II SA/Op 539/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Janowska – spr. po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. A. na postanowienie Wojewody Opolskiego z dnia 9 sierpnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie sprostowania decyzji w sprawie wymeldowania postanawia: odrzucić skargę. S. A. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę na postanowienie Wojewody Opolskiego z dnia 9 sierpnia 2016 r., nr [...]. W wykonaniu zarządzeń z dnia 27 października 2016 r. Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu, wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł oraz usunięcia braku formalnego skargi, przez jej własnoręczne podpisanie lub nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi. Wezwania zawierały pouczenie, że ww. czynności należy dokonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania zostały doręczone skarżącej na adres podany w skardze w dniu 25 listopada 2016 r., co wynika z pocztowego potwierdzenia odbioru przesyłki znajdującego się w aktach sądowych sprawy (por.: k-14 akt). W terminie do dokonania żądanych czynności, wpłynęło do tut. Sadu pismo z dnia 2 grudnia 2016 r., w którym skarżąca podniosła, że otrzymała od Sądu dwa odmienne wezwania, którym nadano różne sygnatury akt, tj. II SA/Op 538/16 i II SA/Op 539/16. W ocenie skarżącej, dotyczyły one tej samej sprawy, z powyższych względów wezwania te, są dla skarżącej nieczytelne. W wykonaniu zarządzenia z dnia 7 grudnia 2016 r. poinformowano skarżącą, w związku ze stanowiskiem zawartym w piśmie z dnia 2 grudnia 2016 r., że wniesiona skarga datowana na dzień 26 września 2016 r. dotyczyła dwóch postanowień Wojewody Opolskiego zapadłych w dniu 9 sierpnia 2016 r. (oba) nr [...] i nr [...]. Sąd działając na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.) zwanej P.p.s.a. oraz § 27 zarządzenia w sprawie ustalenia zasad biurowości dokonał rozdzielenia tych skarg (w jednej skardze zaskarżono więcej niż jeden akt). W związku z powyższym skardze, której przedmiotem jest postanowienie Wojewody Opolskiego z dnia 9 sierpnia 2016 r., nr [...], nadano sygn. akt II SA/Op 538/16, zaś skardze na postanowienie Wojewody Opolskiego z dnia 9 sierpnia 2016 r., nr [...], nadano sygn. akt II SA/Op 539/16. Korespondencję w tym przedmiocie, przesłano skarżącej na adres podany skardze, a wobec nie podjęcia przesyłki przez adresata, po dwukrotnym jej awizowaniu w dniach: 12 grudnia 2016 r. i 20 grudnia 2016 r., została ona zwrócona do tutejszego Sądu. Do dnia wydania niniejszego postanowienia, skarżąca w żaden sposób nie odniosła się do wezwań o uzupełnienie braku formalnego skargi i uiszczenia wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. W pierwszej kolejności Sąd bada z urzędu dopuszczalność skargi ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.) - zwanej dalej: "P.p.s.a." Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6). Zgodnie z treścią art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom ogólnym przewidzianym dla wszystkich pism procesowych oraz zawierać dodatkowe elementy wskazane w powyższym przepisie, które są charakterystyczne wyłącznie dla skargi. Jednym z wymogów na podstawie przepisu art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. dotyczącym pism procesowych wnoszonych do Sądu, a więc także skargi, jest obowiązek jej podpisania przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis na dokumencie jest bowiem formą złożenia oświadczenia woli lub wiedzy i służy identyfikacji osoby, która to oświadczenie złożyła. Podpis musi zawierać w charakterze pisma ściśle osobiste cechy podpisującego, co pozwala na identyfikację tej osoby, a w efekcie stwierdzenie, czy podpis jest autentyczny (por. F. Rosengarten: "Podpis i jego znaczenie w prawie cywilnym", opubl. Palestra 1973, nr 1, s. 11 - 12). Istnienie podpisu na skardze jako piśmie procesowym, jest zatem niezbędnym elementem formalnym tego pisma. Obok wyżej wskazanych przesłanek dopuszczalności skargi, do warunków wymaganych przez przepisy P.p.s.a. do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego, jako pisma procesowego, zalicza się także stosownie do treści art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a. - uiszczenie wpisu od skargi. W myśl znajdującego zastosowanie w niniejszej sprawie, przepisu § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193, z późn. zm.), wpis stały w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym wynosi 100 zł. Niezachowanie wymogów formalnych, jak również nieuiszczenie wpisu od skargi, może skutkować wezwaniem przez Sąd do uzupełnienia braków oraz uiszczenia wpisu w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawą odrzucenia skargi jest art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. określający, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nieuzupełniono w terminie oraz art. 220 § 3 P.p.s.a., będący przepisem szczególnym w stosunku do ogólnej normy z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i stanowiącym samodzielną podstawę prawną, zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. W przedmiotowej sprawie skarżąca nadesłała do tut. Sądu skargę, która nie zawierała własnoręcznego podpisu skarżącej. W związku z powyższym, koniecznym było usunięcie braku formalnego skargi przez jej podpisanie, bądź nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi, a także wobec nieuiszczenia wpisu od skargi w momencie jej wniesienia, dokonanie również i tej czynności. O powyższych obowiązkach skarżąca została poinformowana w wezwaniach do usunięcia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu od skargi przesłanych przez Sąd, a także pouczona o konsekwencjach wynikających z braku dokonania wymienionych czynności. Wezwania powyższe zostały skutecznie doręczone skarżącej w dniu 25 listopada 2016 r., a zatem siedmiodniowy termin, w którym skarżąca była zobligowana do dokonania nałożonego na nią obowiązku upłynął zatem w dniu 2 grudnia 2016 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu skarżąca nie usunęła braku formalnego skargi, nie podpisała bowiem skargi, ani nie nadesłała egzemplarza skargi wraz ze złożonym na niej podpisem. W sprawie nie został uiszczony także żądany wpis od skargi. Stąd na zasadzie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i art. 220 § 3 P.p.s.a. skargę należało odrzucić, co Sąd orzekł jak w sentencji.