II SA/Op 60/09

PostanowienieWSA w Opolu2010-04-01

Skład orzekający: Violetta Radecka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy referendarz sądowy może przyznać adwokatowi koszty nieopłaconej pomocy prawnej w kwocie wyższej niż stawka minimalna, uwzględniając podatek VAT?
Ratio decidendi
Referendarz sądowy może przyznać adwokatowi koszty nieopłaconej pomocy prawnej, uwzględniając stawkę podatku od towarów i usług, nawet jeśli kwota wynagrodzenia przekracza stawkę minimalną, pod warunkiem, że jest ona adekwatna do nakładu pracy adwokata i charakteru sprawy. Wniosek o zwrot kosztów musi zawierać oświadczenie o nieuiszczeniu ich w całości lub części.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła wniosku adwokata P. P. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącemu Z. B. w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu. Skarga skarżącego na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych została odrzucona, a pełnomocnik oświadczył brak podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Adwokat zażądał zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, wskazując, że nie zostały one uiszczone w całości.
Rozstrzygnięcie
Przyznano adwokatowi P. P. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu koszty nieopłaconej pomocy prawnej obejmujące wynagrodzenie w kwocie 146,40 zł (w tym podatek VAT 26,40 zł).

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu Violetta Radecka po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. B. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Opolu z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie wydania legitymacji inwalidy wojennego postanawia przyznać adwokatowi P. P. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu Z. B., obejmujące wynagrodzenie w kwocie 146,40 (słownie: sto czterdzieści sześć złotych czterdzieści groszy), zawierające podatek od towarów i usług, w kwocie 26,40 zł (słownie: dwadzieścia sześć złotych czterdzieści groszy). Postanowieniem z dnia 2 listopada 2009r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu, przyznał Z. B. prawo pomocy obejmujące ustanowienie adwokata z urzędu, w sprawie ze skargi na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Opolu z dnia [...], Nr [...]. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w Opolu, na pełnomocnika skarżącego został wyznaczony adwokat P. P., wykonujący zawód w Kancelarii Adwokackiej w O., przy ulicy [...]. W dniu 2 lutego 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił skargę Z. B., a w opinii prawnej z dnia 16 marca 2010r. pełnomocnik skarżącego oświadczył, że brak jest podstaw do złożenia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie. Zażądał jednocześnie zwrotu kosztów zastępstwa procesowego za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną z urzędu, oświadczając, że koszty te nie zostały uiszczone w całości. Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) – zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a." zważono, co następuje: Stosownie do art. 250 P.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Przywołany art. 250 P.p.s.a. regulując kwestie związane z wynagradzaniem zawodowych pełnomocników ustanowionych w ramach przyznanego prawa pomocy, odsyła jednocześnie do odrębnych przepisów, wśród których znajdują się m.in. przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) – zwanego dalej: "rozporządzeniem". Z rozporządzenia wynika, że przyznanie adwokatowi wynagrodzenia oraz zwrotu niezbędnych, udokumentowanych wydatków za zastępstwo prawne wykonywane w ramach prawa pomocy następuje na jego wniosek, który powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części (§ 20 rozporządzenia). Oświadczenie takiej treści zostało złożone przez pełnomocnika skarżącego w piśmie z dnia 16 marca 2010r., a zatem została spełniona przesłanka warunkująca dalsze rozpoznanie złożonego wniosku. Referendarz zważył więc, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, ponoszone przez Skarb Państwa, obejmują zgodnie z § 19 rozporządzenia, opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 – 5 rozporządzenia i niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia – stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji, wynoszą za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 lit c rozporządzenia, wynoszącej 240 zł, nie mniej niż 120 zł. Przy przyznawaniu przez Sąd, zgodnie z § 2 pkt 1 rozporządzenia, opłaty za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, bierze się pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Mając na uwadze niezbędny nakład pracy pełnomocnika, charakter przedmiotowej sprawy oraz wkład pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia referendarz sądowy uznał, że kwota 120,00 zł wynagrodzenia jest adekwatna do jego udziału w niniejszym postępowaniu. Referendarz nie przyznał adwokatowi zwrotu niezbędnych wydatków, albowiem pełnomocnik nie wystąpił z takim żądaniem. Zasądzając wynagrodzenie referendarz sądowy uwzględnił także § 2 ust. 3 przywołanego wyżej rozporządzenia i podwyższył wynagrodzenie o stawkę podatku od towarów i usług, czyli o kwotę 26,40 zł. W związku z powyższym, działając na zasadzie art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło