II SA/Op 541/07

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu Anna Misiak po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. Z. na postanowienie Sądu Rejonowego w Głubczycach w przedmiocie umieszczenia w placówce opiekuńczo - wychowawczej postanawia: przyznać prawo pomocy poprzez ustanowienie dla skarżącej adwokata z urzędu, zwolnić skarżącą od kosztów sądowych. Pismem dnia 29 października 2007 r., nadanym przesyłką pocztową w dniu 31 października 2007 r. (data stempla pocztowego), K. Z. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na postanowienie Sądu Rejonowego w Głubczycach (sygn. akt [...]) w przedmiocie umieszczenia jej syna placówce opiekuńczo - wychowawczej. Postanowieniem z dnia 17 grudnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił skargę, jako nie należącą do właściwości sądu administracyjnego. W dniu 2 stycznia 2008 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej), skarżąca wniosła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu oraz zwolnienia od kosztów sądowych. Wniosek K. Z. uzasadniła tym, że utrzymuje się razem z czwórką swoich dzieci, w tym jedno niepełnosprawne ze świadczeń z Ośrodka Pomocy Społecznej w K., Skarżącą podała, w rubryce nr 7 wniosku dotyczącej majątku, że żadnego nie posiada, a w rubryce nr 10 o dochodach wnioskodawcy i osób pozostającej z nim we wspólnym gospodarstwie domowym, że łączny dochód jej rodziny to kwota brutto 1843 zł, na którą składają się świadczenia rodzinne. Skarżąca wniosła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, do których zaliczają się opłaty sądowe i zwrot wydatków oraz ustanowienie adwokata do wniesienia skargi kasacyjnej, co określa art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Przyznanie prawa pomocy we wskazanym zakresie następuje, gdy osoba ubiegająca się o pomoc wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, jak stanowi art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sytuację materialną skarżącej przedstawiona przez nią we wniosku o przyznanie prawa pomocy potwierdza sprawozdanie z kuratorskiego wywiadu środowiskowego z dnia 6 listopada 2007 r. znajdującego się w aktach sprawy. Wynika niego, że skarżąca obecnie osiąga dochody ze świadczeń opieki społecznej: rodzinnych i pielęgnacyjnych oraz z alimentów, wynoszą one łącznie 1697 zł, do tej kwoty dochodzi kwota 230 zł, pozostająca z renty męża skarżącej, który jak wynika z wywiadu środowiskowego zamieszkuje razem z nią. Łącznie zatem dochód rodziny skarżącej wynosi miesięcznie średnio netto 1927 zł, co na podzielone przez ilość 6 osób w rodzinie daje na jedną osobę dochód 321 zł. Skarżąca nie ma przy tym żadnego majątku, a zamieszkuje wraz z mężem i czwórką swoich dzieci, w tym jedno niepełnosprawne. Sytuacja materialna skarżącej uzasadnia, w ocenie referendarza sądowego, przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym o jaki wnosi to jest ustanowienia adwokata. Przemawia za tym też aktualne orzecznictwo sądowe, jak postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 grudnia 2002r, sygn. akt OZ 862/04, niepublikowane że przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym powinno mieć charakter wyjątkowy i być stosowane do osób charakteryzujących się ubóstwem, przykładowo do takich osób można zaliczyć bezrobotnych bez prawa do zasiłku lub osoby ze względu na okoliczności życiowe pozbawione całkowicie środków do życia. Strona będąca osobą fizyczną powinna partycypować w kosztach postępowania, jeżeli ma jakiekolwiek środki majątkowe, w szczególności posiada stały miesięczny dochód przewyższający ustalone minimalne wynagrodzenie za pracę." Minimalne wynagrodzenie za pracę, na rok 2008 r. ustalono w kwocie brutto 1126,10 zł, co daje netto kwotę 845,17 zł (patrz: rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 20 września 2007 r. w sprawie minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2006 r. (Dz. U. nr 171, poz. 1209), jest ono zatem wyższe niż dochód na członka rodziny skarżącej, który wynosi 321 zł netto (kwota ta wynika z kwoty łącznego dochodu skarżącej podzielonego przez ilość osób na które on przypada, kwota ta została przyjęta jako netto, dochody bowiem tytułu zasiłków rodzinnych, pielęgnacyjnych i alimentów nie stanowią dla otrzymującego przychodu podlegającego opodatkowaniu). Wobec powyższego, na podstawie art. 258 § 1, pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.