II SA/Op 557/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 26 października 2015 r., nr [...], w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier poza kasynem gry postanawia odrzucić skargę. Skarżąca A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] (dalej zwana "Spółką") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 26 października 2015 r., nr [...], w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier poza kasynem gry w kwocie 12.000 zł. Spółka została wezwana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 17 grudnia 2015 r., do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi lub nadesłanie podpisanego osobiście egzemplarza skargi, zaś odrębnym pismem została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 400 zł. Powyższe wezwania przesłano na adres skarżącej podany w skardze i pod tym adresem zostały jej doręczone w dniu 5 stycznia 2016 r., co potwierdziła własnoręcznym podpisem i pieczątką firmową na zwrotnym pocztowym potwierdzeniu odbioru przesyłki (k. 45 akt sądowych) upoważniona pracownica Spółki W. P. Do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżąca nie podpisała skargi, ani nie przesłała podpisanego odpisu skargi, a także nie uiściła wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie lub nadesłanie podpisanego osobiście egzemplarza skargi. Wyjaśnić w tym miejscu trzeba, że w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., przepis art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. stanowi, że każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, rozumiany jako znak ręczny określonej osoby, noszący indywidualne i powtarzalne cechy, pozwalające odróżnić go od innych i umożliwiające identyfikację osoby podpisującego oraz zbadanie autentyczności podpisu (H. Knysiak-Molczyk [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012 r., s. 342). We wskazanym przepisie jest więc mowa o podpisie własnoręcznym, z wyjątkiem przypadków niemożności podpisania pisma przez stronę, o których mowa w art. 46 § 4 P.p.s.a. Niedochowanie warunków własnoręcznie podpisanego pisma wiąże się natomiast z odrzuceniem (lub zwrotem) pisma. Obok wyżej wskazanej przesłanki dopuszczalności skargi, wymaganej przez podane przepisy P.p.s.a., warunkiem skutecznego wniesienia do sądu administracyjnego skargi, jako pisma procesowego, jest również - stosownie do treści art. 230 P.p.s.a. - uiszczenie od niej wpisu. Zgodnie z regulacją tego przepisu od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, a do takich pism należy skarga, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Podstawę określającą wysokość należnego w niniejszej sprawie wpisu od skargi stanowi § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193, z późn. zm.). Stosownie do przywołanego przepisu, wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł. W ten sposób ustalony wpis od skargi wynosi zatem w niniejszej sprawie 400 zł. Wpis ten skarżąca obowiązana była opłacić w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania w tym przedmiocie, pod rygorem odrzucenia skargi, o czym została pouczona. Skarżąca odebrała wezwania Sądu odnośnie uzupełnienia braku formalnego skargi i uiszczenia wpisu od skargi, skierowane do niej w jednej przesyłce, w dniu 5 stycznia 2016 r. Doręczanie nastąpiło do rąk upoważnionego pracownika w trybie art. 67 § 2 P.p.s.a., zgodnie z którym pisma w postępowaniu sądowym lub orzeczenia dla osoby prawnej doręcza się organowi uprawnionemu do reprezentowania jej przed sądem lub do rąk pracownika upoważnionego do odbioru pism. Termin zatem do uiszczenia wpisu i uzupełnienia braku formalnego skargi rozpoczął bieg w dniu 6 stycznia 2016 r. i zakończył się w dniu 12 stycznia 2016 r. (wtorek). Niezachowanie wymogów formalnych, jak również nieuiszczenie wpisu od skargi, skutkuje wezwaniem przez Sąd do uzupełnienia braków oraz do uiszczenia wpisu w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawą odrzucenia skargi jest art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. stanowiący, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie, oraz art. 220 § 3 P.p.s.a., w myśl którego sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. Skoro skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi i nie opłaciła skargi, to skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 P.p.s.a.