II SA/Op 565/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Jerzy Krupiński (spr) Protokolant: --- po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody Opolskiego na uchwałę Rady Miejskiej w Gogolinie z dnia 27 marca 2006 r., nr XLV/ 319/2006 w przedmiocie utrzymania czystości i porządku na terenie gminy postanawia: umorzyć postępowanie Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu przez Wojewodę Opolskiego jest uchwała Rady Miejskiej w Gogolinie z dnia 27 marca 2006 r., nr XLV/319/2006, podjęta w sprawie utrzymania czystości i porządku na terenie gminy. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Gogolina podniósł, że Rada Miejska w Gogolinie uznając zarzuty skargi za zasadne, w dniu 9 października 2006 r. podjęła nową uchwałę w sprawie utrzymania czystości i porządku na terenie gminy, nr LIII/380/2006, eliminującą wszystkie wskazane przez organ nadzoru uchybienia i uchylającą uchwałę będącą przedmiotem skargi. W dodatkowym piśmie procesowym z dnia 8 listopada 2006 r. Burmistrz Gogolina wyjaśnił, że zaskarżona uchwała nie wywołała żadnych skutków prawnych. Skarżący w takim stanie rzeczy pismem z dnia 14 listopada 2006 r. wniósł o umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie z innych przyczyn niż wymienione w pkt. 1 i 2 (cofnięcie skargi, śmierć strony) stało się bezprzedmiotowe. W rozpatrywanej sprawie doszło do uchylenia zaskarżonego aktu przez organ, który był jego autorem, a ponadto akt ten nie wywołał żadnych skutków prawnych. Ocena legalności aktu prawa miejscowego, który został wyeliminowany z porządku prawnego przed rozpoznaniem skargi i który to akt nie wywołał skutków, jakich moc prawna i faktyczna mogłaby być oceniana z perspektywy zgodności lub niezgodności z prawem tego aktu, staje się w istocie zbyteczna, a w ujęciu procesowym można mówić tu o bezprzedmiotowości dalszego procedowania. W świetle powyższego, zgodnie z przepisem art.161 § 1 pkt 3 przywołanej ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.