II SA/Op 58/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie przedłużenia zezwolenia w zakresie gier na automatach postanawia: zawiesić postępowanie. Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu przez spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. jest decyzja Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia [...], nr [...], którą umorzono postępowanie odwoławcze w sprawie przedłużenia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Podstawę prawną kwestionowanej decyzji stanowił przepis art. 8, art. 129 ust. 1 i art. 138 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201 poz. 1540) oraz art. 2 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz. U. Nr 168 poz. 1323). W skardze na powyższą decyzję Spółka podniosła m.in. zarzut naruszenia przepisów art. 8 i art. 9 Dyrektywy nr 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego, poprzez oparcie zaskarżonego rozstrzygnięcia na przepisach cyt. ustawy o grach hazardowych, której projekt - wbrew art. 8 i art. 9 Dyrektywy - nie został notyfikowany przez Komisję Europejską. Skarżąca także zarzuciła naruszenie szeregu norm konstytucyjnych. Urzędowo sądowi wiadome jest, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w dniu 16 listopada 2010 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 352/10 zwrócił się z pytaniem prejudycjalnym do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej o treści: "Czy przepis art. 1 pkt 11 Dyrektywy nr 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz.U.UE.L.98.204.37 ze zm.) powinien być interpretowany w ten sposób, że do "przepisów technicznych", których projekty powinny zostać przekazane Komisji zgodnie z art. 8 ust. 1 wymienionej dyrektywy należy taki przepis ustawowy, który zakazuje przedłużania zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych". Ponadto odnotować można, że w zakresie konieczności notyfikacji przez Komisję w trybie przepisu art. 8 ust. 1 dyrektywy nr 98/34/WE przepisów ustawy o grach hazardowych, WSA w Gdańsku wystąpił z pytaniami prejudycjalnymi jeszcze w dwóch sprawach o sygn. akt: III SA/Gd 262/10 i III SA/Gd 261/10, aczkolwiek o odmiennych niż w niniejszej sprawie stanach faktycznych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie sądowoadministracyjne należało zawiesić. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W świetle powyższej regulacji prawnej należy uznać, że wystąpienie przez WSA w Gdańsku z przytoczonymi wyżej pytaniami prejudycjalnymi do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej również daje podstawę do zawieszenia postępowania, bowiem treść tych pytań związana jest z przedmiotem sporu w niniejszej sprawie, a zatem jej rozstrzygnięcie zależy od wyniku innego toczącego się postępowania sądowego. Wprawdzie w cytowanym art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. nie wymieniono wprost Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, jednakże - zdaniem Sądu - nie przesądza to o braku podstawy zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego, gdyż Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest sądem wspólnotowym w znaczeniu ustrojowym (A. Wróbel, [w:] Wprowadzenie do prawa Wspólnot Europejskich (Unii Europejskiej), Zakamycze 2002, s. 154). Postępowanie prowadzone przed nim jest zatem postępowaniem sądowym, które w ocenie Sądu mieści się w pojęciu "postępowania sądowego", użytym w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Powtórzyć więc należy, że problem prawny występujący w przedstawionych pytaniach prejudycjalnych jest tożsamy z problemem prawnym występującym w sprawie stanowiącej przedmiot niniejszego postępowania, dlatego jej zakończenie będzie zależeć od wyniku postępowań - bądź jednego z nich - toczących się przed Trybunałem Sprawiedliwości. W tym stanie rzeczy, postanowiono jak w sentencji.