II SA/Op 568/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Krzysztof Bogusz po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. S. na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia [...], Nr [...], znak sprawy: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie robót budowlanych postanawia odrzucić skargę. D. S. pismem z dnia 6 października 2008 r., wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, na decyzję Opolskiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia [...], Nr [...], znak sprawy: [...], utrzymującą w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji o umorzeniu postępowania w sprawie samowolnego wykonania przebudowy budynku mieszkalnego w P., przy ulicy K. nr [...]. W wykonaniu zarządzenia z dnia 13 listopada 2008 r., Sąd wezwał skarżącą w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, do uiszczenia wpisu od skargi oraz do usunięcia braku formalnego skargi przez doręczenie 4 egzemplarzy jej odpisów, poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Wezwania zawierały pouczenia, iż niezastosowanie się do ich treści w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia, spowoduje odrzucenie skargi. Powyższe wezwania zostały doręczone D. S. osobiście, w dniu 1 grudnia 2008 r., o czym świadczy stosowna adnotacja na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki. W terminie zakreślonym przez Sąd do dokonania żądanych czynności, skarżąca wniosła o zwolnienie jej od kosztów sądowych. Na skutek tego, prawomocnym postanowieniem z dnia 3 lutego 2009 r. przyznano jej prawo pomocy we wnioskowany zakresie. W aktach sprawy brak jest natomiast żądanych przez Sąd czterech egzemplarzy odpisów skargi, gdyż skarżąca tego zobowiązania sądu nie wykonała Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Na wstępie należy wskazać, że Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a." Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6), która występuje m.in. w razie niewyczerpania środków zaskarżenia. Dokonując oceny skargi wniesionej przez D. S., pod kątem wyżej wskazanych wymogów należało stwierdzić, że skarga ta podlegała odrzuceniu z powodu niewykonania w terminie zarządzenia Sądu, a mianowicie wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi przez doręczenie czterech egzemplarzy odpisów skargi. W myśl bowiem art. 47 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a. do skargi, jak do każdego pisma procesowego strony, należy dołączyć jej odpisy dla doręczenia ich pozostałym stronom postępowania. W niniejszej sprawie wymóg doręczenia odpisów skargi dotyczy czterech egzemplarzy. Niezachowanie przesłanek formalnych skargi skutkuje wezwaniem skarżącego przez Sąd w wyznaczonym terminie do jej uzupełnienia, a w razie jego niezachowania – odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., który stanowi, że Sąd odrzuca skargę w przypadku, gdy jej braków formalnych nie uzupełniono w wyznaczonym terminie. Pismo Sądu o usunięcie braku formalnego skargi przez doręczenie odpisów skargi, zostało skutecznie doręczone skarżącej wraz z wezwaniem do uiszczenia wpisu, za pośrednictwem poczty w dniu 1 grudnia 2008 r. Siedmiodniowy termin do wykonania zarządzenia Sądu upłynął zatem w dniu 8 grudnia 2008 r. W terminie tym skarżąca złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, na skutek którego zostało jej przyznane w dniu 3 lutego 2009 r. prawo pomocy. D. S., w wyznaczonym terminie w żaden sposób nie odniosła się jednakże do wezwania Sądu o uzupełnienie braków formalnych skargi i nie nadesłała żądanych egzemplarzy odpisów skargi. Dlatego należało stwierdzić, iż nie wykonała wezwania Sądu w tym zakresie. Wobec powyższego, na podstawie przywołanego wyżej art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. niniejszą skargę należało odrzucić.