II SA/Op 602/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na czynność Starosty Nyskiego z dnia 22 września 2011 r., nr [...] w części obejmującej samochód [...] o nr rej [...] w przedmiocie opłaty za kartę pojazdu postanawia: 1) umorzyć postępowanie, 2) zasądzić od Starosty Nyskiego na rzecz T. K. kwotę 100 (sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia 12 września 2011 r. T. K., reprezentowany przez pełnomocnika – M. B., wystąpił do Starosty Nyskiego z żądaniem zwrotu opłaty pobranej za wydanie karty pojazdu dla 4 samochodów sprowadzonych z zagranicy, m.in. dla samochodu [...] o nr rej [...]. W piśmie tym wskazał, że łączna kwota do zwrotu z tytułu pobrania zawyżonej opłaty za wydanie kart pojazdu wynosi 1700 zł. Uzasadniając swoje żądanie powołał się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 stycznia 2006 r., sygn. akt U 6/04, podnosząc, że zgodnie z tym wyrokiem opłata z tytułu wydania karty pojazdu przekraczająca kwotę 75 zł jest nienależna, jako sprzeczna z Prawem o ruchu drogowym i Konstytucją. Starosta Nyski pismem z dnia 22 września 2011r., nr [...], ustosunkowując się do żądania T. K., wyjaśnił, że zwrot części opłaty może dotyczyć jedynie tych opłat, które uiszczone zostały po dniu 1 maja 2004 r., tj. po przystąpieniu Polski do Unii Europejskiej. Ponadto, przy opłatach uiszczanych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą w zakresie obrotu pojazdami samochodowymi przyjmuje się, że roszczenia podlegają 3–letniemu przedawnieniu, którego bieg rozpoczyna się w chwili spełnienia świadczenia. Wskazane we wniosku pojazdy były zakupione w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Powyższe pismo zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 13 października 2011 r. Pismem z dnia 14 października 2011r. T. K. wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa poprzez zwrot nienależnie pobranej opłaty za kartę pojazdu dla 3 samochodów w nim wskazanych, na łączną kwotę 1275 zł, w tym dla samochodu marki [...] o nr rej [...]. Następnie, T. K., reprezentowany przez adwokata T. P., pismem z dnia 20 października 2011 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na czynność Starosty Nyskiego z dnia 22 września 2011 r., nr [...], w zakresie odmowy zwrotu kwoty 1275 zł z tytułu pobrania zawyżonej opłaty za wydanie kart pojazdu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania w części skargi obejmującej odmowę zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu dla samochodu marki [...], nr rej. [...], wskazując, że w dniu 23 listopada 2011 r. dokonano na rzecz skarżącego zwrotu kwoty 425 zł, tytułem zwrotu nadpłaconej opłaty za kartę pojazdu dla tego samochodu, uznając żądanie skarżącego w tym zakresie za bezprzedmiotowe. Do odpowiedzi na skargę organ załączył kopię potwierdzenia przelewu kwoty 425 zł z dnia 23 listopada 2011r. na rachunek bankowy M. B. Sprawa ze skargi T. K. na odmowę zwrotu opłaty za kartę pojazdu wydaną dla samochodu marki [...] o nr rej. [...] została zarejestrowana w repertorium sądowym pod sygn. akt II SA/Op 602/11 i stanowi przedmiot niniejszego postępowania. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 5 grudnia 2011 r. pełnomocnik skarżącego – adwokat T. P., został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone na adres pełnomocnika skarżącego w dniu 13 grudnia 2011r., co potwierdza zwrotne pocztowe potwierdzenie odbioru przesyłki. W dniu 14 grudnia 2011 r. na konto tut. Sądu wpłynął wymagany wpis od skargi. W dniu 13 lutego 2012 r. doręczono pełnomocnikowi skarżącego odpowiedź na skargę, zobowiązując go jednocześnie do ustosunkowania się do jej treści w terminie 7 dni, a w szczególności do wniosku organu o umorzenie postępowania wobec uwzględnienia przez organ skargi w części dotyczącej żądania zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu marki [...] o nr rej. [...]. Do dnia dzisiejszego pełnomocnik skarżącego nie udzielił żadnej odpowiedzi na wyżej wskazane wezwanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie w sprawie należało umorzyć. W art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., określono sytuacje, w których Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. Dwa zdarzenia powodujące umorzenie postępowania wymieniono w art. 161 § 1 pkt 1 i 2 P.p.s.a., jest to skuteczne cofnięcie skargi przez stronę i śmierć strony, przy spełnieniu dodatkowych warunków. Natomiast art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. stanowi, że bezprzedmiotowość postępowania sądowego może wynikać również z innych powodów, jeżeli w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestaje istnieć przedmiot postępowania. Istotne jest jedynie, aby przyczyny umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego wystąpiły dopiero w toku rozpoznawania, a nie przed jego wszczęciem. W przeciwnym bowiem razie, to jest wystąpienia powyższych przyczyn przed wniesieniem skargi, należałoby podjąć decyzję o odrzuceniu skargi. W przepisie art. 161 § 1 P.p.s.a. chodzi przy tym o przeszkody o charakterze trwałym powodującym niemożność dalszego toku procedowania (tak: Jan Paweł Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004 r., str. 235). W niniejszej sprawie Starosta Nyski uwzględnił w części skargę i zwrócił na rzecz skarżącego, na wskazany przez pełnomocnika występującego w postępowaniu administracyjnym rachunek bankowy, kwotę 425 zł dla pojazdu marki [...] o nr rej. [...]. Tym samym, czynność odmowy zwrotu zawyżonej części opłaty za wydanie karty pojazdu dla wyżej podanego pojazdu została przez organ uznana za niezasadną. W tym miejscu należy wyjaśnić, że stosownie do art. 146 § 1 P.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na czynność, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., może ją uchylić, co w konsekwencji prowadzi do zwrotu żądanej kwoty skarżącemu przez organ. Jeśli w okolicznościach niniejszej sprawy oczekiwany przez skarżącego skutek został już osiągnięty, to orzekanie o prawidłowości zaskarżonej czynności stało się bezprzedmiotowe. W tej sytuacji zastosowanie znajduje przepis art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W świetle powyższego postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie, jako bezprzedmiotowe należało umorzyć, na podstawie cytowanego wyżej art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Natomiast zgodnie z treścią art. 201 § 1 P.p.s.a., zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania, wobec powyższego orzeczono, jak w punkcie drugim niniejszego postanowienia.