II SA/Op 57/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik – spr. po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 23 października 2018 r., nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy dłużnikowi alimentacyjnemu postanawia odrzucić skargę. Decyzją z dnia 23 października 2018 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu utrzymało w mocy wydaną z upoważnienia Starosty Nyskiego decyzję z dnia 13 września 2018 r., nr [...], o zatrzymaniu K. G., jako dłużnikowi alimentacyjnemu prawa jazdy kat. C+E, B+E, C, B. W treści decyzji zawarto pouczenie o dopuszczalności, terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu. W pouczeniu tym, w szczególności zawarto informację, że skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpisu decyzji. Wyżej wymieniona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu została doręczona K. G. skutecznie w dniu 30 listopada 2018 r., w trybie zastępczym, do rąk dorosłego domownika, którego imię i nazwisko odnotowane zostało na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki, znajdującym się w aktach administracyjnych sprawy. Pismem procesowym z dnia 3 grudnia 2018 r., nadanym za pośrednictwem poczty w dniu 9 stycznia 2019 r. (data stempla na kopercie), K. G. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 23 października 2018 r., nr [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.) - zwanej dalej: "P.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a P.p.s.a. Termin, o którym mowa w § 1, uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego (art. 53 § 4 P.p.s.a.). Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję doręczona została skarżącemu w dniu 30 listopada 2018 r., do rąk dorosłego domownika, co odnotowane zostało na pocztowym potwierdzeniu odbioru przez doręczającego. Doręczenia zaskarżonej decyzji skarżącemu dokonano do rąk dorosłego domownika i należy uznać je za skuteczne, bowiem zgodnie z art. 43 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096, z późn. zm.), w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Wobec powyższego, trzydziestodniowy termin przewidziany do wniesienia skargi w niniejszej sprawie, upływał z dniem 30 grudnia 2018 r. Z uwagi jednak, że dzień ten jako niedziela był dniem wolnym ustawowo od pracy na podstawie art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (Dz. U. z 2015 r. poz. 90), to ostatni dzień terminu przypadał w dniu 31 grudnia 2018 r. (poniedziałek). Zgodnie bowiem z art. 83 § 2 P.p.s.a., jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Skarga K. G. została natomiast wniesiona bezpośrednio do tut. Sądu w dniu 9 stycznia 2019 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), czyli pomimo stosownego pouczenia w treści zaskarżonej decyzji, z uchybieniem ustawowego terminu trzydziestu dni. Mając na względzie powyższe, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., stosownie do którego sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, odrzucił skargę.