II SA/Op 563/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 15 października 2013 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: odrzucić skargę. R. S. w dniu 29 listopada 2013 r. wniósł ustnie do protokołu w siedzibie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na postanowienie Kolegium z dnia 15 października 2013 r., nr [...], którym stwierdzono niedopuszczalność odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Opola z dnia 21 maja 2013 r., nr [...], odmawiającej przyznania R. S. pomocy finansowej w formie zasiłku celowego z przeznaczeniem na pokrycie kosztów transportu medycznego do Kliniki [...] w [...]. W wykonaniu zarządzenia tut. Sądu z dnia 30 grudnia 2013 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie, na czym - jego zdaniem - polega naruszenie prawa lub interesu prawnego w zaskarżonym postanowieniu z dnia 15 października 2013 r., w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Wezwanie to zostało przesłane na adres podany w skardze i doręczone skarżącemu w dniu 3 stycznia 2014 r., co wynika ze zwrotnego pocztowego potwierdzenia odbioru przesyłki. Z akt sprawy wynika, że do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżący nie udzielił żadnej odpowiedzi na powyższe wezwanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Na wstępie należy wskazać, że w pierwszej kolejności Sąd bada z urzędu dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, jakie zostały wymienione enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6). Odnośnie braków formalnych skargi podać trzeba, że w myśl art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga, będąca rodzajem pisma procesowego, powinna zawierać elementy wymienione w tym przepisie, do jakich należą: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności (pkt 1), oznaczenie organu, którego działanie lub bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy (pkt 2), a także określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego (pkt 3). Podane wymogi skargi są niezbędne do zakreślenia przedmiotu postępowania, a ich niedochowania stanowi brak formalny. Niezachowanie wymogów formalnych może skutkować wezwaniem przez Sąd do uzupełnienia braków w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawą odrzucenia skargi jest art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. określający, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie. Natomiast przepis art. 49 § 1 P.p.s.a stanowi, że w przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przez "określenie naruszenia prawa lub naruszenia interesu prawnego", o którym mowa w art. 57 § 1 pkt 3 P.p.s.a., należy rozumieć podanie przez skarżącego przyczyny uzasadniającej wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Podkreślić trzeba, że wymóg wynikający z tego przepisu nie oznacza przedstawienia w skardze szczegółowego wywodu prawnego albo wskazania konkretnego przepisu prawa, który został naruszony. Jak wskazuje się w orzecznictwie, warunek ten spełniony będzie w sytuacji, gdy skarżący wskaże - nawet w sposób bardzo ogólny - na czym polega jego zdaniem naruszenie prawa lub interesu prawnego w zaskarżonym akcie lub czynności (por. wyrok NSA z 28 lutego 2006 r., I OSK 528/05, LEX nr 194352). W ocenie Sądu, powyższego wymogu nie spełnia skarga R. S., wniesiona ustnie do protokołu w dniu 29 listopada 2013 r. w organie odwoławczym. Z treści protokołu wynika jedynie, że R. S. oświadczył, "iż wnosi skargę" do tut. Sądu za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu m.in. na postanowienie Kolegium o numerze [...]. Z tego względu Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez wskazanie, na czym - jego zdaniem - polega naruszenie prawa lub interesu prawnego zaskarżonym aktem . Pismo Sądu, zakreślające termin wraz ze wskazaniem skutków jego niedochowania, zostało doręczone skarżącemu w dniu 3 stycznia 2014 r. za pisemnym pokwitowaniem na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki. W tych okolicznościach zakreślony przez Sąd siedmiodniowy termin rozpoczął bieg w dniu 4 stycznia 2014 r. i upływał z dniem 10 stycznia 2014 r. Skarżący nie zareagował na wezwanie i nie uzupełnił braku formalnego skargi we wskazanym przez Sąd terminie, ani nawet do dnia dzisiejszego. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. Wprawdzie wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zawierało pouczenie o rygorze wynikającym z art. 49 § 1 P.p.s.a., że niezastosowanie się do jego treści spowoduje pozostawienia pisma bez rozpoznania, a nie o rygorze odrzucenia skargi z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., jednak nie miało to negatywnych konsekwencji dla skarżącego, gdyż zarówno od zarządzenia o pozostawieniu pisma bez rozpoznania jak i od postanowienia o odrzuceniu skargi, przysługują skarżącemu środki zaskarżenia.