II SA/Op 549/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Krupiński po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi G. G. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Opolu z dnia 9 sierpnia 2007 r., sygn. akt II SA/Op 313/07 w przedmiocie świadczeń rodzinnych postanawia: odrzucić skargę o wznowienie G. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] nr [...], uchylającą decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] nr [...], w sprawie przyznania zasiłku rodzinnego na dziecko K. G. i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Wyrokiem z dnia 9 sierpnia 2007 r., sygn. akt II SA/Op 313/07 Sąd ten oddalił skargę G. G. Wyrok ten uprawomocnił się w dniu 10 września 2007 r. W dniu 18 października 2008 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej) G. G. wniósł skargę zawartą w piśmie z dnia 18 października 2007 r. o wznowienie prawomocnie zakończonego wyrokiem postępowania sądowego o sygn. akt II SA/Op 313/07. W złożonej skardze nie wskazał podstaw wznowienia, ani uzasadnienia tej skargi. W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu wezwał go w dniu 8 stycznia 2008 r., do uzupełnienia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania sądowego w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez wskazanie ustawowej podstawy wznowienia, a nadto czy żądnie skargi obejmuje zmianę lub uchylenie wyroku, którego skarga dotyczy. Skarżący nie odpowiedział na wezwanie Sądu do dnia dzisiejszego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę G. G. o wznowienie postępowania należało odrzucić. Instytucję wznowienia postępowania regulują przepisy Działu VII, art. 270-285 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Zgodnie z art. 270 P.p.s.a. w przypadkach przewidzianych w Dziale VII P.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem. Kolejne artykuły od 271 P.p.s.a. do 273 P.p.s.a. wskazują przypadki, w których można żądać wznowienia postępowania, przy czym dokonują tego w sposób enumeratywny, co oznacza, iż podstawę wznowienia mogą stanowić tylko zdarzenia w nich wymienione. Podstawy te są następujące: Art. 271 p.p.s.a. brzmi, iż można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności: 1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia; 2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe. Art. 272. § 1 P.p.s.a. stanowi, że można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie. § 2. W sytuacji określonej w § 1 skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. Art. 273. § 1 P.p.s.a. zawiera zapis, iż można żądać wznowienia na tej podstawie, że: 1) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym; 2) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa. § 2. Można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. § 3. Można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W tym przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy. Stosownie do art. 279 P.p.s.a. skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oprócz oznaczenia zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia, a na podstawie z art. 280 § 1 P.p.s.a. Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, w braku jednego z tych wymagań Sąd odrzuci wniosek. Do skargi o wznowienie postępowania stosuje się na mocy art. 276 P.p.s.a., odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem I instancji, jeżeli przepisy o wznowieniu nie stanowią inaczej. W związku z tym, iż skarga G. G. o wznowienie postępowania nie zawierała podstaw wznowienia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, wezwał go na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. do uzupełnienia tego braku formalnego skargi poprzez wskazanie ustawowej podstawy wznowienia a nadto wskazanie, czy żądanie skargi obejmuje zmianę lub uchylenie wyroku, którego dotyczy. Skarżący nie odpowiedział na wezwanie Sądu skarżąca, nie wskazał podstaw wznowienia, ani zakresu swojego żądania. Skarżący zatem nie uzupełnił braków skargi o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 9 sierpnia 2007 r., a skoro tak, to tym samym uznać należało, iż skarga podlega odrzuceniu z tej przyczyny. Dodatkowo podkreślić należy, iż brak wskazania podstaw do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego stanowi samodzielną przesłankę odrzucenia skargi (art. 280 § 1 P.p.s.a.). W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w związku z art. 276 P.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.