II SA/Op 60/09

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu Violetta Radecka po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. B. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Opolu z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie wydania legitymacji inwalidy wojennego postanawia przyznać adwokatowi P. P. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu Z. B. w postępowaniu pierwszej instancji, obejmujące wynagrodzenie w kwocie 292,80 (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy), zawierające podatek od towarów i usług, w kwocie 52,80 zł (słownie: pięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy). Postanowieniem z dnia 2 listopada 2009r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu, przyznał Z. B. prawo pomocy obejmujące ustanowienie adwokata z urzędu, w sprawie ze skargi na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Opolu z dnia [...], Nr [...]. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w O., na pełnomocnika skarżącego został wyznaczony adwokat P. P., wykonujący zawód w Kancelarii Adwokackiej w O., przy ulicy [...]. Pełnomocnik skarżącego pismem z dnia 6 grudnia 2009r. zgłosił się do postępowania sądowoadministracyjnego oraz przedłożył upoważnienie uprawniające go do działania w imieniu Z. B. Ponadto przedłożył w sprawie pismo procesowe (k-92 akt sądowych) i brał udział w rozprawie w dniu 26 stycznia 2010r. Na rozprawie tej złożył do protokołu wniosek o zasądzenie kosztów postępowania sądowego, które nie zostały pokryte przez stronę. W dniu 2 lutego 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił skargę Z. B., a w opinii prawnej z dnia 16 marca 2010r. pełnomocnik skarżącego oświadczył, że brak jest podstaw do złożenia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie. Zażądał jednocześnie zwrotu kosztów zastępstwa procesowego za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną z urzędu, oświadczając, że koszty te nie zostały uiszczone w całości. W wyniku rozpoznania powyższego wniosku, postanowieniem z dnia 1 kwietnia 2010r. referendarz sądowy przyznał pełnomocnikowi wynagrodzenie w kwocie 146,40 zł za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Do rozpoznania pozostał zatem wniosek pełnomocnika o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej skarżącemu w postępowaniu sądowym I instancji. Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) – zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a." zważono, co następuje: Stosownie do art. 250 P.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Przywołany art. 250 P.p.s.a. regulując kwestie związane z wynagradzaniem zawodowych pełnomocników ustanowionych w ramach przyznanego prawa pomocy, odsyła jednocześnie do odrębnych przepisów, wśród których znajdują się m.in. przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) – zwanego dalej: "rozporządzeniem". Z rozporządzenia wynika, że przyznanie adwokatowi wynagrodzenia oraz zwrotu niezbędnych, udokumentowanych wydatków za zastępstwo prawne wykonywane w ramach prawa pomocy następuje na jego wniosek, który powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części (§ 20 rozporządzenia). Oświadczenie takiej treści zostało złożone przez pełnomocnika skarżącego na rozprawie w dniu 26 stycznia 2010r., a zatem została spełniona przesłanka warunkująca dalsze rozpoznanie złożonego wniosku. Referendarz zważył więc, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, ponoszone przez Skarb Państwa, obejmują zgodnie z § 19 rozporządzenia, opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 – 5 rozporządzenia i niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w pierwszej instancji: a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 6 tego rozporządzenia, b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego - 600 zł, c) w innej sprawie - 240 zł. Referendarz sądowy przyznając adwokatowi P. P., koszty udzielonej przez niego pomocy prawnej z urzędu, kierował się wyżej wskazanymi przepisami prawa i zważył, że przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie nie jest należność pieniężna, ani także skarga nie dotyczy decyzji lub postanowienia Urzędu Patentowego. Z tych przyczyn zastosowanie ma regulacja § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia. Jak wynika z akt niniejszej sprawy, adwokat jako pełnomocnik ustanowiony z urzędu, działał w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji, tj. sporządził pismo procesowe oraz brał udział w rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu, w dniu 26 stycznia 2010r., co potwierdza protokół rozprawy. Stąd, w myśl przywołanego wyżej § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, należało mu przyznać wynagrodzenie w kwocie 240,00 zł za udział w postępowaniu w pierwszej instancji. Mając na uwadze niezbędny nakład pracy pełnomocnika, charakter przedmiotowej sprawy oraz wkład pełnomocnika w przyczynianie się do jej wyjaśnienia należało uznać, że kwota 240,00 zł wynagrodzenia jest adekwatna do jego udziału w niniejszym postępowaniu. Dodać także należy, że referendarz zasądzając wynagrodzenie pełnomocnikowi uwzględnił treść § 2 ust. 3 rozporządzenia i podwyższył je o stawkę podatku od towarów i usług, czyli o kwotę 52,80 zł. Referendarz sądowy nie przyznał zwrotu niezbędnych wydatków, albowiem pełnomocnik ich nie wykazał. W związku z powyższym, działając na zasadzie art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.