II SA/Op 575/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Jeżewska po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 29 września 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego postanawia odrzucić skargę. Skarżący W. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 29 września 2017 r., nr [...], w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie zezwolenia za zajęcie pasa drogowego. W wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 11 grudnia 2017 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł i do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi lub przesłanie egzemplarza skargi osobiście podpisanego. Wezwania zawierały pouczenie, że niezastosowanie się do nich w terminie 7 dni od dnia ich otrzymania spowoduje odrzucenie skargi. Powyższe wezwania przesłano skarżącemu na podany w skardze adres, tj. [...][...], ul. [...], i pod tym adresem zostały odebrane przez upoważnionego pracownika skarżącego K. L. w dniu 19 grudnia 2017 r. Dokumentuje to zwrotne pocztowe potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach sądowych sprawy (k. 15 akt sądowych). Skarżący do dnia dzisiejszego nie uiścił wymaganego wpisu od skargi, nie podpisał skargi, ani nie przesłał osobiście podpisanego egzemplarza skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Na wstępie odnotować trzeba, że w pierwszej kolejności Sąd bada z urzędu dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, jakie zostały wymienione enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych skargi (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), brak naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia (pkt 5a) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6). Odnośnie braków formalnych skargi wyjaśnić należy, że zgodnie z treścią art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a zatem - w myśl art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. - skarga powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Przepis art. 49 § 1 P.p.s.a. stanowi natomiast, iż w przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W świetle tej regulacji, niezachowanie wymogów formalnych skargi skutkuje wezwaniem przez sąd do uzupełnienia jej braków w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawą odrzucenia skargi jest wówczas art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., wedle którego sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie. Obok wskazanej przesłanki dopuszczalności skargi, warunkiem skutecznego wniesienia do sądu administracyjnego skargi jako pisma procesowego, jest również - stosownie do treści art. 230 P.p.s.a. - uiszczenie od niej wpisu. Zgodnie z tą regulacją, od pism wszczynających postępowanie, do jakich należy skarga, pobiera się wpis stały, który w myśl § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, z późn. zm.), wynosi w niniejszej sprawie 200 zł. Nieuiszczenie wpisu skutkuje wezwaniem przez Sąd do jego dokonania w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., w myśl którego sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. W przedmiotowej sprawie Sąd wezwał skarżącego do podpisania skargi lub nadesłania własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi, w terminie 7 dni, oraz do uiszczenia wpisu od skargi, również w terminie 7 dni. Wezwania te zostały doręczone skarżącemu w trybie zastępczym, wynikającym z art. 72 § 2 P.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli doręczenia dokonuje się w miejscu pracy, pismo można doręczyć osobie upoważnionej do odbioru pism. Zatem, termin dla skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz do uiszczenia wpisu od skargi był taki sam i rozpoczął bieg w dniu 20 grudnia 2017 r., a zakończył się w dniu 27 grudnia 2017 r. Wynika to z faktu, że ostatni dzień 7 dniowego terminu obliczony kalendarzowo przypadał na dzień 26 grudnia 2017 r., będący świętem i dniem ustawowo wolnym od pracy. Stosownie natomiast do art. 83 § 2 P.p.s.a. jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Termin powyższy upłynął dla skarżącego bezskutecznie. Skarżący nie uzupełnił w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi, ani też nie uiścił wymaganego wpisu, stąd skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 P.p.s.a.