II SA/Op 574/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej A w L. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania o podjęcie zawieszonego postępowania wznowieniowego w sprawie pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania obiektu, na skutek wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi postanawia: przywrócić termin do uiszczenia wpisu od skargi. Wspólnota Mieszkaniowa A w L., reprezentowana przez Zarząd ( M. S. i S. K. ), wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...], nr [...], uchylające postanowienie Starosty [...] z dnia [...], nr [...], w przedmiocie odmowy podjęcia zawieszonego z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie wznowienia postępowania zakończonego decyzją Burmistrza [...] o pozwoleniu na zmianę sposobu użytkowania pomieszczeń w budynku przy ul. [...] w L., oraz umarzające wszczęte wnioskiem z dnia 29 lipca 2007 r. postępowanie o podjęcie zawieszonego z urzędu przez organ I instancji postępowania. W wykonaniu zarządzenia z dnia 29 listopada 2008 r., Sąd wezwał stronę skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł., w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone na adres skarżącej w dniu 13 grudnia 2007 r. i zostało odebrane przez S. K., co wynika z pocztowego zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki. Wobec nieuiszczenia wpisu od skargi, Sąd postanowieniem z dnia 28 stycznia 2008 r. odrzucił wniesioną skargę. Odpis postanowienia o odrzuceniu skargi został doręczony stronom postępowania, w tym skarżącej Wspólnocie - do rąk księgowej M. K., w dniu 4 lutego 2008 r. O powyższym zaświadcza adnotacja na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu przesyłki znajdująca się w aktach sprawy. W dniu 8 maja 2008 r. wpłynął do Sądu wniosek skarżącej Wspólnoty, podpisany przez członka jej Zarządu M. S., o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Wniosek ten został nadany przesyłką pocztową w dniu 6 maja 2008 r. ( data stempla pocztowego ). W dniu 6 maja 2008 r. dokonano także za pośrednictwem banku, uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu podniesiono, iż o nieopłaceniu skargi zadecydowało wiele okoliczności. Po pierwsze, wezwanie do uiszczenia wpisu z dnia 29 listopada 2007 r. oraz odpis postanowienia z dnia 28 stycznia 2008 r. o odrzuceniu skargi, zostały skierowane do osób, które nie posiadały upoważnienia do odbioru przesyłek pocztowych w imieniu skarżącej Wspólnoty. Osoby te, tj. S. K. i M. K. były przekonane, iż odbierane przesyłki są kierowane do nich osobiście, ale także odrębnie zostały skierowane do wszystkich członków Wspólnoty. Po drugie, na terenie pocztowym obejmującym adres Wspólnoty pracuje nowy doręczyciel, który - jak później się okazało - nieprawidłowo wywiązywał się ze swoich obowiązków, bowiem nie doręczał przesyłek adresowanych do Wspólnoty do rąk osoby upoważnionej, tj. M. S., a ponadto fałszywie określił na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki M. K., jako księgową uprawnioną do odbioru przesyłek w imieniu Wspólnoty. W związku z nieprawidłowościami związanymi z doręczeniami przesyłek pocztowych zwrócono się do Poczty Polskiej Oddziału Rejonowego w O. o przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego. W wyniku tego postępowania uwzględniono reklamację i ustalono, że przedmiotowe przesyłki zostały doręczone nieprawidłowo. Na potwierdzenie powyższego, przedłożono do akt niniejszej sprawy kserokopię pisma Dyrektora Oddziału Rejonowego Poczty Polskiej z dnia 29 kwietnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) – dalej zwanej w skrócie "P.p.s.a.", sąd na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi przywrócenie terminu. Natomiast w myśl art. 87 P.p.s.a., w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu, wniesionym w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu do sądu, w którym czynność miała być dokonana ( § 1 ), należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu ( § 2 ), a równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie ( § 4 ). Podstawowymi przesłankami, które warunkują przywrócenie terminu jest zatem zachowanie wymogu formalnego z art. 87 § 1 powołanej ustawy oraz uprawdopodobnienie, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanego. Dokonując zatem oceny wniosku pod kątem spełnienia wyżej opisanych wymogów, Sąd uznał, iż wniosek ten został wniesiony w terminie. M. S., działający w imieniu Wspólnoty i jednocześnie reprezentujący ją jako członek Zarządu, powziął w sposób oficjalny wiadomość o istnieniu kierowanych do Wspólnoty drogą pocztową przesyłek dotyczących wezwania do uiszczenia wpisu oraz odpisu zapadłego w sprawie orzeczenia, dopiero w chwili otrzymania od Poczty Polskiej pisma z dnia 29 kwietnia 2008 r., informującego o nieprawidłowościach w doręczeniu przesyłek. Od tego momentu ustalona została więc także przyczyna naruszenia przez Wspólnotę terminu do uiszczenia wymaganego wpisu od skargi. M. S. podjął w dniu 6 maja 2008 r. niezbędne czynności w celu przywrócenia terminu, uiszczając wpis od skargi, czyli dokonał żądanej przez Sąd czynności, a także złożył drogą pocztową wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. Z tych względów, wniosek ten należało uznać za wniesiony w terminie. Po rozpoznaniu natomiast przedmiotowego wniosku pod kątem przesłanek merytorycznych, zawartych w przywołanym wyżej art. 86 § 1 P.p.s.a., Sąd stwierdził, że wniosek ten zasługuje na uwzględnienie. Zapis przepisu art. 86 § 1 P.p.s.a. oznacza bowiem, że strona ( pełnomocnik strony ), która uchybiła terminowi powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna. Przepis o przywróceniu terminu do dokonywania czynności procesowych nie może być przy tym interpretowany w sposób rozszerzający, gdyż zasadą jest dokonanie czynności w terminie. O braku winy strony można mówić gdy dokonanie czynności w ogóle ( w sensie obiektywnym ), było wykluczone, jak również w takich przypadkach, w których w danych okolicznościach nie można było oczekiwać od strony, by zachowała dany termin procesowy ( por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 czerwca 1999 r., sygn. akt I PKN 103/99, opubl. OSNP 2000/19/719 ). Przechodząc do rozpoznania okoliczności niniejszej sprawy podnieść należy, że skarżąca Wspólnota, powołując się na fakt nieprawidłowego doręczenia pisma sądowego wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi, uprawdopodobniła brak winy w uchybieniu terminu do dokonania tej czynności procesowej. Rozwijając szerzej przyjęte stanowisko wskazać trzeba, że doręczanie pism osobom prawnym i jednostkom organizacyjnym nieposiadającym osobowości prawnej reguluje art. 67 § 2 P.p.s.a. Przewiduje on dwie formy doręczenia: organowi uprawnionemu do reprezentowania ich przed sądem lub do rąk pracownika upoważnionego do odbioru pism. Doręczenie jednemu z tych podmiotów rodzi skutek doręczenia. Regułą jest, że pisma sądowe są doręczane stronom za pośrednictwem poczty, a możliwość takiego sposobu doręczania korespondencji sądowej daje przepis art. 65 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd dokonuje doręczeń przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy. Tak też było w niniejszej sprawie. Sąd wezwał skarżącą Wspólnotę do uiszczenia wpisu od skargi za pośrednictwem poczty. Wbrew adnotacji zawartej na pocztowym potwierdzeniu odbioru przesyłki zawierającej powyższe wezwanie, doręczenia dokonano do rąk osoby nieuprawnionej do odbioru przesyłek, co ustalone zostało w postępowaniu wyjaśniającym przeprowadzonym przez Pocztę Polską. Tym samym obalone zostało domniemanie, że przesyłka skutecznie dotarła do rąk adresata. Nie sposób więc dopatrzyć się winy w uchybieniu terminu przez działających w imieniu Wspólnoty jej reprezentantów. Mając zatem powyższe na uwadze, Sąd działając na zasadzie przywołanego wcześniej art. 86 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.