II SA/Op 54/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. P. na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 25 listopada 2011 r., nr [...] w przedmiocie wydalenia z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej postanawia: odrzucić skargę. W dniu 3 stycznia 2012 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej) O. P. wniosła skargę na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 25 listopada 2011 r., nr [...], w przedmiocie wydalenia z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Skargę tę podpisał T. P., który załączył pełnomocnictwo udzielone mu przez skarżącą do reprezentowania jej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Jako adres do korespondencji wskazano adres T. P. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 8 lutego 2012 r., skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 300 zł, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to doręczono T. P., jako pełnomocnikowi do doręczeń, w dniu 15 lutego 2012 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki. Następnie, w wykonaniu zarządzenia Sędziego z dnia 6 marca 2012 r., wezwano T. P. - jako pełnomocnika strony skarżącej - do wyjaśnienia, czy należy on do kręgu osób mogących być pełnomocnikiem strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, określonych w art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pominięcia jego czynności procesowych w sprawie (art. 44 § 2 P.p.s.a.). Jednocześnie w wezwaniu wskazano, że w razie gdy T. P. nie jest jedną z osób wymienionych w w/w przepisie, wówczas skargę powinna podpisać sama skarżąca. Wyjaśniono w nim również, że T. P. może pozostawać, stosownie do art. 67 § 5 P.p.s.a., pełnomocnikiem do odbioru korespondencji w postępowaniu sądowym. Mając na uwadze względy szybkości postępowania i ekonomii procesowej, Sąd przesłał wezwanie w tym zakresie także do samej skarżącej, zobowiązując ją do złożenia podpisanego egzemplarza skargi lub podpisania złożonej już w Sądzie skargi, w terminie 7 dni o dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, w wypadku jeśli T. P. nie mógłby być jej pełnomocnikiem w świetle przywołanego art. 35 § 1 P.p.s.a. Pisma datowane na dzień 6 marca 2012 r., zawierające powyższe wezwania, skierowano na podany w skardze adres do korespondencji. Doręczono je w dniu 9 marca 2012 r. do rak dorosłego domownika - Z. P., co potwierdza zwrotne pocztowe potwierdzenie odbioru przesyłki. T. P. nie wyjaśnił, czy należy do kręgu osób mogących występować w postępowaniu sądowoadministracyjnym w charakterze pełnomocnika, a skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie lub złożenie podpisanego egzemplarza skargi. W aktach sprawy brak jest również dowodu uiszczenia wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Braki formalne skargi zostały określone w art. 46-47 i art. 57 P.p.s.a. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Wskazany brak formalny uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. Jednocześnie jednak jest to brak, który strona może usunąć na wezwanie Sądu. W wezwaniu tym należy dokładnie określić brak, jakim dotknięta jest skarga, należy także zakreślić termin, w jakim strona winna go uzupełnić oraz zamieścić pouczenie o skutkach nieuzupełnienia braku we wskazanym terminie (art. 49 § 1 P.p.s.a). Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Niewątpliwie skarżąca mogła udzielić pełnomocnictwa wybranej osobie, jednak aby osoba ta mogła wystąpić w postępowaniu przed sądem administracyjnym, w tym podpisać skargę, musi spełniać wymogi, o których mowa w art. 35 § 1 P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. O treści przytoczonej regulacji Sąd pouczył O. P., jak i wskazanego przez nią pełnomocnika, oraz wskazał na skutki braku odpowiedzi na wezwanie Sądu, lecz w zakreślonym siedmiodniowym terminie nie wpłynęło od nich żadne pismo. W tej sytuacji należało uznać, że T. P. nie wykazał, że jest uprawniony do działania przed sądem administracyjnym w charakterze pełnomocnika strony. Cytowany przepis art. 35 § 1 P.p.s.a. ogranicza krąg osób, które mogą występować w charakterze pełnomocników procesowych i pełnomocników do poszczególnych czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym, do wymienionych w nim podmiotów. Oznacza to, że osoby niewymienione w tym przepisie nie mogą występować w charakterze pełnomocnika strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, w tym nie mogą podpisać skargi, choćby zostali do tego upoważnieni przez samą stronę. Pismem z dnia 6 marca 2012 r., przesłanym pod wskazany w skardze adres, wezwano T. P. do wyjaśnienia tej kwestii. Doręczenia tego pisma dokonano w dniu 9 marca 2012 r., w trybie art. 72 P.p.s.a., do rąk dorosłego domownika - Z. P. Zgodnie z przywołaną regulacją, jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, pismo sądowe można doręczyć dorosłemu domownikowi. Fakt skutecznego doręczenia potwierdza adnotacja listonosza na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki. Tak więc termin do dokonania żądanej czynności upływał w dniu 16 marca 2012 r.(piątek), jednak upłynął on bezskutecznie, wobec czego należało stwierdzić, że nie może on być pełnomocnikiem skarżącej w postępowaniu przed tut. Sądem. Dlatego też konieczne było wezwanie skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podpisanie jej egzemplarza znajdującego się w aktach sądowych lub nadesłania podpisanego przez nią egzemplarza skargi. W tym miejscu odnotować trzeba, że T. P., co zostało objaśnione w kierowanych na jego adres pismach datowanych na 6 marca 2012 r., bez względu na to, czy spełniał wymogi z art. 35 § 1 P.p.s.a., może pełnić rolę pełnomocnika do doręczeń, stosownie do art. 67 § 5 P.p.s.a. Wezwanie zatem do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało doręczone skarżącej na adres T. P. i doręczone w wyżej opisanym trybie doręczenia zastępczego w dniu 9 marca 2012 r., do rąk dorosłego domownika Z. P. W okolicznościach sprawy, pomimo prawidłowego wezwania do usunięcia braku formalnego skargi, wskazania terminu na jego usunięcie i poinformowania o skutkach nieuzupełnienia braku w zakreślonym terminie, skarżąca nie usnęła braku formalnego skargi zgodnie z wezwaniem zawartym piśmie z dnia 6 marca 2012 r.(podpisanie skargi lub nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi). Termin usunięcia tego braku upłynął dla skarżącej w dniu 16 marca 2012 r. W sytuacji, gdy udzielone pełnomocnictwo nie uprawnia T. P. do występowania w imieniu skarżącej przed sądami administracyjnymi, a jednocześnie skarżąca nie podpisała skargi, należało ją odrzucić. Niepodpisanie skargi stanowi bowiem brak formalny, które uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu. W przypadku jego niezachowania zastosowanie znajduje art. 49 § 1 P.p.s.a., na mocy którego przewodniczący wzywa skarżącego do uzupełnienia braku skargi w wyznaczonym terminie. W razie nieuzupełnienia braku formalnego skargi, bądź uzupełnienia go po upływie wyznaczonego terminu, Sąd odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Skarżąca była również wzywana, na adres pełnomocnika do doręczeń, do uiszczenia wpisu od skargi, bowiem po myśli art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, a do takich pism należy skarga, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie do treści § 2 ust. 3 pkt 8 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), wpis stały w sprawach skarg na decyzje w przedmiocie cudzoziemców wynosi 300 złotych. Wpis ten, stosownie do art. 220 § 1 P.p.s.a., winien zostać wniesiony w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Zgodnie natomiast z art. 220 § 3 P.p.s.a., jego nieuiszczenie w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem skargi. W niniejszej sprawie wezwanie do uiszczenia wpisu zostało doręczone skarżącej skutecznie - na wskazany adres pełnomocnika do doręczeń i do jego rąk - w dniu 15 lutego 2012 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki. Zakreślony przez Sąd siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu od skargi rozpoczął zatem bieg w dniu 16 lutego 2012 r. i upłynął z końcem dnia 22 lutego 2012 r. (środa). Pomimo prawidłowego wezwania i pouczenia o skutkach niewykonania obowiązków wynikających z wezwania, do dnia wydania niniejszego postanowienia skarga nie została opłacona, zatem uznać należało, że zaistniały także przesłanki odrzucenia skargi, o których mowa w art. 220 § 3 P.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.