II SA/Op 576/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 26 lipca 2016 r., nr [...], w przedmiocie odmowy sprostowania decyzji przyznającej prawo do świadczeń rodzinnych postanawia umorzyć postępowanie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu decyzją z dnia 26 lipca 2016 r., nr [...], utrzymało w mocy decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w Krapkowicach, działającego z upoważnienia Burmistrza Krapkowic, z dnia 19 maja 2016 r., nr [...], o odmowie sprostowania decyzji ostatecznej wydanej przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w Krapkowicach, z dnia 3 grudnia 2012 r., nr [...] przyznającej G. G. prawo do świadczeń rodzinnych na okres zasiłkowy 2012/2013, w tym także dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego, w wysokości 400 zł miesięcznie, na okres od 1 listopada 2012 r. do 31 października 2013 r. na D. G. i M. G., urodzonych w trakcie jednego porodu. Na powyższą decyzję G. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę, w której domagała się uchylenia w całości zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji, zobowiązania organu pierwszej instancji do wydania w terminie 14 dni decyzji prostującej błąd zawarty w decyzji Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w Krapkowicach z dnia 3 grudnia 2012 r., nr [...], stosownie do wniosku skarżącej z dnia 30 października 2015 r. Wniosła także o przyznanie od organu kosztów postępowania oraz o zwolnienie od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w całości. W uzasadnieniu skargi G. G. podniosła, że zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu utrzymało w mocy decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w Krapkowicach z dnia 19 maja 2016 r., odmawiającą sprostowania decyzji własnej z dnia 3 grudnia 2012 r. Wyjaśniła, że Kolegium powołało się na okoliczność, iż art. 31 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 114, z późn. zm.) nie może znaleźć zastosowania w niniejszej sprawie, gdyż sama zmiana wykładni prawa nie uzasadnia twierdzenia, że decyzję wydano z błędem w rozumieniu ww.przepisu. Po wniesieniu skargi, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu, działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., uwzględniło skargę i decyzją z dnia 4 listopada 2016 r., nr [...], uchyliło zaskarżoną decyzję. Kolegium uchyliło ponadto w całości decyzję wydaną przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w Krapkowicach z dnia 19 maja 2016 r., nr [...], oraz orzekło o sprostowaniu decyzji Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w Krapkowicach z dnia 3 grudnia 2012 r., nr [...], w ten sposób, że dodatek do zasiłku rodzinnego, przyznany G. G. z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego, wynosi po 400 zł miesięcznie na okres od 1 listopada 2012 r. do 31 października 2013 r. na D. G. i M. G., urodzonych w trakcie jednego porodu, na każde z dzieci. W związku z tym Kolegium w odpowiedzi na skargę wnioskowało o umorzenie postępowania sądowego, ponieważ na skutek usunięcia z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji postępowanie to stało się bezprzedmiotowe. Na wezwanie Sądu o wyjaśnienie, czy do organu została wniesiona skarga na uwzględniającą skargę decyzję z dnia 4 listopada 2016 r., nr [...], wydaną w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu w piśmie z dnia 30 grudnia 2016 r. (data wpływu do Sądu) podało, że do dnia sporządzenia pisma nie wpłynęła skarga na decyzję z dnia 4 listopada 2016 r. Kolegium nadesłało również dowód doręczenia decyzji z dnia 4 listopada 2016 r., z którego wynika, że decyzja została odebrana przez dorosłego domownika w dniu 14 listopada 2016 r. Postanowieniem z dnia 23 listopada 2016 r. referendarz sądowy w Wojewodzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu umorzył postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy, z uwagi na fakt, że skarżąca korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztow sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Przepis art. 54 § 3 P.p.s.a. stanowi, że organ, którego działanie lub czynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Na mocy tego przepisu, w ramach ustawowo przyznanych organowi odwoławczemu uprawnień do autokontroli zaskarżonego aktu, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu uwzględniło skargę, wydając w dniu 4 listopada 2016 r. decyzję o uchyleniu zaskarżonej decyzji z dnia 26 lipca 2016 r., jak również poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji z dnia 19 maja 2016 r. Ponadto - zgodnie z żądaniem skarżącej - organ odwoławczy orzekł o sprostowaniu decyzji organu pierwszej instancji z dnia 3 grudnia 2012 r., nr [...], i ustalił, że dodatek do zasiłku rodzinnego przyznany G. G. z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego wynosi po 400 zł miesięcznie za okres od 1 listopada 2012 r. do 31 października 2013 r. na D. G. i M. G., urodzonych w trakcie jednego porodu, na każde z dzieci. Z wyjaśnień organu oraz z repertorium sądowego wynika, że G. G. nie wniosła skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na powyższą decyzję Kolegium z dnia 4 listopada 2016 r. Na skutek opisanych działań organu odwoławczego, jakie miały mniejsce po wniesieniu skargi, w porządku prawnym przestała istnieć zaskarżona decyzja, która miała zostać poddana kontroli Sądu. Natomiast w myśl art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w toku tego postępowania wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna. Taki przypadek ma miejsce m.in. wówczas, gdy organ, którego decyzja została zaskarżona, wyda rozstrzygnięcie na podstawie art. 54 § 3 P.p.s.a. i uwzględniając skargę, uchyli zaskarżone rozstrzygnięcie, powodując jego wyeliminowanie z porządku prawnego, przez co brak jest przedmiotu postępowania sądowego. Opisana wyżej sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie, w związku z czym zachodzi konieczność umorzenia postępowania sądowego z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Z tych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. W związku z wnioskiem w przedmiocie kosztów postępowania wyjaśnić trzeba, że stosownie do treści art. 201 § 1 P.p.s.a., w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 P.p.s.a., skarżącemu przysługuje od organu zwrot kosztów postępowania. W niniejszej sprawie brak było podstaw do zastosowania tego przepisu, gdyż skarżąca była zwolniona z kosztów sądowych z mocy art. 239 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a., natomiast nie wykazała, by poniosła inne koszty postępowania.