II SA/Op 532/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. M. na pismo Starosty Opolskiego z dnia 10 września 2013 r., nr [...] w przedmiocie opłaty za kartę pojazdu postanawia: odrzucić skargę. S. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na czynność Starosty Opolskiego zawartą w piśmie organu z dnia 10 września 2013 r., nr [...], dotyczącą odmowy zwrotu zawyżonej opłaty za kartę pojazdu, uiszczonej w kwocie 500 zł dla samochodu osobowego marki [...] o numerze rejestracyjnym [...]. Skarżący, wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 2 grudnia 2013 r., w terminie otwartym do uiszczenia wpisu złożył w dniu 13 grudnia 2013 r. wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości i ustanowienia radcy prawnego. W piśmie z dnia 30 grudnia 2013 r. skarżący wniósł o "wycofanie skargi", oświadczając, że jest na rencie i nie ma "zdrowia do załatwiania skomplikowanych procedur". Postanowieniem z dnia 14 stycznia 2014 r., sygn. akt II SA/Op 532/14, referendarz sądowy oddalił wniosek o przyznanie prawa pomocy z powodu nieprzedłożenia przez skarżącego dodatkowych dokumentów dotyczących jego stanu majątkowego i sytuacji rodzinnej. Następnie, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 6 lutego 2014 r. poinformowano skarżącego o określonym w zarządzeniu z dnia 2 grudnia 2012 r. obowiązku uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, pouczając jednocześnie o braku środków zaskarżenia. Powyższe pismo doręczone zostało S. M. w dniu 17 lutego 2014 r., co potwierdza stosowna adnotacja oraz podpis skarżącego na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki. Z akt sprawy wynika, że w Oddziale finansowo-budżetowym tut. Sądu nie odnotowano wpływu wpisu od skargi (k. 35 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, do których należy skarga, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Według przepisu § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 z późn. zm.), wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i dla należności do 10000 zł wynosi 4% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł. Wpis ten, stosownie art. 220 § 1 P.p.s.a., winien zostać uiszczony w terminie 7 dni od doręczenia wezwania. Na mocy art. 220 § 3 P.p.s.a nieuiszczenie wpisu w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem skargi. W niniejszej sprawie wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu doręczone zostało skarżącemu skutecznie w dniu 9 grudnia 2013 r., jednak skarżący w dniu 13 grudnia 2013 r. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postępowanie w tym przedmiocie zakończone zostało wydaniem postanowienia z dnia 14 stycznia 2014 r. o oddaleniu wniosku skarżącego. Wobec tego, stosownie do art. 6 P.p.s.a., konieczne było ponowne wezwanie skarżącego do wykonania obowiązku uiszczenia wpisu od skargi, określonego zarządzeniem z dnia 2 grudnia 2013 r. Pismo informujące o powyższym obowiązku doręczono skarżącemu w dniu 17 lutego 2014 r. Zakreślony przez Sąd siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu rozpoczął zatem bieg w dniu 18 lutego 2014 r. i upłynął z dniem 24 lutego 2014 r. Pomimo prawidłowego wezwania i pouczenia o skutkach nieuiszczenia wpisu, do dnia upływu zakreślonego terminu, a nawet do dnia wydania niniejszego postanowienia, skarżący nie uiścił wymaganego wpisu. Odnośnie oświadczenia skarżącego o cofnięciu skargi, zawartego w piśmie z dnia 30 grudnia 2013 r., należy wskazać, że zgodnie z art. 60 P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, co skutkuje umorzeniem postępowania sądowego na zasadzie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest jednak dopuszczalne jedynie po uiszczeniu należnego wpisu od skargi. Stosownie do treści art. 220 P.p.s.a. pismo nieopłacone nie wywołuje żadnych skutków, stąd do czasu uzupełnienia braków fiskalnych skargi Sąd nie może rozpoznawać żadnych innych wniosków strony. Cofnięcie zatem skargi przed uiszczeniem należnego wpisu stoi na przeszkodzie dokonywaniu oceny skuteczności złożonego wniosku. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, w której z uwagi na nieopłacenie skargi w zakreślonym terminie, brak było podstaw do rozważania możliwości umorzenia postępowania w związku z cofnięciem skargi. Z tych względów, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.