II SA/Op 573/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Ewa Janowska – spr. po rozpoznaniu w dniu 13 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 25 maja 2016 r., nr [...] w przedmiocie kosztów związanych z usunięciem, przechowaniem i oszacowaniem pojazdu na skutek zażalenia skarżącego z dnia 4 września 2017 r. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 8 sierpnia 2017 r., sygn. akt II SA/Op 573/16 o odrzuceniu skargi postanawia: odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2017 r., starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu odmówił przyznania prawa pomocy Z. G., w sprawie skargi wniesionej przez Z. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 25 maja 2016 r., nr [...]. Odpis powyższego orzeczenia wraz z pouczeniem o prawie wniesienia sprzeciwu w termie 7 dni, został doręczony skarżącemu w dniu 18 maja 2017 r. (por. k-136 akt). Postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił skargę wniesioną przez Z. G., z uwagi na uchybienie terminu do jej złożenia. Odpis postanowienia wraz z pouczeniem o prawie wniesienia zażalenia w terminie 7 dni, został doręczony skarżącemu w dniu 28 sierpnia 2017 r. Świadczy o tym zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki pocztowej, znajdujące się w aktach sądowych (por. k-138 akt). W dniu 8 września 2017 r. (data nadania na poczcie), skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu pismo z dnia 4 września 2017 r. nazwane "zażalenie" na powołane postanowienie o odrzuceniu skargi, żądając jego zmiany. Stwierdził także, że składa zażalenie na postanowienie tut. Sądu z dnia 2 maja 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Zażalenie jest spóźnione i podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.) – zwanej dalej: "P.p.s.a.", zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że wobec doręczenia zaskarżonego postanowienia skarżącemu w dniu 28 sierpnia 2017 r., termin do wniesienia zażalenia na to postanowienie upłynął z dniem 4 września 2017 r. Tymczasem zażalenie nadano w urzędzie pocztowym w dniu 8 września 2017 r., a zatem z uchybieniem terminu. Informacyjnie wskazać jednocześnie należy, że Sąd uznał przedmiotowe pismo skarżącego z dnia 4 września 2017 r., zgodnie z jego treścią i wyrażonym w nim żądaniem skarżącego, za zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 8 sierpnia 2017 r. o odrzuceniu skargi. Odnosząc się natomiast do wskazanego w przedmiotowym piśmie postanowienia z dnia 2 maja 2017 r., wskazać należy, że brak jest w aktach sprawy orzeczenia wydanego w tym dniu. Jeżeli nawet hipotetycznie przyjąć, że skarżący żąda zmiany postanowienia z dnia 26 kwietnia 2017 r. o odmowie przyznania prawa pomocy, to i tak sprzeciw, jako środek zaskarżenia tego typu orzeczenia (a nie zażalenie) uległby odrzuceniu z uwagi na uchybienie terminu 7 dni do jego złożenia. Odpis postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy został bowiem doręczony skarżącemu w dniu 18 maja 2017 r. (czyli termin 7-dniowy upłynął w dniu 25 maja 2017 r.), a przedmiotowe pismo procesowe zostało złożone w dniu 4 września 2017 r. Podkreślić jednak należy, że rolą Sądu nie jest badanie intencji autora pisma procesowego i szukanie celu, jaki autor takiego pisma chciał osiągnąć. Skoro skarżący w piśmie z dnia 4 września 2017 r. wskazał, że domaga się uchylenia postanowienia z dnia 8 sierpnia 2017 r., a samo pismo nazywa "zażaleniem", to Sąd uwzględnił wolę skarżącego i odniósł się do tego właśnie środka zaskarżenia. Mając powyższe na względzie, Sąd działając na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., stwierdził uchybienie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie z dnia 8 sierpnia 2017 r. o odrzuceniu skargi i orzekł jak w sentencji.