II SA/Op 6/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Janowska po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. C. na Sąd Rejonowy w Prudniku w przedmiocie ubezwłasnowolnienia postanawia: odrzucić skargę. W piśmie z dnia 8 listopada 2006 r. nazwanym "zażalenie", A. C. zakwestionował orzeczenie Sądu Rejonowego w Prudniku w sprawie o sygn. akt [...], dotyczące ubezwłasnowolnienia skarżącego. Postanowieniem z dnia 15 listopada 2006 r. (sygn. akt IV SA/Wr 758/06) Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, do którego wpłynęło w/w pismo, przekazał sprawę według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Opolu. W wykonaniu zarządzenia z dnia 8 stycznia 2007 r., tut. Sąd przekazał skargę A. C. Sądowi Rejonowemu w Prudniku, w celu udzielenia odpowiedzi. Wobec treści pisma Prezesa Sądu Rejonowego w Prudniku z dnia 19 stycznia 2007 r., informującego iż sprawa w przedmiocie ustanowienia dla A. C. opiekuna lub kuratora nie znajduje się w tamt. Sadzie w związku z toczącym się w Sądzie Okręgowym w Opolu postępowaniem o jego ubezwłasnowolnienie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu doręczył odpis skargi A. C. Sądowi Okręgowemu w Opolu. W piśmie z dnia 7 lutego 2007 r. Przewodniczący I Wydziału Cywilnego Sądu Okręgowego w Opolu poinformował, iż przed tamt. Sądem toczyło się postępowanie o ubezwłasnowolnienie A. C. (sygn. akt [...]), w wyniku którego, prawomocnym postanowieniem z dnia [...], skarżący został częściowo ubezwłasnowolniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) – zwaną dalej w skrócie: "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności organów administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Sąd orzeka także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosuje środki określone w tych przepisach. W pojęciu sprawy sądowoadministracyjnej mieści się kontrola działalności administracji publicznej, w zakresie wyznaczonym enumeratywnie w art. 3 P.ps.a., a także inne kwestie rozpoznawane w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów ustawy, jak wymienione w art. 4 spory o właściwość lub kompetencję, a także przekazane z mocy ustaw odrębnych. Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w cytowanych przepisach. Zasada ta znajduje zastosowanie w rozpoznawanej sprawie. Skarżący nie wskazał bowiem decyzji, postanowienia lub innego aktu lub czynności, które organy administracji publicznej wydały lub dokonały, a które zgodnie z obowiązującymi przepisami mogłyby być przedmiotem skargi przed sądem administracyjnym. Przedstawione w skardze żądanie dotyczące zmiany orzeczenia w sprawie częściowego ubezwłasnowolnienia A. C. nie mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego, która nie obejmuje rozstrzygania spraw z tego zakresu. Postępowanie sądowe w tych sprawach unormowane jest przez przepisy kodeksu postępowania cywilnego (art. 1 kpc). Zgodnie zaś z art. 2 kpc, do rozpoznawania spraw cywilnych powołane są sądy powszechne, o ile sprawy te nie należą do właściwości sądów szczególnych, oraz Sąd Najwyższy. W świetle art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Skoro zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi wniesionej w niniejszej sprawie, skargę tę należało odrzucić jako niedopuszczalną na podstawie przywołanego wyżej art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.