II SA/Op 542/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik – spr. po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia T. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 20 grudnia 2019 r., sygn. akt II SA/Op 542/18 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi T. K. na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 31 października 2018 r., nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości poprzez udzielenie zezwolenia na wejście na teren nieruchomości i dokonanie przebudowy napowietrznej linii elektroenergetycznej postanawia odrzucić zażalenie. T. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 31 października 2018 r., nr [...]. Wyrokiem z dnia 24 września 2019 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu: 1) stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji w części, w jakiej utrzymuje w mocy punkt 5 decyzji Starosty Namysłowskiego z dnia 31 lipca 2018 r., nr [...], 2) stwierdza nieważność punktu 5 decyzji Starosty Namysłowskiego z dnia 31 lipca 2018 r., nr [...], 3) dalej idącą skargę oddalił. Odpis ww. orzeczenia wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 21 października 2019 r. Skarżący pismem z dnia 4 grudnia 2019 r. wywiódł osobiście skargę kasacyjną od powyższego wyroku (por.: k-191 akt sądowych). Złożył ponadto kolejny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Postanowieniem z dnia 7 grudnia 2019 r., sygn. akt II SPP/Op 103/19 starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu, odmówił zmiany prawomocnego postanowienia z dnia 25 marca 2019 r., sygn. akt II SA/Op 542/18 o zwolnieniu skarżącego od obowiązku uiszczania wpisu sądowego od skargi i oddaleniu wniosku o przyznanie prawa pomocy w pozostałym zakresie. Postanowieniem z dnia 20 grudnia 2019 r., tut. Sąd odrzucił skargę kasacyjną osobiście sporządzoną przez T. K., jako sporządzoną przez podmiot nieuprawniony. Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem skarżący pismem procesowym z dnia 7 stycznia 2020 r. złożył zażalenie, wnosząc jednocześnie o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Zarządzeniem z dnia 31 stycznia 2020 r., sygn. akt II SPP/Op 1/20, wniosek ten pozostawiony został bez rozpoznania, wobec niezłożenia go na urzędowym formularzu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 20 grudnia 2019 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej, sporządzone osobiście przez T. K., należało odrzucić. Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325) - dalej zwanej "p.p.s.a.", zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest m.in. odrzucenie skargi kasacyjnej (pkt 7 tego przepisu). Zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia (art. 194 § 2 p.p.s.a.). Zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia (art. 194 § 3 p.p.s.a.). Stosownie do art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio. Z treści powyższych przepisów wynika, że zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej jest kwalifikowanym pismem procesowym, którego sporządzenie przez osobę nieuprawnioną stanowi nieusuwalny, niepodlegający uzupełnieniu brak formalny, uniemożliwiający nadanie sprawie prawidłowego biegu. Stosownie do art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Jak wynika z akt sprawy, doręczając skarżącemu przy piśmie z dnia 23 grudnia 2019 r. postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, Sąd jednocześnie pouczył skarżącego o sposobie i terminie do wniesienia zażalenia. W punkcie 5 tego pouczenia wskazano, że "zażalenie którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego (...)" (por.: k-213 akt sądowych). Pomimo tego pouczenia skarżący złożył zażalenie sporządzone przez siebie osobiście. Nie wykazał przy tym, aby legitymował się uprawnieniami zawodowymi, które umożliwiają samodzielne sporządzenie tego sformalizowanego środka odwoławczego, jakim jest zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Z akt sprawy fakt ten również w żaden sposób nie wynika. Ponadto, w sprawie o sygn. akt II SPP/Op 1/20 wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w trwającym postępowaniu sądowym, w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z urzędu, pozostawiony został bez rozpoznania, wobec niezłożenia wniosku w wymaganej formie. Tym samym zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, które zostało podpisane osobiście przez skarżącego, jako naruszające wymóg określony w art. 194 § 2 i § 4 p.p.s.a., obligowało tut. Sąd do jego odrzucenia. W konsekwencji, zażalenie sporządzone osobiście przez skarżącego, a nie przez profesjonalnego pełnomocnika, należało uznać za niedopuszczalne i odrzucić na podstawie art. 178 w związku z art. 194 § 4 i art. 197 § 2 p.p.s.a. O powyższym Sąd orzekł, jak w sentencji.