II SA/Op 532/08

PostanowienieWSA w Opolu2008-11-03

Skład orzekający: Sędzia NSA Jerzy Krupiński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga do sądu administracyjnego podlega odrzuceniu w przypadku nieuiszczenia przez skarżącego wpisu sądowego pomimo wezwania sądu?
Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego podlega odrzuceniu, jeżeli skarżący pomimo wezwania sądu nie uiścił należnego wpisu sądowego w wyznaczonym terminie. Niewykonanie tego obowiązku procesowego stanowi podstawę do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., niezależnie od późniejszych wyjaśnień skarżącego czy ewentualnego cofnięcia skargi.
Stan faktyczny
Strona wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. umarzającą postępowanie odwoławcze w sprawie warunków zabudowy. Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł, z pouczeniem o skutkach niedopełnienia tego obowiązku. Skarżący nie uiścił wpisu w wyznaczonym terminie. Następnie wpłynęło pismo wyjaśniające podstawy skargi, jednak sąd uznał, że nie wpływa ono na konieczność odrzucenia skargi z powodu nieuiszczenia wpisu.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Krupiński po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie warunków zabudowy terenu postanawia odrzucić skargę. D. D., M. D. i R. D., pismem z dnia 28 sierpnia 2008 r., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...], Nr [...], umarzającą postępowanie z odwołania M. D. i D. D. od decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [....], Nr [...] o ustaleniu na rzecz M. S. warunków zabudowy terenu dla inwestycji polegającej na budowie wolnostojącego jednorodzinnego budynku mieszkalnego z poddaszem użytkowym i wbudowanym garażem, na części działki nr "A" k.m. [...], położonej w P. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 6 października 2008 r., powyższa skarga została rozdzielona na trzy odrębne skargi, przy czym skarga R. D. została wpisana do Repertorium sądowego pod numerem II SA/Op 532/08. Następnie, pismem z dnia Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł. Wezwanie zawierało pouczenie, że niezastosowanie się do jego treści w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, spowoduje odrzucenie skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 10 października 2008 r. Pomimo upływu wyznaczonego terminu, skarżący nie zastosował się do wezwania Sądu i nie uiścił wpisu od skargi. W dniu 23 października 2008 r. wpłynęło natomiast do tut. Sądu pismo D. D., M. D. i R. D., w którym w/w wyjaśnili, że skarga przez nich wniesiona do sądu administracyjnego, została oparta na piśmie Urzędu Gminy w L., w którym błędnie podano jako nabywcę działki nr "B" K. K. Powyższe mogło wskazywać na to, że to on właśnie jest właścicielem terenu na ulicy [...], a tym samym współwłaścicielem razem z D. D. i M. D., drogi dojazdowej do przedmiotowego terenu. Dalej D. D., M. D. i R. D. podali, że Urząd Gminy w L. pismem nr [...] sprostował zaistniałą omyłkę, wyjaśniając, że właścicielem terenu jest R. D., a nie K. K. Ich skarga natomiast została oparta na wcześniejszym piśmie Urzędu Gminy, błędnie określającym współwłaściciela działki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Na wstępie należy wskazać, że Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6), która występuje m.in. w razie niewyczerpania środków zaskarżenia. Obok wyżej wskazanych przesłanek dopuszczalności skargi, do warunków wymaganych przez przepisy P.p.s.a. do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego jako pisma procesowego, zalicza się także stosownie do treści art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a. - uiszczenie wpisu od skargi. Dokonując oceny niniejszej skargi pod wyżej wskazanym kątem należało stwierdzić, że skarga ta podlegała odrzuceniu z powodu niewykonania zarządzenia Sądu, a to nieuiszczeniu wpisu od skargi. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 od skargi pobiera się wpis. Stosownie natomiast do § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), wpis stały wynosi w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu zagospodarowania przestrzennego – 500 zł. Do uiszczenia wpisu w takiej wysokości wezwano osobiście skarżącego w dniu 10 października 2008 r., o czym świadczy stosowna adnotacja na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Skoro doręczenie było skuteczne, termin do dokonania żądanej czynności upłynął w dniu 17 października 2008 r. Pomimo upływu wskazanego terminu, skarżący nie uiścił jednak wpisu od skargi. W myśl art. 220 § 3 P.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez Sąd. Skoro, pomimo prawidłowego wezwania, skarżący nie uiścił wpisu od skargi w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, jego skarga podlegała odrzuceniu, na zasadzie przywołanego wyżej art. 220 § 3 P.p.s.a. Na koniec wskazać już tylko wypada, że na powyższe rozstrzygnięcie Sądu nie ma także wpływu pismo skarżącego z dnia 20 października 2008 r., w którym R. D. wyjaśnia, iż wniósł skargę do Sądu na skutek błędnego pisma Urzędu Gminy w L. Z wyjaśnień skarżącego wywieźć można, iż w związku ze sprostowaniem omyłki przez Urząd Gminy w L., nie jest zamiarem skarżącego podtrzymywanie wniesionej skargi. Przyjmując więc nawet, że pismem z dnia 20 października 2008 r., skarżący w istocie cofa swoją skargę, a zatem że zaistniały przesłanki do umorzenia postępowania, nie zmienia to jednak faktu, iż wcześniej skarżący nie uiścił wpisu od skargi w zakreślonym przez Sąd terminie. Wobec tego, orzekając w sprawie w pierwszym rzędzie należało wziąć pod uwagę okoliczności skutkujące odrzucenie skargi, a nie umorzenie postępowania, co też Sąd orzekł w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło