II SA/Op 6/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia T. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 23 września 2011 r., sygn. akt II SA/Op 6/11 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi T. B. na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy w Opolu z dnia 3 listopada 2010 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy nakazania pracodawcy umieszczenia pracownika w ewidencji pracowników wykonujących pracę w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze postanawia odrzucić zażalenie. Wyrokiem z dnia 19 maja 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił skargę T. B., reprezentowanego podczas całego procesu sądowoadministracyjnego przez profesjonalnego pełnomocnika radcę prawnego K. D. oraz przez Przewodniczącego Międzyzakładowego Związku Zawodowego [...] – J. G., na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy w Opolu z dnia 3 listopada 2010 r., Nr [...]. Postanowieniem z dnia 23 września 2011 r. zapadłym w niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił skargę kasacyjną T. B. z dnia 11 sierpnia 2011 r., sporządzoną przez w/w radcę prawnego, jako złożoną z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia. Powyższe postanowienie doręczone zostało na adres kancelarii radcy prawnego w dniu 2 października 2011 r. (k. akt - 138). Skarżący, w przewidzianym terminie, wniósł pismo zatytułowane zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 23 września 2011 r. odrzucające skargę kasacyjną. Oświadczył w nim, że wnosi zażalenie na powyższe postanowienie z dnia 23 września 2011 r. z powodu niezawinionego przez niego niedotrzymania terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Opolu z dnia 19 maja 2011 r. Żądał jednocześnie przywrócenie uchybionego terminu. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że niedotrzymanie przez niego terminu nie zostało zawinione przez niego, albowiem obsługę kancelarii radcy prawnego w [...] prowadził związek zawodowy, którego przewodniczącym jest J. G., który był jednocześnie drugim ustanowionym w sprawie reprezentantem (pełnomocnikiem) skarżącego. Podniósł nadto, że z treści postanowienia Sądu o odrzuceniu skargi kasacyjnej wynika, iż termin do wniesienia skargi kasacyjnej, odmiennie od przepisów Kodeksu postępowania cywilnego, wynosi nie 60 dni, a 30 dni, od dnia doręczenia odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Stąd też z winy reprezentującego go związku zawodowego obsługującego administracyjnie kancelarię radcy prawnego w [...], nastąpiło omyłkowe przeoczenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Mając na uwadze powyższe dowodził, iż skoro uchybienie terminu nastąpiło z przyczyny niezależnej od niego, a winę ponosi ustanowiony przez niego pełnomocnik, może on zasadnie wnosić o przywrócenie terminu. Pismo zostało podpisane własnoręcznie przez skarżącego. Z uwagi na treść powyższego pisma zarządzeniem z dnia 12 października 2011 r. Sąd wezwał skarżącego do oświadczenia czy pismo z dnia 4 października 2011 r. należy traktować jako zażalenie na postanowienia z dnia 23 września 2011 r. czy jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Jednocześnie profesjonalny pełnomocnik skarżącego wezwany został do wskazania w terminie 7 dni daty ustalenia przyczyny uzasadniającej przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej oraz wyjaśnienia czy zlecił on związkowi zawodowemu obsługę własnej kancelarii na adres, której doręczony został odpis wyroku z uzasadnieniem, w dniu 15 czerwca 2011 r. W odpowiedzi na powyższe wezwanie Sądu, skarżący pismem z dnia 20 października 2011 r., oświadczył, że pismo z dnia 4 października 2011 r. należy potraktować jako zażalenie na postanowienie z dnia 23 września 2011 r. odrzucające skargę kasacyjną z elementem wniosku o przywrócenie terminu wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Zażalenie podlegało odrzuceniu Na wstępie wyjaśnić należy, że z uwagi na treść pisma skarżącego z dnia 4 października 2011 r. oraz jego oświadczenia zawartego w piśmie z dnia 19 października 2011 r. należało uznać, iż poza wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej skarżący wniósł w tym piśmie również zażalenie na postanowienie Sądu o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Zażalenie to w ocenie Sądu podlega odrzuceniu Wymogi, jakim powinno odpowiadać zażalenie są określone w art. 194 § 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. Stosownie do § 4 tego przepisu zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Do zażalenia odpowiednio stosuje się przepis art. 175 § 2 i 3 P.p.s.a, zgodnie z którym może ono zostać sporządzone również przez sędziego, prokuratora, notariusza, radcę Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesora lub doktora habilitowanego nauk prawnych, jeżeli jest on stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem; a także przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych lub przez rzecznika patentowego - sprawach własności przemysłowej. W tym miejscu zauważyć należy, iż na tle obowiązującego orzecznictwa sądów administracyjnych i poglądów przedstawianych w literaturze przedmiotu, nie budzi wątpliwości, że użyte w art. 194 § 4 P.p.s.a. sformułowanie "powinno być sporządzone" należy rozumieć jako obowiązek sporządzenia zażalenia, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej przez profesjonalny podmiot (por. wyrok NSA z dnia 11 lipca 2009 r., sygn. akt II FZ 256/08, Lex nr 493665 i powołane tam orzecznictwo). W niniejszej sprawie skarżący nie zastosował się do wymogu przymusu sporządzenia zażalenia przez profesjonalnego pełnomocnika. Pomimo wskazania w piśmie z dnia 4 października 2011 r., że skarżący jest reprezentowany przez radcę prawnego, zażalenie sporządzone zostało osobiście przez skarżącego, na co jednoznacznie wskazuje umieszczony pod jego treścią jego podpis. Skoro zatem, w myśl przepisu art. 197 § 2 P.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia, zastosowanie znajdują odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej uznać należy, iż sporządzenie zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej z naruszeniem art. 194 § 4 P.p.s.a. jest brakiem, stanowiącym o niedopuszczalności zażalenia, który uzasadnia jego odrzucenie (por. postanowienie NSA z dnia 28 stycznia 2004 r., sygn. akt I FSK 3/04, opubl. Monitor Prawniczy z 2004, nr 5, poz. 202; B. Gruszczyński [w:] B. Dauter, B Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Mendek " Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", wyd. LEX a Wolters Kluwer business, Warszawa 2009, s. 581). Nie jest to bowiem brak, który może być uzupełniony w trybie art. 178 w związku z art. 49 § 1 P.p.s.a. Stosownie do brzmienia art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. sporządzone osobiście przez skarżącego zażalenie, jako niedopuszczalne należało więc odrzucić. Na marginesie zauważyć należy, że wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej rozpoznany zostanie odrębnym postanowieniem. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia.