II SA/Op 597/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Cisyk Sędziowie Sędzia WSA Ewa Janowska – spr. Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik Protokolant Sekretarz sądowy Mariola Górska po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2012 r. na rozprawie sprawy ze skargi P. K. na czynność Starosty Nyskiego z dnia 22 września 2011 r., nr [...], w części dotyczącej pojazdu [...] o nr rej. [...] w przedmiocie opłaty za kartę pojazdu postanawia: 1) umorzyć postępowanie, 2) zasądzić od Starosty Nyskiego na rzecz P. K. kwotę 160 (sto sześćdziesiąt) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia 11 września 2011 r. P. K., reprezentowany przez pełnomocnika – M. B., wystąpił do Starosty Nyskiego z żądaniem zwrotu opłaty pobranej za wydanie karty pojazdu dla 5 samochodów sprowadzonych z zagranicy, m.in. dla samochodu [...] o nr rej. [...]. W piśmie tym wskazał, że łączna kwota do zwrotu z tytułu pobrania zawyżonej opłaty za wydanie kart pojazdu wynosi 2125 zł. Uzasadniając swoje żądanie powołał się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 stycznia 2006 r., sygn. akt U 6/04, podnosząc, że zgodnie z tym wyrokiem opłata z tytułu wydania karty pojazdu przekraczająca kwotę 75 zł jest nienależna, jako sprzeczna z Prawem o ruchu drogowym i Konstytucją. Starosta Nyski pismem z dnia 22 września 2011 r., nr [...], ustosunkowując się do żądania P. K., wyjaśnił, że zwrot części opłaty może dotyczyć jedynie tych opłat, które uiszczone zostały po dniu 1 maja 2004 r., tj. po przystąpieniu Polski do Unii Europejskiej. Ponadto, przy opłatach uiszczanych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą w zakresie obrotu pojazdami samochodowymi przyjmuje się, że roszczenia podlegają 3–letniemu przedawnieniu, którego bieg rozpoczyna się w chwili spełnienia świadczenia. Wskazane we wniosku pojazdy były zakupione w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, a opłata za kartę pojazdu wymienionego w nim pod pozycją 1 o nr rej [...] nie podlega zwrotowi, jako uiszczona w dniu 23 marca 2004 r. Powyższe pismo zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 13 października 2011 r. Pismem z dnia 14 października 2011 r. P. K. wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa poprzez zwrot nienależnie pobranej opłaty za kartę pojazdu dla 5 samochodów w nim wskazanych, na łączną kwotę 2125 zł. Następnie, P. K., reprezentowany przez adwokata T. P., pismem z dnia 20 października 2011 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na czynność Starosty Nyskiego z dnia 22 września 2011 r., nr [...], w zakresie odmowy zwrotu kwoty 2125 zł z tytułu pobrania zawyżonej opłaty za wydanie kart pojazdu dla 5 samochodów wymienionych w skardze, w tym także dla samochodu [...] o nr rej. [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi w części dotyczącej odmowy zwrotu opłaty za kartę pojazdu dla 1 samochodu, uznając żądanie skarżącego w tym zakresie za bezzasadne oraz wniósł o umorzenie postępowania w części skargi obejmującej odmowę zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu dla 4 samochodów, w tym dla samochodu marki [...] o nr rej. [...]. Odnośnie wniosku o umorzenie postępowania wskazał, że w wyniku uwzględnienia wniesionej skargi w części dotyczącej żądania zwrotu opłaty za wydanie kart pojazdów dla 4 samochodów, w dniu 23 listopada 2011 r. dokonano na rzecz skarżącego zwrotu kwoty 1700 zł, tytułem zwrotu opłat w wysokości 425 zł za kartę pojazdu. Do odpowiedzi na skargę organ załączył kopię potwierdzenia przelewu kwoty 1700 zł z dnia 23 listopada 2011 r. na rachunek bankowy M. B. Sprawa ze skargi P. K. na odmowę zwrotu opłaty za kartę pojazdu, wydaną dla samochodu marki [...] o nr rej. [...] została zarejestrowana w repertorium sądowym pod sygn. akt II SA/Op 597/11 i stanowi przedmiot niniejszego postępowania. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 5 grudnia 2011 r. pełnomocnik skarżącego – adwokat T. P., został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone na adres pełnomocnika skarżącego w dniu 9 grudnia 2011 r., co potwierdza zwrotne pocztowe potwierdzenie odbioru przesyłki. W dniu 14 grudnia 2011 r., na konto tut. Sądu wpłynął wymagany wpis od skargi. W dniu 23 grudnia 2011 r. doręczono pełnomocnikowi skarżącego odpowiedź na skargę, zobowiązując go jednocześnie do ustosunkowania się do jej treści w terminie 7 dni, a w szczególności do wniosku organu o umorzenie postępowania, wobec uwzględnienia przez organ skargi w części dotyczącej żądania zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu dla samochodu marki [...] o nr rej. [...]. Do dnia dzisiejszego pełnomocnik skarżącego nie udzielił żadnej odpowiedzi na wyżej wskazane wezwanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie w sprawie należało umorzyć. W art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a., określono sytuacje, w których Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. Dwa zdarzenia powodujące umorzenie postępowania wymieniono w art. 161 § 1 pkt 1 i 2 P.p.s.a., jest to skuteczne cofnięcie skargi przez stronę i śmierć strony, przy spełnieniu dodatkowych warunków. Natomiast art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. stanowi, że bezprzedmiotowość postępowania sądowego może wynikać również z innych powodów, jeżeli w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestaje istnieć przedmiot postępowania. Istotne jest jedynie, aby przyczyny umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego wystąpiły dopiero w toku rozpoznawania, a nie przed jego wszczęciem. W przeciwnym bowiem razie, to jest wystąpienia powyższych przyczyn przed wniesieniem skargi, zachodziłyby podstawy do odrzucenia skargi. W przepisie art. 161 § 1 P.p.s.a. chodzi przy tym o zdarzenia będące przeszkodami o charakterze trwałym, powodującymi niemożność dalszego toku postępowania. Przykładowo, postępowanie staje się bezprzedmiotowe na skutek uwzględnienia skargi przez organ administracyjny w trybie autokontroli, przewidzianej w art. 54 § 3 P.p.s.a. (por. Jan Paweł Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz", Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004 r., str. 235). Stosownie do wskazanego przepisu organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W niniejszej sprawie, po wniesieniu skargi do Sądu, Starosta Nyski zwrócił skarżącemu, na rachunek bankowy wskazany przez pełnomocnika występującego w postępowaniu administracyjnym, kwotę 1700 zł pobraną za karty pojazdu, w tym kwotę 425 zł pobraną za wydanie karty pojazdu dla samochodu marki [...] o nr rej. [...]. Tym samym, czynność odmowy zwrotu zawyżonej części opłaty za wydanie karty pojazdu dla w/w samochodu została przez organ uznana za niezasadną. W tym miejscu należy wyjaśnić, że po myśli art. 146 § 1 P.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na czynność, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., może ją uchylić, co w konsekwencji prowadzi do zwrotu żądanej kwoty skarżącemu przez organ. Skutkiem uwzględnienia skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a. jest z kolei bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego, która stanowi przesłankę umorzenia postępowania określoną w art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Jeśli zatem w okolicznościach niniejszej sprawy, w wyniku uwzględnienia przez organ żądania skarżącego, dotyczącego zwrotu kwoty 425 zł pobranej za wydanie karty pojazdu dla samochodu marki [...] o nr rej. [...], oczekiwany przez skarżącego skutek został już osiągnięty, to orzekanie o prawidłowości zaskarżonej czynności stało się bezprzedmiotowe. W tej sytuacji zastosowanie znajduje przepis art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie staje się bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1 i 2 § 1 art. 161 P.p.s.a. (przypadki, które nie dotyczą rozpoznawanej sprawy). W świetle powyższego postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie, jako bezprzedmiotowe, należało umorzyć. Stosownie do tego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. orzeczono jak w punkcie 1 sentencji. Jednocześnie, na podstawie art. 201 § 1 P.p.s.a., w punkcie 2 orzeczenia, Sąd zasądził od organu na rzecz strony skarżącej kwotę 160 zł tytułem kosztów postępowania sądowego. W myśl art. 201 § 1 P.p.s.a. w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 P.p.s.a., skarżącemu przysługuje bowiem od organu zwrot kosztów. Na koszty te w niniejszej sprawie składają się: wpis od skargi w kwocie 100 zł należny zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości wpisów oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) oraz koszty zastępstwa procesowego, które w kwocie 60 zł ustalono w oparciu o przepis § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz.1348 ze zm.).