II SA/Op 596/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Jeżewska po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu J. N. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Opolu z dnia 17 listopada 2017 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji programu rolnośrodowiskowego postanawia 1) umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne, 2) zasądzić od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Opolu na rzecz J. N. kwotę 697 zł (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Skarżący J. N., działając przez swojego pełnomocnika radcę prawnego M. B., wniósł w dniu 4 grudnia 2017 r. za pośrednictwem organu, sprzeciw do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu od decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Opolu z dnia 17 listopada 2017 r., nr [...], w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji programu rolnośrodowiskowego. W sprzeciwie skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i zasądzenie od organu na jego rzecz kosztów postępowania. Zaskarżoną decyzją z dnia 17 listopada 2017 r. organ orzekł, w wyniku odwołania skarżącego, o uchyleniu decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARMiR w Prudniku z/s w Białej z dnia 22 września 2017 r., nr [...], o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji programu rolnośrodowiskowego i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji. Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Opolu, po rozpoznaniu sprzeciwu J. N. od powyższej decyzji, działając na podstawie art. 64c § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.- dalej: P.p.s.a.), uwzględnił zarzuty sprzeciwu w całości i decyzją z dnia 15 grudnia 2017 r., nr [...], uchylił zaskarżoną decyzję, a także poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji i umorzył postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji programu rolnośrodowiskowego przez J. N. Z informacji nadesłanej przez organ, na wezwanie Sądu, wynika, że skarżący odebrał w dniu 21 grudnia 2017 r. decyzję z dnia 15 grudnia 2017 r. i jej nie zaskarżył. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Powołany przez organ przepis art. 64c § 5 P.p.s.a. stanowi, że organ, o którym mowa w § 2, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić sprzeciw od decyzji w całości w terminie czternastu dni od dnia jego otrzymania, uchylając zaskarżoną decyzję i wydając nową decyzję na podstawie art. 138 § 1 albo 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. W niniejszej sprawie organ skorzystał z uprawnienia autokontrolnego i decyzją z dnia 15 grudnia 2017 r. (doręczoną skarżącemu w dniu 21 grudnia 2017 r.) uwzględnił sprzeciw. Decyzja "autokontrola" została wydana w terminie wynikającym z art. 64c § 5 P.p.s.a. Tym samym w obrocie prawnym przestała istnieć decyzja, która wskutek wniesionego sprzeciwu miała być poddana sądowej kontroli. Trzeba zauważyć, że zgodnie z art. 64b § 1 P.p.s.a. do sprzeciwu stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, w sprawie znajdzie zastosowanie zatem art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., w myśl którego postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w toku tego postępowania wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna. Taka sytuacja zachodzi między innymi wówczas, gdy organ, którego decyzja została zaskarżona wyda rozstrzygnięcie na podstawie art. 64c § 5 P.p.s.a. i uwzględniając sprzeciw uchyli zaskarżone rozstrzygnięcie, tym samym doszło do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego aktu, a przez to brak jest przedmiotu postępowania sądowego. W tym stanie rzeczy orzeczono jak pkt 1 w sentencji na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. O wysokości zasądzonych w pkt 2 sentencji kosztów postępowania (200 zł - wpis sądowy od sprzeciwu, 480 zł - wynagrodzenie radcy prawnego, opłata skarbowa od pełnomocnictwa -17 zł.) orzeczono na podstawie art. 201 i art. 205 § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 64b § 1 w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. 2018 r. poz. 265).