13 czerwca 2017 r., nr [...], została przez ten organ przesłana na adres skarżącego i pod tym adresem doręczona w dniu 6 lipca 2017 r. za pisemnym pokwitowaniem na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Decyzja ta zawierała prawidłowe pouczenie o terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na powyższą decyzję rozpoczął bieg w dniu 7 lipca 2017 r. i upływał w dniu 5 sierpnia 2017 r., będącym sobotą. W tych okolicznościach, na zasadzie art. 83 § 2 P.p.s.a., za ostatni dzień terminu do wniesienia skargi w niniejszej sprawie należało uznać dzień 7 sierpnia 2017 r. Wskazany przepis stanowi bowiem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Tymczasem pisma precyzujące skargę na bezczynność skarżący wysłał do tut. Sądu w dniu 14 sierpnia 2017 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej), czyli już po upływie ww. terminu. Dopiero w tych pismach G. B. oświadczył, że jego wolą jest również zaskarżenie trzech decyzji Kolegium, w tym decyzji stanowiącej przedmiot niniejszego postępowania. Stąd, pisma z dnia 14 sierpnia 2017 r. należało uznać za kolejne skargi, odrębne od skarg na bezczynność organu w zakresie rozpoznania odwołań. W tym miejscu wyjaśnienia wymaga, że Sąd nie mógł uznać, iż w sprawie dotyczącej zaskarżonej decyzji należało wziąć pod uwagę fakt złożenia skargi już wcześniej, bo w dniu 25 lipca 2017 r. Wymogi formalne skargi określa bowiem art. 57 § 1 P.p.s.a., według którego skarga powinna zawierać m.in. wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności (pkt 1), oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy (pkt 2). W świetle tego przepisu nie można zatem przyjąć, że skarga z dnia 25 lipca 2017 r. dotyczyła również kolejnych aktów, które nie były w niej sygnalizowane w jakikolwiek sposób. W tym zakresie podzielić należy pogląd, iż w trybie uzupełnienia braków formalnych skargi w toku postępowania nie jest dopuszczalne, po upływie terminu do zaskarżenia danej decyzji administracyjnej, rozszerzenie zakresu przedmiotowego pierwotnej skargi poprzez objęcie zaskarżeniem dodatkowych aktów (por. postanowienie WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 15 października 2008 r., II SA/Go 609/08, dostępne na stronie internetowej - Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W tym stanie rzeczy skargę, jako spóźnioną należało odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.