II SA/Op 536/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. i Z. K. na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 26 sierpnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego postanawia: 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić skarżącym A. K. i Z. K. kwotę 500 (pięćset) złotych, uiszczoną tytułem wpisu od skargi. A. K. i Z. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 26 sierpnia 2016 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie nyskim z dnia 31 maja 2016 r., nakazującą skarżącym zaniechanie dalszego użytkowania obiektu usytuowanego na działce nr a w [...], użytkowanego przez Z. K. jako [...] - zakład produkcji [...]. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II tut. Sądu z dnia 27 października 2016 r., skarżący zostali wezwani solidarnie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie trzech odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania, odrębne dla każdego ze skarżących, przesłane zostały na adres podany w skardze i pod tym adresem doręczone w dniu 7 listopada 2016 r. skarżącej A. K., która pisemnie pokwitowała odbiór przesyłek jako adresat i jako dorosły domownik adresata – Z. K., co wynika z adnotacji na pocztowych zwrotnych potwierdzeniach odbioru (k. 34 i 35 akt sądowych). W dniu 1 grudnia 2016 r. Z. K. dokonał wpłaty kwoty 500 zł tytułem wpisu od skargi, o czym świadczy dowód księgowy nr WB [...] (k. 37 a. sąd.), natomiast w aktach sprawy brak jest dowodu świadczącego o nadesłaniu odpisów skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Na wstępie należy wskazać, że przed merytorycznym rozpoznaniem skargi Sąd w pierwszej kolejności bada z urzędu dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, jakie zostały wymienione enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., do których należy nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3). Zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymogi stawiane wszystkim pismom procesowym w postępowaniu sądowoadministracyjnym reguluje przepis art. 46 § 1 P.p.s.a. W odniesieniu do braków formalnych skargi podać trzeba, że w myśl art. 47 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., do skargi należy dołączyć jej odpisy dla doręczenia ich pozostałym stronom postępowania. Jak stwierdzono w uchwale składu siedmiu sędziów NSA, niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd (por. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, dostępna na stronie internetowej - Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W uzasadnieniu tej uchwały zaakcentowano, że wymogi określone w art. 47 P.p.s.a. należy traktować na równi z wymogami pisma, o których mowa w art. 46 P.p.s.a., a niedołączenie przez skarżącego odpisu skargi w sposób oczywisty wywiera wpływ na sytuację procesową pozostałych stron postępowania i jest brakiem, który uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. Uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego posiada tzw. ogólną moc wiążącą, wynikającą z art. 269 § 1 P.p.s.a., który nie pozwala żadnemu składowi sądu administracyjnego rozstrzygnąć innej sprawy w sposób sprzeczny ze stanowiskiem zawartym w uchwale powiększonego składu NSA. Według bowiem tego przepisu, jeżeli jakikolwiek skład sądu administracyjnego rozpoznający sprawę nie podziela stanowiska zajętego w uchwale składu siedmiu sędziów, całej Izby albo w uchwale pełnego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego, przedstawia powstałe zagadnienie prawne do rozstrzygnięcia odpowiedniemu składowi. Według art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z mocy art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Obok wyżej wskazanych przesłanek dopuszczalności skargi, warunkiem jej skutecznego wniesienia do sądu administracyjnego jest również - stosownie do treści art. 230 P.p.s.a. - uiszczenie od niej wpisu. Zgodnie z tą regulacją, od pism wszczynających postępowanie, do jakich należy skarga, pobiera się wpis, który w myśl w myśl § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, z późn. zm.), w sprawach z zakresu budownictwa i architektury wynosi 500 zł. Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i § 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§3). Z przytoczonych dotychczas regulacji wynika, że niezachowanie wymogów formalnych, jak również nieuiszczenie wpisu od skargi, może skutkować wezwaniem przez Sąd do uzupełnienia braków oraz do uiszczenia wpisu w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawą odrzucenia skargi jest art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. określający, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie, a także art. 220 § 3 P.p.s.a., będący przepisem szczególnym w stosunku do ogólnej normy z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i stanowiący samodzielną podstawę prawną, w myśl którego sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. Aby zatem ustrzec się przed skutkiem w postaci odrzucenia skargi, strona wezwana w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. i art. 220 § 1 P.p.s.a., powinna w przewidzianym do tego terminie uzupełnić braki formalne w sposób wskazany w wezwaniu, a także uiścić wpis w wymaganej wysokości. W niniejszej sprawie Sąd wezwał skarżących solidarnie do uiszczenia wpisu, co oznaczało, że opłacenie skargi przez jednego ze skarżących zwalnia z tego obowiązku drugiego z nich, a także do uzupełnienia braku formalnego skargi przez nadesłanie trzech odpisów skargi. Wezwania Sądu, zakreślające termin wraz ze wskazaniem skutków jego niedochowania, zostały doręczone A. K. Doręczenie wezwania kierowanego do Z. K. zostało dokonane skutecznie w dniu 7 listopada 2016 r., w trybie zastępczym, wynikającym z art. 72 P.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, pismo sądowe można doręczyć dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było - zarządcy domu lub dozorcy, jeżeli nie mają oni sprzecznych interesów w sprawie i podjęli się oddania mu pisma. Natomiast A. K. w dniu 7 listopada 2016 r. osobiście odebrała kierowane do niej pismo. Tym samym należało uznać, że wezwania Sądu do opłacenia skargi i uzupełnienia jej braków formalnych zostały obojgu skarżącym doręczone w dniu 7 listopada 2016 r. W tych okolicznościach zakreślony przez Sąd siedmiodniowy termin do wykonania przez skarżących wezwania o uzupełnienie braków formalnych skargi oraz o uiszczenie wymaganego wpisu rozpoczął bieg w dniu 8 listopada 2016 r. i upłynął z dniem 14 listopada 2016 r. (poniedziałek). Dowody zgromadzone w sprawie świadczą, że we wskazanym przez Sąd terminie, pomimo prawidłowego wezwania i pouczenia o skutkach jego niewykonania, nie uiszczono wpisu od skargi i nie przedłożono wymaganej liczby jej odpisów. Skarżący wprawdzie uiścił wymaganą kwotę tytułem wpisu od skargi, jednak uczynił to w dniu 1 grudnia 2016 r., czyli znacznie po upływie zakreślonego terminu. Natomiast nawet do czasu wydania niniejszego postanowienia nie doszło do uzupełnienia braków formalnych skargi. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. Orzeczenie w punkcie 2 sentencji, o zwrocie uiszczonego wpisu od skargi, uzasadnia przepis art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., według którego Sąd zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.