II SA/Op 542/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik – spr. po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 31 października 2018 r., nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości poprzez udzielenie zezwolenia na wejście na teren nieruchomości i dokonanie przebudowy napowietrznej linii elektroenergetycznej na skutek skargi kasacyjnej wniesionej przez skarżącego postanawia odrzucić skargę kasacyjną. T. K., zwany dalej skarżącym, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 31 października 2018 r., nr [...]. Wyrokiem z 24 września 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu: 1) stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji w części, w jakiej utrzymuje w mocy punkt 5 decyzji Starosty Namysłowskiego z dnia 31 lipca 2018 r., nr [...], 2) stwierdził nieważność punktu 5 decyzji Starosty Namysłowskiego z dnia 31 lipca 2018 r., nr [...], 3) dalej idącą skargę oddalił. Odpis ww. orzeczenia wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej został doręczony dorosłemu domownikowi skarżącego w dniu 21 października 2019 r. (k: 182 akt). Skarżący od powyższego wyroku pismem z dnia 4 grudnia 2019 r. wywiódł skargę kasacyjną, którą podpisał osobiście. Skarżący złożył ponadto kolejny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Postanowieniem z dnia 7 grudnia 2019 r., sygn. akt II SPP/Op 103/19 starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu, odmówił zmiany prawomocnego postanowienia z dnia 25 marca 2019 r., sygn. akt II SA/Op 542/18 o zwolnieniu skarżącego od obowiązku uiszczania wpisu sądowego od skargi i oddaleniu wniosku o przyznanie prawa pomocy w pozostałym zakresie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę kasacyjną należało odrzucić. Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325) - zwanej dalej: "p.p.s.a.", skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepisu tego nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej RP albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 p.p.s.a.). Przepisu § 1 nie stosuje się także wtedy, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a także wówczas, gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej (art. 175 § 2a p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarga kasacyjna z dnia 19 listopada 2019 r. została sporządzona i podpisana osobiście przez skarżącego. Z akt sprawy nie wynika, aby był on adwokatem, radcą prawnym lub innym uprawnionym podmiotem, o którym mowa w art. 175 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy wniesiona skarga kasacyjna jest niedopuszczalna, a zastosowanie znajdzie przepis art. 178 p.p.s.a., w myśl którego w takim wypadku wojewódzki sąd administracyjny odrzuca skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do art. 178 p.p.s.a., sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Dodać należy, że skarżący w złożonej skardze kasacyjnej zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie go od kosztów postępowania. Wniosek zarejestrowany został pod sygn. akt II SPP103/19. W przesłanym sądowi formularzu skarżący ponownie wskazał, że wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych, pozostałe rubryki wniosku zostały wykreślone. Skarżący nie wniósł zatem, po doręczeniu odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o terminie i sposobie jego zaskarżenia o ustanowienie pełnomocnika w sprawie w celu wniesienia skargi kasacyjnej. W sprawie podkreślenia wymaga, że wniesienie skargi kasacyjnej sporządzonej osobiście przez skarżącego wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, który zarejestrowany został pod sygn. akt II SPP 103/19, nie ma wpływu na ocenę dopuszczalności tej skargi. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ugruntowany jest bowiem pogląd, zgodnie z którym sporządzenie skargi kasacyjnej przez podmiot nieuprawniony jest brakiem nieusuwalnym, skutkującym odrzuceniem skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej na podstawie art. 178 w związku z art. 175 § 1, § 2 i § 3 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA: z dnia 22 stycznia 2019 r., sygn. akt I OZ 1209/18; z dnia 7 listopada 2019 r., sygn. akt I OZ 1029/19; obydwa orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Tym samym, skarga taka podlega odrzuceniu bez wzywania do usunięcia braków, a odrzucenie skargi w opisanych okolicznościach sprawy, nie nosi znamion przedwczesności. Warto jednocześnie zaakcentować, że doręczając korespondencję sądową zawierającą odpis zapadłego w niniejszej sprawie wyroku, pouczono skarżącego o trybie wniesienia skargi kasacyjnej i o obowiązku sporządzenia jej przez profesjonalnego pełnomocnika. Pouczono także o treści przepisu art. 177 § 3 p.p.s.a. Skarżący nie zastosował się do wynikających z ww. przepisów wymogów. Uwzględniając powyższe, skargę kasacyjną sporządzoną przez skarżącego należało odrzucić, stosownie do art. 178 p.p.s.a.